https://wp.me/p6xuBy-Ve6
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۴مهرماه ۱۴۰۴، ماموران امنیتی ـ انتظامی، در شهرستان اشنویه یک شهروند را دستگیر کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کولبرنیوز، روز یکشنبه ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۴، رسول آسن، ۴۸ ساله، اهل شهرستان اشنویه از توابع استان آذربایجان غربی توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در آن شهرستان بازداشت شد.
براساس این گزارش، دستگیری رسول آسن، در پی یورش نیروهای امنیتی به منزل وی در شهرستان اشنویه صورت گرفته است.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مصادیق حقوقی اتهامات، روند قضایی پرونده و از اتهامات منتسب شده به رسول آسن، اطلاعی حاصل نشده است.
محرومیت متهمان از حقوق اولیه خود از زمان بازداشت موقت
١. مبنای حقوقی
بر اساس ماده ٩ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ٩ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هیچ‌کس نباید خودسرانه دستگیر یا بازداشت شود و هر فرد بازداشت‌شده باید فوراً از دلایل بازداشت خود آگاه گردد. همچنین، ماده ١۴ میثاق بر حق برخورداری متهم از وکیل انتخابی و امکان دفاع مؤثر در تمامی مراحل دادرسی تأکید می‌کند.
٢. مصادیق نقض در مرحله بازداشت موقت
-
عدم دسترسی به وکیل انتخابی: در بسیاری از پرونده‌ها به‌ویژه سیاسی و امنیتی، متهمان مجبور به استفاده از وکلای مورد تأیید دستگاه قضایی می‌شوند.
-
ممانعت از تماس با خانواده: بسیاری از متهمان در روزها و حتی هفته‌های نخست بازداشت موقت از حق اطلاع خانواده یا ملاقات با آنان محروم می‌گردند.
-
بی‌اطلاعی از اتهامات: متهمان گاه بدون تفهیم رسمی اتهام، تحت بازجویی‌های طولانی قرار می‌گیرند.
-
شرایط نامناسب بازداشتگاه‌ها: نگهداری در سلول‌های انفرادی و محرومیت از امکانات بهداشتی، درمانی و ارتباطی.
-
فشار برای اخذ اعترافات اجباری: که بعدها در روند دادرسی به عنوان مدرک علیه متهم استفاده می‌شود.
٣. پیامدهای حقوقی
این محرومیت‌ها نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه است و می‌تواند مصداق «رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز» موضوع ماده ٧ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی تلقی شود. همچنین، سلب حق دسترسی فوری به وکیل و خانواده، ناقض اصول نلسون ماندلا درباره‌ی رفتار با زندانیان است.
۴. نتیجه‌گیری
بازداشت موقت باید تنها در شرایط استثنایی و با رعایت کامل حقوق بنیادین متهمان اعمال گردد. هرگونه محرومیت از حقوق اولیه در این مرحله، نه‌تنها مشروعیت فرآیند قضایی را زیر سؤال می‌برد بلکه موجب نقض جدی تعهدات بین‌المللی ایران در حوزه‌ی حقوق بشر می‌شود.
