https://wp.me/p6xuBy-Vq9
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۱۰مهرماه ۱۴۰۴، شاهین ذوقی تبار، زندانی سیاسی در حال تحمل دوران حبس تعزیری خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر، شاهین ذوقیتبار، متولد: ۱۳۶۶، متهم سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران، در مجموع به ۱۰ سال حبس تعزیری، و ۳ فقره مجازات تکمیلی برای هر یک میزان ۲ سال، محکوم شد.
براساس این گزارش، در تاریخ ۲۶ مرداد ماه ۱۴۰۴، شاهین ذوقی تیار، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و از بابت اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «عضویت در گروههای معاند نظام»، «توهین به رهبری» در مجموع به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری، دو سال منع خروج از کشور، دو سال منع عضویت در احزاب، گروهها و دسته جات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و به ۲ سال هم منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.
لازم به ذکر است، شاهین ذوقی تبار، در تاریخ ۲ مرداد ماه ۱۴۰۴، پس از یورش نیروهای امنیتی به منزل وی در شهر تهران، دستگیر شد.
شاهین ذوقیتبار، در سال ۱۳۹۲ هم توسط نیروهای امنیتی در شهر تهران، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام « اجتماع و تبانی از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به ۱ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
پس از اتمام مراحل دادرسی، شاهین ذوقی تیار، دوران حبس تعزیری ۵ ساله خود را سپری کرد و در تاریخ ۱۹ بهمن ماه ۱۳۹۶، از زندان رجایی شهر کرج، آزاد شده بود.
۱. آزادی بیان و محدودیتهای سیستماتیک
شهروندان در ایران به دلیل بیان عقاید، انتشار مطالب انتقادی در فضای مجازی یا رسانهها، شرکت در تجمعات مسالمتآمیز و حتی فعالیتهای فرهنگی و هنری، با برخوردهای امنیتی و قضایی مواجه میشوند. مهمترین محدودیتها:
-
بازداشت و پروندهسازی به اتهاماتی مانند «تبلیغ علیه نظام»، «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی».
-
سانسور و فیلترینگ گسترده رسانهها و شبکههای اجتماعی.
-
تهدید، ارعاب و فشار بر روزنامهنگاران، فعالان مدنی و هنرمندان برای خودداری از بیان آزادانه دیدگاهها.
این موارد مغایر با ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی است که آزادی بیان را به رسمیت میشناسند.
۲. محرومیت از دادرسی عادلانه
شهروندانی که به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز یا بیان عقیده بازداشت میشوند، اغلب از اصول دادرسی منصفانه محروم میمانند:
-
عدم دسترسی آزاد به وکیل در مراحل بازپرسی (با استناد به تبصره ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری).
-
محاکمات غیرعلنی و محرمانه بدون حضور رسانهها و هیأت منصفه.
-
صدور احکام سنگین و غیرمتناسب شامل حبسهای طولانی، شلاق و در برخی موارد اعدام.
-
اعترافات اجباری تحت فشار روانی یا جسمی که بهعنوان مدرک علیه متهمان استفاده میشود.
این روند در تضاد با:
-
ماده ۹ و ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق بر آزادی و امنیت فردی و دادرسی عادلانه).
-
ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (حق برخورداری از محاکمه علنی، منصفانه و بیطرفانه).
۳. نتیجهگیری
محرومیت همزمان شهروندان از آزادی بیان و حق دادرسی عادلانه نشاندهندهی یک سیاست سیستماتیک سرکوب حقوق بنیادین در ایران است. این وضعیت نه تنها ناقض تعهدات بینالمللی ایران است، بلکه سبب گسترش فضای ترس، خودسانسوری و تضعیف جامعه مدنی شده است.
