شنبه , ۲۰ خرداد , ۱۴۰۲
شنبه, ژوئن 10

هیراد پیربداقی، فعال کارگری با تودیع وثیقه آزاد شد

0
90

حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، هیراد پیربداقی، فعال کارگری محبوس و بلاتکلیف در زندان اوین، پس از اتمام بازجویی ها با تودیع قرار وثیقه آزاد شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، هیراد پیربداقی، فعال کارگری محبوس در زندان اوین، پس از اتمام بازجویی ها و تفهیم اتهام، با تودیع قرار وثیقه تا اتمام مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد. 

براساس این گزارش، آزادی هیراد پیربداقی، پس از تفهیم اتهام وی و با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱ میلیارد تومان صورت گرفته است. 

همچنین، علیرغم آزادی هیراد پیربداقی با قید وثیقه اما از مصادیق حقوقی اتهام یا اتهامات تفهیم شده به این فعال کارگری در مرحله بازپرسی اطلاعی در دسترس نیست اما در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، خبرگزاری فارس، وابسته به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، با انتشار خبری مدعی شده بود:”اعضای یک جلسه تشکیلاتی متشکل از عناصری با سوابق وابستگی به گروه های (مارکسیستی)، (منافقین) و (جاسوسان فرانسوی)دارای سوابق بازداشت بوده و با برخورداری از (عفو رهبری) آزاد شده بودند، با هدف طراحی و هماهنگی برای ایجاد (آشوب) در تجمّعات کارگری و معلمین و هدایت آنها به سوی اعتصابات سراسری و نیز برجسته‌سازی مجدد پروژه مسمومیت‌های دانش آموزان در مدارس، در منزل محمد حبیبی گردهم آمده بودند و طبق اطلاعات موجود، این جلسه با هدایت عناصر خارج از کشور و با پوشش بازدید از خانواده زندانیان برگزار شده بود.” 

لازم به اشاره است، هیراد پیربداقی، در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، به همراه شماری از فعالان صنفی فرهنگیان و کارگری برای دیدار با خدیجه پاک ضمیر به منزل محمد حبیبی رفته بودند اما در پی یورش ماموران وزارت اطلاعات، پس از توقیف گوشی های تلفن همراه، سپس بازداشت و به بند ۲۰۹ آن ارگان امنیتی واقع در زندان اوین منتقل شده بودند. 

هیراد پیربداقی، در تاریخ ۱۵ آبان ماه ۱۴۰۰، توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و پس از انتقال به بند ۲۰۹ آن ارگان امنیتی واقع در زندان اوین و طی مراحل بازجویی و تفهیم اتهام، در تاریخ ۳دی ماه ۱۴۰۰، به بند قرنطینه زندان اوین منتقل و در تاریخ ۱۱ دی ماه ۱۴۰۰، با تودیع وثیقه آزاد شد و جلسات دادرسی به پرونده این فعال کارگری، در تاریخ های ۳ اسفند و ۸ دی ماه ۱۴۰۰، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران با تشریح کیفرخواست و ارائه دفاعیات متهم این پرونده از بابت اتهامات (اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور) و (فعالیت تبلیغی علیه نظام)، برگزار و در اسفند ماه ۱۴۰۰، از بابت اتهامات (اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور) و (فعالیت تبلیغی علیه نظام)، به تحمل ۴ سال و ۸ ماه حبس تعزیری، دو سال محرومیت از عضویت در دسته جات و گروههای سیاسی و اجتماعی و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم و در تاریخ ۸ مردادماه ۱۴۰۱، برای تحمل دوران حبس خود بازداشت و به اندرزگاه ۴ زندان اوین منتقل شد اما در تاریخ ۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۱، هیراد پیربداقی، پس از سپری کردن بخشی از حبس تعزیری خود آزاد شده بود. 

این فعال کارگری، نخستین مرحله در تاریخ ۱۲ مردادماه ۱۳۹۸، توسط نیروهای امنیتی در جریان برگزاری جلسه محاکمه هفت تن از بازداشت شدگان تجمّعات اعتراضی کارگران نیشکر هفت تپه در مقابل ساختمان دادگاه انقلاب تهران، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه و طی مراحل بازجویی و بازپرسی در تاریخ ۵ شهریورماه ۱۳۹۸، با تودیع وثیقه از زندان اوین آزاد شد. با آغاز مراحل دادرسی، هیراد پیربداقی، در تاریخ ۲۰ بهمن ماه ۱۳۹۸، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری، محاکمه و در تاریخ ۳ اسفند ماه ۱۳۹۸، از بابت اتهام (اجتماع و تبانی بر علیه امنیت ملی)، به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری با طول مدت تعلیق ۴ ساله با اقدامات مراقبتی محکوم و از اتهام (اخلال در نظم عمومی) نیز تبرئه شد و در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، با دریافت ابلاغیه ای کتبی برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود احضار شده بود. 

اعتراض نسبت به سرکوب و اعمال فشارهای امنیتی و قضایی و فقدان شفافیت قضایی در روند دادرسی به پرونده های متهمان سیاسی ـ امنیتی از جمله مواردی است که در گزارشات دوره ای سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر در امور ایران به دفعات مد نظر قرار گفته که از جمله آن در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، سازمان عفو بین الملل، در گزارش سالیانه خود اینگونه برخوردها با شهروندان را به شدت محکوم کرد. 

همچنین، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تاریخ ۱۹ اسفند ماه ۱۴۰۱، در گزارش دوره ای خود که مربوط به ۶ ماهه دوم سال ۱۴۰۱ خورشیدی بود در خصوص محرومیت شهروندان از حق دسترسی به وکیل مورد نظر خودشان در یک فرایند دادرسی، سرکوب و ارعاب گسترده بر علیه شهروندان را محکوم کرد. 

سرکوب آزادی بیان و ممانعت از انتشار عقاید و دیدگاههای مختلف در یک جامعه، ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است. در این مفاد قانونی بر حق افراد بر انتشار افکار، عقاید، نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی بدون محدودیت مرزی تاکید شده است.

بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.

همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.

در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: