•                  
جمعه , ۰۱ مرداد , ۱۴۰۰
جمعه, جولای 23

شکنجه سهیل عربی ، علی رغم اعتصاب غذای خشک در زندان فشافویه

0
189

بدازشیویو.PNGسهیل عربی زندانی سیاسی که به دلیل اعتصاب غذا در وضعیت خطرناک به سر می برد؛ دقایقی پیش توسط گارد ویژه زندان مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته و به مکان نا معلومی منتقل شده اند .

به گزارش حقوق بشر در ایران ، سهیل عربی همچنین پس از چهل روز اعتصاب غذا، روز دوشنبه ۱۴اسفند با انتشار پیامی اقدام به اعتصاب خشک کرد. سهیل عربی در این پیام خطاب به حکومت ایران گفت: «حقوقم را نقض کردید، گذشتم. دستکم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم.»وی در ادامه گفت: «پس از آمدن به زندان تهران بزرگ بیش از ۳ مرتبه تهدید به مرگ و تجاوز شدم و به سختی از خود دفاع میکردم. افسران نگهبان؛ زندانیان تحریک شده و یا پرستار بهداری به خود اجازه می دهند که به ما توهین کنند و وقتی پاسخ می دهم به ما میگویند حسن اخلاق داشته باشید.جرم ما این است که نمی توانیم در برابر ظلم سکوت کنیم.»
سهیل عربی از روز ۴بهمن۱۳۹۶، در اعتراض به ضرب و شتم و انتقال غیر قانونی گلرخ ایرایی و آتنا دائمی اقدام به اعتصاب غذا نمود.
این زندانی سیاسی در پنجمین روز اعتصاب غذای خود ۹بهمن ۱۳۹۶، توسط ماموران امنیتی زندان اوین به بند الف زندان اوین و سپس به زندان تهران بزرگ منتقل شد. وی در بدو ورود توسط ماموران بازرسی زندان تهران بزرگ مورد ضرب و شتم قرار گرفته و به شدت مصدوم شد.

متن پیام زندانی سیاسی سهیل عربی در اختیار حقوق بشر در ایران قرار گرفته  :
حقوقم را نقض کردید ؛گذشتم. دست کم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم. بعید می دانم که بیش از دو روز دیگر زنده بمانم. نه آب و نه خوراک و نه حتی اجازه می دهم که سرم تزریق کنند.
من باید ۷ شهریور مطابق قوانین آزاد می شدم ولی هنوز محبوسم و حتی از حقوق خود مثل تخت و تفکیک جرائم طبق آیین نامه سازمان زندانها محروم می باشم و مثل سایر زندانیان سیاسی محکومیت حبسم را در بند زندانیان عادی که بعضا توسط رژیم تحریک به اذیت و آزار ما می شوم ؛ هستم.
پس از آمدن به زندان تهران بزرگ بیش از ۳ مرتبه تهدید به مرگ و تجاوز شدم و به سختی از خود دفاع میکردم. افسران نگهبان؛ زندانیان تحریک شده و یا پرستار بهداری به خوداجازه می دهند که به ما توهین کنند و وقتی پاسخ می دهم به ما میگویند حسن اخلاق داشته باشید.
جرم ما این است که نمی توانیم در برابر ظلم سکوت کنیم.
حال که آزادم نمی کنید و نمی گذارید که در کنار دوستانم همچون آرش یا منوچهر که حرفم را می فهمند؛ زندگی کنم؛ دست کم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم.

سهیل عربی
زندان تهران بزرگ
۱۵ اسفند ۹۶

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: