•                  
شنبه , ۰۹ اسفند , ۱۳۹۹
یکشنبه, فوریه 28

نامه حسین احمدی نیاز به دایه شریفه, مادر رامین حسین پناهی به مناسبت ده دسامبر, روز جهانی حقوق بشر

0
267

رامین حسین پناهی, زندانی سیاسی در یک روند نامعقول و بدور از دادرسی عادلانه که از مهمترین نکات آن اعتراف بواسطه شکنجه که در مفاد و اسناد حقوق بشرهیچگونه وجاحت قانویی ندارد در شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از راه بغی محاکمه و به استناد مواد ۲۸۷ و مفهوم مخالف ۲۸۸ و ماده ۲۱۱ و تبصره آن از قانون مجازات اسلامی به اعدام محکوم شد و در نهایت در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ اعدام گردید.

به گزارش حقوق بشر در ایران, حسین احمدی نیاز, وکیل رامین حسین پناهی و حتی دیگر کارشناسان حقوقی با توجه به اصول دادرسی و اعتراف افراد بر حسب خواسته خود بر این امر تاکید دارند که اعرتافات رامین حسین پناهی با شکنجه و تحت فشارهای روحی و روانی شدید اخذ گردیده است. از آنجائی که شکنجه در اسناد بین المللی حقوق بشر, اعلامیه جهانی حقوق بشر, مصوب ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ و کنوانسیون منع شکنجه  که از ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷, هیچگاه انجام این عمل بر جسم و جان افراد را تائید نمیکنند لذا صدور و اجرای حکم اعدام رامین حسین پناهی از منظر حقوق بشر کاملا مردود بوده چرا که روند دادرسی بر پرونده این فعال سیاسی یک روند فرمایشی و بدور از اصول مرتبط با اسناد حقوق بشر و حتی قانون آئین دادرسی کیفری بوده است. حسین احمدی نیاز که وکالت پرونده رامین حسین پناهی را برعهده داشت, به مناسبت ۱۰ دسامبر روز جهانی حقوق بش, در نامه ای خطاب به دایه شریفه, مادر رامین حسین پناهی ضمن ابراز همدردی مجدد با مادر رامین حسین پناهی, بر قانونی نبودن اعدام رامین حسین پناهی تاکید نیز تاکید کرده است. متن نامه حسین احمدی نیاز, بنقل از حقوق بشر در ایران در ادامه می آید: 

” حقوق بشر شرمسار گريه هاي دايه شريفه و مادران ديگر ايران زمين و كوردستان است ”
دايه شريفه ي زرينی و هزاران مادر داغدار ايران زمين

