•                  
سه شنبه , ۱۲ فروردین , ۱۳۹۹
چهارشنبه, آوریل 1

گزارشی از آنچه که این روزها در زندان فشافویه میگذرد

0
326

با شروع فصل بهار و پس از آن تابستان رفته رفته هوا در ایران رو به گرمی میرود. اما در این بین زندانیان محبوس در زندانهای ایران با انواع اقسام محرومیتها دست و پنجه نرم میکنند. در زندان تهران بزرگ«فشافویه» مسئولان این زندان با خاموش کردن تعمدی برخی از دستگاههای خنک کننده و همچنین کمبود آب آشامیدنی, زمینه ساز بروز مشکلاتی برای زندانیان دربند در زندان تهران بزرگ«فشافویه» شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, زندانیان محبوس در زندان تهران بزرگ«فشافویه» با قطعی دستگاههای خنک کننده و همچنین کمبود شدید آب آشامیدنی با مشکلات عدیده ای در این زندان دست و پنجه نرم میکنند.  استفاده از شرایط محیطی و محروم کردن زندانیان عقیدتی از امکانات ابتدایی که سایر زندانیان از آن بهره می برند از جمله روش های متداول آزار زندانیان سیاسی در زندان محسوب میشود که به دلایل مختلفی توسط مسئولین زندان صورت می گیرد.

بنقل از یک منبع مطلع که اخیرا از زندان تهران بزرگ آزاد شده است در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران در مورد وضعیت این زندان در فصل گزما گفت; زندانیان محبوس در اندرزگاه ۱۱ تیپ ۱ در زندان تهران بزرگ که بیشتر آنها زندانیان سیاسی هستند از سوی مسئولان این زندان با محدودیتهای بسیار ی مواجه شدند که از جمله میتوان به خاموش کردن سیستم تامین کننده هوای خنک«چیلر» را مورد اشاره قرار داد با توجه به آب و هوای کویری منطقه ای که فشافویه در آن قرار گرفته، زندانیان گرمای طاقت فرسایی را تحمل می‌کنند.
این منبع مطلع در موردی دیگر اشاره ای داشت بر وضعیت آب آشامیدنی در این زندان و گفت کیفیت آب آشامیدنی در زندان تهران بزرگ«فشافویه» بسیار پائین هست و طعم آب این زندان همراه با طعم لجن است و که متاسفانه همان هم در اکثر ساعات شبانه روز قطع میباشد.  این اقدامات در حالی صورت می‌گیرد که این زندان به صورت معمول، فاقد امکانات و زیر ساخت های استاندارد است. پیشتر در مرداد ماه سال گذشته یکی از نماینده های مجلس در سخنانی به این مشکلات زیرساختی زندان بخصوص معضل فراهم کردن آب آشامیدنی سالم پرداخته بود. با توجه به این واقعیات و اقدامات غیر مسئولانه اخیر، سلامت جسمی این زندانیان بشدت در معرض خطر است.

این منبع مطلع در ادامه گفت؛ آبی که زندانیان تهران بزرگ «فشافویه» مصرف می‌کنند آب چاه است و سیستم تصفیه جدی هم در زندان وجود ندارد برای همین این آب بسیار آلوده است. استفاده از این آب‌ها باعث شده تعداد زیادی از زندانیان به بیماری های مختلف مجاری ادرار یا کلیوی مبتلا شوند. از سوی دیگر بسیاری از زندانیان دچار بیماری های پوستی نیز شده اند. مسئول بهداری زندان یکی از دلایل این بیماری را آب زندان عنوان میکند و به زندانیان توصیه کرده از آب زندان استفاده نکنند زیرا که این آب چاه که بدرستی تصفیه نشده موجب بروز بیماری های زیادی در میان زندانیان شده است. تعداد پرشماری از زندانیانی که در این زندان در حال سپری کردن دوران محکومیت خود هستند از فقر مالی رنج میبرند در حدی که بعضی از آنان حتی در بیرون زندان جایی برای ماندن ندارند و عموما کارتن خواب بودند! افراد زیادی هستند که با جریمه مالی ۵۰۰ هزار تومانی الان در زندان هستند، این افراد توانایی خرید آب معدنی از بوفه زندان را ندارند و در مقایسه با سایر زندانیان نسبت به بیماری های عفونتی و کلیوی آسیب پذیرتر هستند.

علاوه بر مشکلات آب، بهداشت و تغذیه، رفتار های سلیقه ای مسئولین بخصوص بخش بازرسی و سربازان این یگان نیز باعث نارضایتی و اعتراض گسترده زندانیان شده است.

نادر فتوره‌چی, روزنامه‌نگاری که روز یکشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۷، بازداشت و یک روز را در زندان تهران بزرگ، معروف به زندان فشافویه گذراند، با انتشار یک دست نوشته انتقادی شرایط این زندان را «ضدانسانی و ضد بشری» عنوان کرده که دست‌کمی از «جهنم» ندارد.
نادر فتوره‌چی این مطلب را که حاوی مشاهدات عینی او از حضور یک روزه‌اش در زندان فشافویه است در فیسبوک خود روز سه‌شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۷، منتشر کرده و با اظهار تاسف از اینکه این زندان «فاقد هرنوع توجه رسانه‌ای و اعتراضات حقوق بشری است» از عدم توجه به شرایط این زندان انتقاد کرده بود. 

حقوق بشر در ایران در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه سالجاری از صف انتظار ۱۸ نفره افراد جهت اجرای حکم قطع انگشتان دست در زندان فشافویه«تهران بزرگ» به جرائم مرتبط با سرقت اطلاع رسانی کرده بود. 

زندانیان محبوس در زندان تهرن بزرگ و یا حتی سایر زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون و عدم برخورداری آنها از حقوق شهروندیشان در درمان بیماریها و آسیبهای جسمی که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

همچنین در ماده یک از کنوانسیون منع شکنجهمصوب ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴ در تعریف جامع شکنجه را هر عمل عمدي که بر اثر آن درد يا رنج شديد جسمي يا روحي عليه فردي به منظور کسب اطلاعات يا گرفتن اقرار از او و يا شخص سوم اعمال مي‌شود و یا  مجازات فردی به عنوان عملی که او يا شخص سوم انجام داده است و يا احتمال مي رود که انجام دهد، با تهديد و اجبار و بر مبناي تبعيض از هر نوع و هنگامي که وارد شدن اين درد و رنج و يا به تحريک و ترغيب و يا با رضايت و عدم مخالفت مامور دولتي و يا هر صاحب مقام ديگر انجام گيرد، شکنجه تلقي مي شود.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: