•                  
سه شنبه , ۲۸ اردیبهشت , ۱۴۰۰
چهارشنبه, می 19

سالهای سیاه نوکیشان مسیحی در دولت احمدی نژاد

0
169

فشار بر نوکیشان مسیحی به صورت میراثی از گذشته تا به امروز همچنان ادامه دارد.

 یکی از روزنامه‌نگاران و نوکیشان مسیحی مقیم آمریکا به نام «بابک اجلالی» می‌گوید: «نوکیشان مسیحی در ایران کاملن تحت کنترل هستند و هم اکنون بین پنجاه تا صد نفر از آنها در زندان های ایران اسیرند.»

خبرگزاری فرانسه در بخش «پژواک جامعه» در گفتگو با اجلالی در گزارشی به موضوع وضعیت مسیحیان در ایران پرداخته است.

موضوع آزادی سعید عابدینی، مسیحی آمریکایی ایرانی‌تبار از زندانی در ایران و بازگشت او به آمریکا به سوژه جالبی برای رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور تبدیل شد. چرا که او پس از خروج از ایران در مصاحبه ای با یک شبکه تلویزیونی آمریکا از رفتار توام با شکنجه ماموران زندان پرده برداشت.

سعید عابدینی ۳۵ ساله که در زمره ایرانیان نوکیش مسیحی بشمار میرفت به جرم ایجاد مخاطره برای امنیت ملی کشور و تلاش برای تاسیس کلیسا در تهران به هشت سال زندان محکوم شده بود و اینک سه سال بود که در زندان های جمهوری اسلامی بسر می برد.

سعید عابدینی در مصاحبه اخیر به وضوح از شکنجه شدن خود توسط بازجویان زندان پرده برداشت. او گفت: «در جریان بازجویی مرا بشدت کتک زدند چون می خواستند به کارهائی اعتراف کنم که من انجام نداده ام.»

متاسفانه در سه دهه گذشته موضوع دستگیری شهروندان موسوم به نوکیشان مسیحی که تغییر مذهب داده و به مسیحیت می گروند، بدفعات اتفاق افتاده و بسیاری از این شهروندان دوران های کم و بیش طولانی یا کوتاه مدت را در زندان های ایران گذرانده اند.

در گفتگوئی با بابک اجلالی روزنامه نگار مقیم آمریکا که خود از نوکیشان مسیحی است، وی درباره شرایط زندگی و چگونگی انجام مراسم مذهبی نوکیشان مسیحی در ایران توضیح داده است. بابک اجلالی عقیده دارد که شکنجه و اعمال فشار به زندانیان نوکیش مسیحی در ایران عمومیت ندارد. بسیاری را اصلن شکنجه نمی کنند. ولی بعضی ها را وامیدارند که به ارتکاب عملی اعتراف کنند که جرم محسوب می شود و معمولن هم به جرائم مربوط به امنیت ملی توجه دارند.

برای مثال فشار می آورند که زندانی اعتراف کند که جاسوس یک کشور خارجی است. به عقیده اجلالی در این موارد شکنجه و بدرفتاری با زندانی رایج است.

در پاسخ به پرسشی درباره فعالیت های مذهبی نوکیشان مسیحی اجلالی می گوید که این فعالیت ها در ایران شکل رسمی ندارد و معمولن در کلیساهای خانگی انجام می شود. او می گوید تا سال ۲۰۰۰ هیچ آماری از نوکیشان مسیحی در ایران وجود نداشت . ولی در دوره خاتمی به نوکیشان مسیحی گفته شد که از این به بعد فعالیت های مذهبی آنها در کلیساهای خانگی مجاز است، بشرط آنکه آمار دقیق افراد نوکیش وابسته به این کلیسا ها را همراه با مشخصات کامل و کپی شناسنامه ها در اختیار مقامات مسئول بگذارند.

بابک اجلالی عقیده دارد که این کار بقصد شناخت آماری جمعیت نوکیشان مسیحی انجام گرفته است به گفته این روزنامه‌نگار تبعیدی، با روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد سیاست دولت نسبت به نوکیشان مسیحی بکلی عوض شد. تعدادی از کلیساهای خانگی بسته شد. میزان بازداشت ها افزایش یافت. حتی کلیساهای رسمی هم مشمول این فشارها شدند و بسیاری از آنها تهدید و برخی حتی تعطیل شدند.بابک اجلالی افزود تا چهار سال پیش که در ایران بوده است شیوه کار کلیساهای خانگی این بود که هر فردی مسیحی می‌شد و به یکی از این کلیساها مراجعه می‌کرد مسئولان کلیسا موظف بودند مشخصات او را به وزارت اطلاعات منتقل کنند.

با این حال او اضافه می کند که کلیساها تحت فشارهای متعددی قرار دارند. از جمله اینکه تعداد هواداران هر کلیسای خانگی محدود است و مرزهائی را باید رعایت کند.اگر به تعداد نفرات هر کلیسا اضافه شود ، معنایش از نظر مسئولان دولتی این است که این کلیسا فعالیت های «بشارتی» به معنای تبلیغ و ترویج دینی داشته است و در نتیجه مورد برخورد قرار می‌گیرد. ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﺴﯿﺤﯽ (Open Doors)  “درهای باز” (سازمانی که حامی کلیسا های جفا دیده در سراسر جهان است) ، با انتشار ﻟﯿﺴﺘﯽ، ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﮐﺸﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺤﺖ ﺁﺯﺍﺭ ﻭ ﺍﺫﯾﺖ ﻗﺮﺍﺭ دارند نام برد. ﺩﺭ گزارش سالانه ﻟﯿﺴﺖ سال ۲۰۱۵ ، جمهوری اسلامی ﺩﺭ ﺭﺩﻩ ﻧﻬﻢ ﻭ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺩﻩ چهارم ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺳﺘﯿﺰ ﺟﺎﯼ گرفته اند.به گفته ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺩﺭﻫﺎی ﺑﺎﺯ ، ﻟﯿﺴﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ بررسی های آماری سال گذشته است. بر پایه این گزارش در سال ۲۰۱۵ میلادی بیش از ٧۴٠٠ مسیحی تنها  به جرم مسیحی بودن کشته شده اند. در همین زمان نیز بیش از ٢۴٠٠ کلیسا تخریب شده است.سازمان مسیحی درهای باز، جمهوری اسلامی ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺗﺒﻪ « ﻧﻬﻢ » ﺍﯾﻦ ﻟﯿﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﮐﺸﻮﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

در لیست سالانه منتشره جفا بر مسیحیان در سال ۲۰۱۴ نیز جمهوری اسلامی ایران در رتبه «هفتم» قرار داشت و اختصاص رتبه «نهم» در آغاز سال ۲۰۱۶ برای کارنامه حکومت جمهوری اسلامی بدین معنا نیست که وضعیت مسیحیان در ایران بهبود یافته بلکه جفا و آزار و مسیحیان در دیگر کشورهای بخصوص اسلامی شدت یافته است . حضور کشورهای در لیست ۲۰۱۵ که عمومن اسلامگرایان افراطی در آن فعالیت دارند گویای این مطلب می باشد .

ﺑﺎ ﺍﯾﻨﺤﺎﻝ جمهوری اسلامی ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ بین ١٠ کشور نخست این لیست است.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: