•                  
یک شنبه , ۱۰ مرداد , ۱۴۰۰
یکشنبه, آگوست 1

نگاهی به اعدام زندانیان عقیدتی در ایران

0
278

بازی با جان انسانها در حکومتهای جهان چندان عجیب نیست. اما در در ایران حاکمان از آغاز تاکنون روشی را پیش گرفته اند که میتوان از آن با عنوان جنایت علیه بشریت یاد کرد که به عنوان نمونه میتوان به عدم پاسخگوئی به شهروندان در سرکوب و باز مهمترین نکته این که بسیار راحت در کشور این احکام صادر و اجراء میشود . از آغاز انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون دگراندیشان دینی با فشار و تعرض و آزار حکومت اسلامی روبرو بوده اند. نه تنها ایرانیان بهایی و یهودی و مسیحی و زرتشتی که حتی اهل تسنن و دیگر فرقه های اسلامی چون اهل حق و درویشان گنابادی و حتی شیعیانی که به نام های ملی ـ مذهبی یا روشنفکر دینی شناخته می شوند از آزارها و سرکوب ها درامان نبوده اند. تا آنجا که عده زیادی از آنان به ویژه یهودیان و مسیحیان و بهاییان چاره را در جلای وطن یافته راه مهاجرت درپیش گرفته اند. در قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران، به پیروی از فقه شیعه، مواردی از اعمال بزهکارانه مشمول حکم اعدام می‌شود. در ایران مجازات اعدام برای سه دسته از افراد صادر میشود : ۱- افرادی که مرتکب قتل عمد شده باشند . ۲- افرادی که اقدام به درگیری مسلحانه کرده باشند ، ۳- افرادی که با اتهام حمل و نگهداری مواد مخدر البته از یک حدی بیشتر با مجازات اعدام مواجه میشوند ،۴- افرادی که به جهت مذهبی وابستگی یا عضویت در گروههای خواصی مثل پشتیبانی از گروههای سلفی میکنند یا افرادی که دگر اندیش هستند که در این بین میتوانیم به آقای کریم زرگر اشاره کنیم که ایشان با مجازات اعدام محکوم و سلب حیات شده اند . البته در مورد سوم صحبت از تغییر قانون در جهت کمتر کردن آمار اعدام در کشور قدمهایی برداشته شده است . مجازات اعدام از جمله مجازات‏هایی است که در سال‏های اخیر، با چالش‏هایی در حوزه نظر و عمل مواجه بوده است. به لحاظ نظری دانشمندانی چون بکاریا، در رساله جرایم و مجازات‏ها و پیروان او مجازات اعدام را خلاف نظریه قرارداد اجتماعی می‏دانند هرچند دانشمندان بزرگ دیگری چون بنتام ، روسو و منتسکیو با او هم‌عقیده نیستند و پاسخ‏های محکمی به او داده‌اند.

1069330_466331793485330_1085764503_n

فعال حقوق بشر،حمیدرضا تقی پور

در قانون کیفری در ایران که با استناد به شریعت اسلامی مجازات اعدام منحصر به قصاص نفس نیست و دو قسم دیگر از این مجازات نیز وجود دارد. بخش عمده‌ای از مجازات‌های اعدام غیرقصاصی مربوط به احکام اجتماعی است و اجرای آن به عهده‌ حکومت اسلامی واگذار شده است؛ از این رو قوانین جزایی در حیطه «فقه سیاسی» اسلام قرار دارد. در این مقاله میخواهم در مورد اعدام زندانیان عقیدتی در ایران صحبت کنم . از مواردی که در ایران افراد به صرف مسایل عقیدتی با حکم سلب حیات یا اعدام مواجه شده اند میتوانیم به اعدام بیش از ۱۰ تن از زندانیان سنی مذهب در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ و یا صدور حکم اعدام برای سینا دهقان اشاره کنیم که در تاریخ شهریور ۱۳۹۵ به اتهام توهین به مقدسات و درج مطالبی در شبکه های اجتماعی لاین و اینستاگرام محکوم به اعدام گردید این حکم برای آقای دهقان با استناد به ماده ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی که میگوید اگر فردی به پیامبر اسلام توهین کند، به اتهام «سب‌النبی» محاکمه خواهد شد و با مجازات اعدام روبرو خواهد بود. لازم به توضیح است که سینا دهقان سرباز و دژبان پادگان بوده چهار روز مانده بود دوران سربازش تمام شود که ماموران حفاظت امنیت اراک به پادگان رفته و او را همانجا دستگیر کردند. مورد دیگر میتوانیم به صدور حکم اعدام برای کشیش یوسف ندرخانی اشاره کنیم که آقای ندرخانی ۳۵ ساله متهم شده بود به این که در سن ۱۹ سالگی از دین اسلام خارج شده و به مسیحیت روی آورده و به گفته مقامات قضایی جمهوری اسلامی در این سال‌ها برای دین مسیحیت فعالیتهای بشارتی کرده است. البته من در اینجا یک نکته مهم را لازم به توضیح میدانم که در ایران به استناد به فرمایش دکتر محمد سیف زاده فعال حقوق بشر ، قاضی و همچنین وکیل پایه یک دادگستری : در مقررات کیفری در قانون مجازات اسلامی ارتداد جرم نیست و قانونگذار آن را جرم ندانسته اما اینکه اگر جرم نیست پس چرا بعضی از دادگاه‌ها به آن عمل می‌کنند؟ بعضی از دادگاه‌ها و به ندرت تعداد بسیار کمی از قضات به استناد اصل ۱۶۷ قانون اساسی که به قاضی این حق را داده که در موارد سکوت و ابهام و اجمال، به فقه مراجعه کند و آرای فقها را مورد حکم قرار دهد، به مبحث ارتداد مراجعه می‌کنند و مجازات ارتداد را برای متهم در نظر می‌گیرند. اما از لحاظ اصولی با توجه به اینکه در قانون مجازات اسلامی این جرم شناخته نشده، بنابر این نمی‌توانیم به استناد به اصل ۱۶۷ قانون اساسی، به فقه مراجعه کرده و حکم صادر کنیم. بنابر این کسانی که به استناد فقه، مجازات ارتداد را برای متهمان به چنین افعالی تعیین می کنند، قطعاً خلاف قانون عمل کرده‌اند. در آخرین مورد از اعدام زندانیان عقیدتی در ایران میتوانیم به اجرای حکم اعدام کریم زرگر اشاره کنیم آقای زرگر ، رئیس سابق دانشکده صدا و سیما که چندی پیش به همراه مرجان داوری به اتهام تبلیغ و ترویج جنبش نوپدید عرفانی اکنکار به اتهاماتی از جمله فساد فی الارض به اعدام محکوم شده بود در زندان رجایی شهر کرج اجرای حکم شد . کریم زرگر در مهرماه سال ۱۳۹۴ با تعطیلی و بازداشت مسئولان موسسه راه معرفت به همراه مرجان داوری بازداشت و راهی بند ۲۰۹ زندان اوین شد. در ادامه سرکوبهای خشن حکومتی بر علیه در گر اندیشان مذهبی و با هدف سرکوب عقاید مذهبی در ایران میتوانم به قتل عام کشیشان مسیحی در ایران اشاره کنم که سرکوبهای مذهبی حاکم بر ایران که از ابتدای حاکمیت با خود فشار و سرکوب گسترده‌یی را به همراه داشته را روی پیروان سایر ادیان اعمال می‌کرد . حاکمان ایران با قتلهای زنجیره ای رهبران کلیسا در ایران ضمن بروز ماهیت خود بخشی از همان کینه ضد بشری خودشان را به نمایش گذاشت. در فاصله کوتاهی از دی‌ماه سال ۱۳۷۲ تا تیر ۱۳۷۳ یعنی طی کمتر از ۷ ماه سه تن از رهبران سرشناس مسیحی در ایران به نامهای اسقف هائیک