نماد سایت حقوق بشر در ایران

صدور قرار مُجرمیت برای مدیران مسئول ۲ رسانه در دادگاه مطبوعات تهران

کریم رسولی

لینک کوتاه این مطلب:
https://wp.me/p6xuBy-UZV

حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۹شهریورماه ۱۴۰۴، مدیران مسئول رسانه همشهری آنلاین و پایگاه خبری خط بازار، در دادگاه مظبوعات، مجرم شناخته شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از خبرآنلاین، روز دوشنبه ۲۴ شهریور ماه ۱۴۰۴، مصطفی کواکبیان و دانیال حاجی ابوالحسن معمار ـ مدیرمسئول همشهری آنلاین، توسط قاضی شعبه دادگاه کیفری استان تهران(دادگاه مطبوعات) مجرم شناخته شدند. 

براساس این گزارش، اتهامات منتسب شده به مصطفی کواکبیان و دانیال حاجی ابوالحسن معمار«اشاعه منکرات»، «نشر اکاذیب» و «انتشار اخبار نادرست درباره ارتباط جنسی کاترین شکدم»، عنوان شده و برای این افراد، پرونده قضایی تشکیل شده است. 

در خبری دیگر به نقل از روزنامه جوان، روز سه شنبه ۲۵ شهریور ماه ۱۴۰۴، اکبر نصراللهی، سخنگوی هیات منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران، از مجرم شناخته شدن مرتضی مصطفوی مدیر مسئول پایگاه خبری خط بازار در این دادگاه خبر داد. 

سخنگوی هیات منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران در تشریح این خبر گفت:”اتهام مرتضی مصطفوی «نشر اکاذیب» است و اعضای هیات منصفه دادگاه مطبوعات به اتفاق آرا مدیر مسئول رسانه خط بازار را مجرم دانستند اما مستحق تخفیف شناختند.

نصرالهی در خاتمه افزود:”رای نهایی دادگاه که به ریاست قاضی ترابی گل‌سفید در شعبه اول دادگاه کیفری ۱ استان تهران برگزار شد، متعاقباً صادر خواهد شد. 

سرکوب روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در ایران از منظر اسناد بین‌المللی حقوق بشر، به‌ویژه میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)، نقض آشکار چند اصل بنیادین حقوق بشر محسوب می‌شود. ایران در سال ۱۳۵۴ این میثاق را پذیرفته و متعهد به رعایت مفاد آن است. بررسی حقوقی این موضوع را می‌توان در چند محور اصلی خلاصه کرد:


۱. حق آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات (ماده ۱۹ ICCPR)


۲. ممنوعیت بازداشت خودسرانه و حق دادرسی عادلانه (مواد ۹ و ۱۴)


۳. حق مشارکت در امور عمومی (ماده ۲۵)


۴. ممنوعیت ارعاب و فشار بر فعالان مدنی (ماده ۲۲ و ۲۱)


۵. استانداردهای بین‌المللی تکمیلی


جمع‌بندی

با توجه به مفاد مندرج در میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، سرکوب روزنامه‌نگاران در ایران نقض تعهدات حقوقی بین‌المللی این کشور است. هرگونه محدودیت باید:
۱. قانونی، ضروری و متناسب باشد.
۲. صرفاً برای حفاظت از منافع مشروعی مانند امنیت ملی یا حقوق دیگران اعمال شود.
۳. با نظارت قضایی مستقل و امکان اعتراض همراه باشد.

موارد گسترده‌ای مانند مسدودسازی رسانه‌ها، سانسور اینترنت، تهدید و بازداشت خبرنگاران نشان می‌دهد که این الزامات رعایت نمی‌شوند و با هنجارهای حقوق بشر بین‌الملل ناسازگارند. 

Please follow and like us:
خروج از نسخه موبایل