با سلام و ادب

دايه گيان به مناسبت دهم دسامبر روز جهانی حقوق بشر مناسب ديدم تا در اين روز بخاطر ظلم و ستم های فراوانی كه در حق شما و اين ملت ستمديده شده است اين نامه را بنويسم تا همگان در اين روز كه قرار است كرامتی ذاتي مورد تكريم قرار گيرد بياد تو باشيم و همراه درد و رنج هايتان باشيم . جامعه ی جهانی براي ترميم كرامت ذاتی بشر كه در حين دو جنگ جهانی كه منتج به كشتار فراوان شد اين اعلاميه را تنظيم و برای پايان دادن به كشتار، تحقير بشريت، ظلم و ستم، نفرت و كينه، نابردباری و تبعيض و… اين اعلاميه را تصويب كردند و اميد فراوان بود كه بشريت منبعد رذايل انساني فوق را نبيند اما هزاران افسوس كه داستان تلخ ظلم و ستم ،تبعيض و نابرابری ،آوارگی و تحقير، شكنجه و زندان و … براي اقليت كورد و جوامع انساني در خاورميانه تداوم يافته و انگار ملت كورد با رنج و درد همزاد شده است. در بيشتر جوامع توسعه يافته اين روز را جشن مي گيرند اما ما ملت كورد در اين روز براي عزيزانمان كه بناحق اعدام شده اند، براي جوانانی كه زير شكنجه جان باخته اند، برای كولبرانی كه براي لقمه نانی جان خود را از دست داده اند، براي مادران شهيدی كه شاهد كشته شدن عزيزان خود بوده اند، براي ١٨٢ هزار نفر شهيدی كه در انفال شهيد شدند، براي مادران اعدام هاي دسته جمعی تابستان ٦٧ ، براي هزاران زن و كودكی كه در آوارگی جان باختند، براي شهرونداني كه در روستای قارنای كوردستان قتل عام شدند، برای قربانيان مين های زمينی ،برای هزاران رامينی كه در زندانهای ايران، تركيه، عراق و سوريه بخاطر كورد بودن و دفاع از حق و اصول حقوق بشر اعدام شدند، برای غريب هايمان كه مجبور به غربت شدند و برای زندانيانمان گريه مي كنيم. ما همزاد رنج و بدبختی بوده ايم، نمی دانم جرم ما چيست ؟ كه چنين مورد تبعيض ،ظلم و ستم قرار می گيريم ؟
دايه شريفه گيان و مادران گرامی جانباختگان راە آزادی و عدالت،
هفتاد سال از تصويب اعلاميه جهانی حقوق بشر می گذرد اعلاميه ای كه داشتن دادرسی عادلانه و منصفانه از بنيادهای آن به حساب مي آيد و شكنجه را ممنوع اعلام كرده است اما همه شاهد بوديم كه چگونه برای رامين تو، دادرسي منصفانه و عادلانه وجود نداشت، چقدر داد زديم كه دادگاه بايد مستقل از نهادهاي امنيتی باشد ؟ چقدر فرياد زديم كه رامين تحت شكنجه بوده است و بايد شكنجه گران محكوم شوند اما شكنجه گران رامين را اعدام كردند! چقدر در دفتر دادستان سنندج و ديوان عالی كشور فرياد بر آورديم كه رامين بیگناه است اما مصوبه ی شورای عالی امنيت ملی ايران را به ما نشان دادند كه تاكيد بر اعدام رامين بود و بطور كامل دادرسی منصفانه،؟عادلانه و بی طرفانه را زير پا گذاشتند و با اين كار خود تمام آموزه ها و اسناد جهاني حقوق بشر را به سخره گرفتند . اعدام پليد ترين اقدام عليه بشريت است و بايد ريشه كن شود، در دادگاه رامين بسيار فرياد زديم كه رامين را اعدام نكنيد و با اعدام او چه چيزي جز نفرت و كينه بدست مي آوريد ؟ .حق رامين تو اعدام نبود، حق اشرف تو كشتن نبود، حق افشين تو زندان نيست، حق امجد و رفيق تو غربت نيست، حق انور تو حبس ابد و زندان نبود. حق فرزندان شما اين همه مصيبت و رنج نبوده است.
هنگامي كه آن شب در بهشت زهرا گريه ها و زجه های تو را هنگام ديدن پيكر بی جان رامين ديدم و ملت ايران شاهد آن گريه ها بود، بيشتر به عمق ظلم و ستم، بيچارگی و تبعيض عليه اين ملت ستمديده پی بردم .حق مردم ايران و كوردستان اين همه فلاكت و رنج و بدبختی و ظلم و ستم نيست. ما از كرامت ذاتی بشر بايد برخوردار باشيم و مورد احترام قرار بگيريم .اما افسوس كه چنين نيست و زور ظالمان بر حقوق بشر بيشتر است .حقوق بشر و حاكمان ظالم بايد شرمسار هزاران دايه شريفه باشند كه فرزندان برومند خود را تقديم راه آزادی كردند تا درخت حقوق بشر را با خون خود آبياری نمايند .همه ی ما بر تو و مادران شهيدان راه آزادی درود مي فرستيم با اعدام ظالمانه ی رامين تو هزاران رامين ديگر متولد شدند .دايه گيان روزی فرا خواهد رسيد كه پيروزی و رهايی از استبداد و ظلم و ستم را جشن بگيريم و درس حقوق بشر را در تمام مدارس براي كودكانمان تدريس كنيم تا ديگر شاهد اعدام رامين ها نباشيم و برابري، شادي، بردباري، انسانيت، رفع تبعيض و فضايل انساني را ارج نهيم. اعدام بايد پايان يابد و كرامت ذاتی بشر را گرامي داريم .حكومت های ستمگر و مروج اعدام ديگر فرصتی ندارند و گريه های تو مرگ آنان را رقم خواهد زد. دايه گيان برای رامين های ديگر بمان و مقاومت تو درس زندگی و آزادگی است.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: