https://wp.me/p6xuBy-10Kd
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۵، هومن معمارپناهی و غزل نهانی، به تحمل حبس تعزیری محکوم شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی وزهای اخیر، هومن معمارپناهی و غزل نهانی، دو تن دیگر از متهمان پرونده موسوم به «عمارت روبرو» در مجموع به تحمل ۱۷ سال حبس تعزیری محکوم شدند. از منظر حقوق بشر هم، صدور این قبیل احکام قضایی، می‌تواند با حق آزادی بیان و آزادی مشارکت در زندگی فرهنگی و هنری در تعارض قرار گیرد. ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، آزادی بیان و انتقال اطلاعات و عقاید را به رسمیت شناخته‌اند و ماده ۱۵ میثاق نیز حق مشارکت در زندگی فرهنگی را مورد حمایت قرار داده است.
براساس دادنامه صادره توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران؛ هومن معمارپناهی ـ بعنوان مدیر عمارت روبرو، به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری و غزل نهانی هم بعنوان مدیر روابط عمومی این مجموعه، به تحمل ۷ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.
همچنین، اتهام منتسب شده به غزل نهانی و هومن معمارپناهی «اشاعه فساد و فحشا از طریق برگزاری کنسرت» عنوان شده است.
مهدی کوهیان، حقوقدان و مدیر پیشین حقوقی خانه سینما، ضمن اعتراض به صدور چنین احکامی در صفحه شخصی خود تشریح کرد:”احکامی که برای متهمان پرونده عمارت روبرو صادر شده، در حوزه فرهنگ، هنر و رسانه استثنایی و بی‌سابقه است. صدور احکام حبس ۴، ۷ و ۱۰ سال برای متهمانی که تنها جرمشان برگزاری کنسرت موسیقی است، وهن دستگاه قضایی و بزرگ‌ترین فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی است.”
پیشتر هم هیوا سیفی زاده، دیگر متهم پرونده «عمارت روبرو» بدلیل اجرای کنسرت در اسفند ۱۴۰۳، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۴سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
لازم به ذکر است، هومن معمارپناهی، غزل نهانی به همراه هیوا سیفی زاده، در اسفند ماه ۱۴۰۳، در جریان برگزاری کنسرت موسیقی هیوا سیفی زاده، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، به زندان اوین، منتقل و در تاریخ ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۳، هومن معمارپناهی و چندی بعد هم هیوا سیفی زاده، با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند.
همچنین، در پی بازداشت و پرونده سازی قضایی بر علیه عوامل این برنامه، عمارت روبرو هم توسط ماموران نیروی انتظامی، پلمب شد و در تاریخ ۱۷ اسفند ماه ۱۴۰۳، صفحه اینستاگرام و سایت این مجموعه توقیف و از دسترس خارج شد.
صدور احکام ۱۰ سال حبس برای هومن معمارپناهی و ۷ سال حبس برای غزل نهانی، با اتهام «اشاعه فساد و فحشا از طریق برگزاری کنسرت»، از منظر حقوق کیفری و حقوق بشر واجد نکات قابل توجهی است. اعمال مجازات حبس باید مستند به قانون، ادله معتبر و احراز تمامی ارکان جرم باشد و صرف برگزاری یک رویداد فرهنگی و هنری، بدون اثبات عناصر قانونی جرم، نمی‌تواند به‌تنهایی مبنای محکومیت کیفری قرار گیرد.
از منظر حقوق بشر، صدور این قبیل احکام قضایی، می‌تواند با حق آزادی بیان و آزادی مشارکت در زندگی فرهنگی و هنری در تعارض قرار گیرد. ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، آزادی بیان و انتقال اطلاعات و عقاید را به رسمیت شناخته‌اند و ماده ۱۵ میثاق نیز حق مشارکت در زندگی فرهنگی را مورد حمایت قرار داده است.
همچنین، با توجه به این اتهام و میزان حبس تعزیری صادر شده، حق دادرسی عادلانه، حق دسترسی به وکیل منتخب، اصل برائت و ضرورت استدلال قضایی درباره تناسب مجازات با رفتار انتسابی اهمیت ویژه‌ای دارد. در صورت نبود دلایل کافی برای اثبات عناصر جرم، چنین احکامی می‌تواند از منظر اصول بنیادین حقوق کیفری و تعهدات بین‌المللی ایران محل ایراد جدی باشد.