هوسپیان مهر، کشیش مهدی دیباج و اسقف تدهیس میکائیلیان یکی پس از دیگری ناپدیدشده و به طرز فجیعی به قتل رسیدند. جرم این کشیشان آزادیخواه چیزی نبود جز فعالیتهای عقیدتی در ایران که امروزه از آن با عنوان بشارت یاد میشود . از دیگر موارد مورد اشاره به صدور و اجرای حکم اعدام در ایران میتوانم به صدور و اجرای حکم اعدام برای حسین سودمند اشاره کنم . حسین سودمند در دوازدهم آذرماه سال ۱۳۶۹ به اتهام ارتداد و بازگشت از دین اسلام در زندانی در شهر مشهد اعدام شد و در خرابه‌ای در حومه‌ی شهر مشهد به خاک سپرده شد. از دیگر افرادی که میتوان به آن به عنوان نوعی از اعدام با عنوان قتلهای زنجیره ای اشاره کرد میتوان به قربان دردی تورانی مسلمان‌زاده ایرانی‌ای بود که به مسیحیت تغییر دین داد و کلیسای خانگی ای نیز تأسیس کرد. وی زاده شهر گنبدکاووس در استان گلستان در کشور ایران بود که در همین شهر هم از دنیا رفت . اسقف حسن دهقانی در اصفهان در خواب هدف پنج گلوله قرار گرفت اما از این ترور جان به در برد. در سال ۱۳۵۹ پسر اسقف، بهرام دهقانی در تهران ربوده و به ضرب گلوله کشته شد. منوچهر افغانی در سال ۱۳۶۷ در اصفهان از شورای کشیشان پروتستان به قتل رسید. کمتر از دو سال بعد در سال ۱۳۷۵ کشیش محمد باقر یوسفی اهل کلیساهای جماعت ربانی ملقب به روانبخش در جنگل حلق آویز شد. محمد جابری از گروه کلیساهای خانگی در خرداد ۱۳۸۶ به قتل رسید. محمد جابری از گروه کلیساهای خانگی در خرداد ۱۳۸۶ به قتل رسید. عباس امیری در سال ۱۳۸۷ در ملک شهر اصفهان به دست نیروهای امنیتی به قتل رسید. این گونه از برخوردها با شروندان در ایران میتواند زمینه ایجاد ناامنی در کشور را ایجاد کند . در برخی از مواقع با توجه به اینکه اعدام یک فرد به دست خود حکومت نتایج زیانباری برای حاکمان در ایران ایجاد میکند لذا با تکیه با قتلهای خاموش و کشتار های این چنینی افراد را حذف میکنند . از دیگر شهروندانی که با حکم ارتداد به اعدام محکوم شدند میتوانم به محسن امیر اصلانی اشاره کنم . آقای اصلانی که به دلیل تفسیر متفاوت از قرآن بدعت در اسلام ارتداد و توهین به یونس نبی به اعدام محکوم و در ۲ مهر در زندان رجایی‌شهر کرج اعدام شد. این حکم که دو بار لغو شده بود سرانجام با تأیید رئیس قوه قضائیه اجرا شد . نکته بسیار عجیب در مورد دلیل حکم اعدام آقای اصلانی از زبان رئیس دادگستری تهران این بوده که ایشان به دلیل زنای به عنف اعدام گردیده . از جمله نکاتی که به عنوان نقص در پرونده آقای اصلانی میتوان عنوان کرد این بوده که وکلای پرونده ایشان به صورت تسخیری بوده اند . محسن امیر اصلانی به دلیل نقد مذهب اعدام شد. واردکردن اتهاماتی همچون تجاوز به عنف و مفسد فی‌الارض بودن برای به بیراهه کشاندن پرونده بود این‌یکی از ترفندهای دستگاه قضایی جمهوری اسلامی است که منتقدین و مخالفین خود را به این شیوه به‌پای چوبه دار می‌کشاند اعتراف تلویزیونی می‌گیرد شکنجه می‌کند اقرار و اعتراف می‌گیرد و آن‌ها را به دار می‌آویزد. جمهوری اسلامی ۳۵ سال است که صدها هزار نفر را در ایران تحت عناوین مختلف اعدام کرده است. بدرفتاری های حكومت مذهبی جمهوری اسلامی با مسیحیان نتیجه معكوس داشته و سبب گسترش بیش از پیش دین گریزی در کشور شده است . آگاهی رسانی فعالیت منسجم فعالین حقوق بشر در ایران میتواند زمینه برچیده شدن مجازات اعدام را در کشور ایجاد کند . هر چند که حکومت در ایران فعالین حقوق بشر بسیاری را به دلیل فعالیت در لغو مجازات اعدام به حبس های طویل المدت محکوم کرده که میتوانیم به نرگس محمدی اشاره ای داشته باشیم که ایشان از پایه گزاران لغو گام به گام اعدام مرسوم به لگام بوده و حاکمان ایران ایشان را به ۱۶ حبس محکوم نموده اند . البته همه ۱۶ حبس مربوط به برپائی کارزار اعدام معروف به لگام نمیشود .

نگارش متن : فعال حقوق بشر ، حمیدرضا تقی پور دهقان تبریزی

exeution_slider1.jpg

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: