https://wp.me/p6xuBy-UzT
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۹شهریورماه ۱۴۰۴، دستکم ۵۵۷۲ کودک محروم از تحصیل در استان قزوین، شناسایی شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، امروز یکشنبه ۹ شهریور ماه ۱۴۰۴، حسنعلی اصغری، مدیرکل آموزش و پرورش استان قزوین از شناسایی دستکم ۵۵۷۲ کودک و نوجوان محروم از حق تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در آن استان خبر داد.
مدیرکل آموزش و پرورش استان قزوین در تشریح این خبر اعلام کرد:”در حال حاضر ۴۳۰ دانشآموز در مقطع ابتدایی، ۱۲۸۱ نفر در مقطع متوسطه اول و ۳۸۶۱ دانشآموز در مقطع متوسطه دوم در این استان از تحصیل بازماندهاند.”
تحلیل آماری محرومیت کودکان از تحصیل در ایران
۱. برآورد جمعیت بازماندگان از تحصیل
-
طبق گزارشهای رسمی وزارت آموزش و پرورش در سالهای اخیر، بین ۷۰۰ هزار تا ۹۰۰ هزار کودک در ایران از تحصیل بازماندهاند.
-
برخی منابع مستقل و نهادهای حقوق بشری این رقم را بالاتر، حدود ۱.۲ تا ۲ میلیون کودک برآورد میکنند.
-
استانهای محروم مانند سیستانوبلوچستان، خوزستان، هرمزگان و ایلام بیشترین سهم بازماندگان از تحصیل را دارند.
۲. توزیع بر اساس مقاطع تحصیلی (برآوردی)
-
ابتدایی: حدود ۱۵٪ از کل بازماندگان (کودکان ۶ تا ۱۰ ساله).
-
متوسطه اول: حدود ۳۰٪ (۱۱ تا ۱۴ ساله).
-
متوسطه دوم: بیشترین سهم، حدود ۵۵٪ (۱۵ تا ۱۸ ساله).
بعنوان مثال در همین خبر که به محرومیت دستکم ۵۵۷۲ کودک و نوجوان بازمانده از حق تحصیل اشاره شده، تعداد ۳۸۶۱ نفر مربوط به متوسطه دوم بودند (حدود ۶۹٪)، که نشاندهنده بیشترین افت تحصیلی در دوره نوجوانی شهروندان در ایران است.
۳. دلایل اصلی محرومیت
بر اساس دادههای مرکز پژوهشهای مجلس و گزارشهای NGOها:
-
فقر اقتصادی و کار کودکان: حدود ۴۰٪
-
ازدواج زودهنگام دختران: حدود ۱۵٪
-
مهاجرت و کودکان بدون شناسنامه (بهویژه مهاجران افغان): حدود ۲۰٪
-
کمبود امکانات آموزشی (مناطق روستایی/عشایری): حدود ۱۵٪
-
دیگر عوامل (بیماری، معلولیت، مشکلات خانوادگی): حدود ۱۰٪
۴. توزیع جنسیتی
-
نرخ بازماندگی در میان دختران بهویژه در مقطع متوسطه دوم بالاتر است (به دلیل ازدواج اجباری، محدودیتهای فرهنگی و فقر).
-
به طور میانگین در مناطق محروم، هر ۱۰ دختر بازمانده در برابر ۷ پسر بازمانده وجود دارد.
۵. پیامدها
-
رشد کار کودکان (تخمین زده میشود ۸۰۰ هزار تا ۱ میلیون کودک کار در ایران وجود دارد).
-
افزایش چرخه فقر بیننسلی.
-
افزایش آسیبهای اجتماعی (بزهکاری، ازدواج زودهنگام، مهاجرت اجباری).
-
کاهش سطح سرمایه انسانی در آیندهی کشور.
جمعبندی:
محرومیت از تحصیل در ایران یک پدیده گسترده و ساختاری است که هم دلایل اقتصادی و هم فرهنگی-اجتماعی دارد. آمارها نشان میدهد که بیشترین آسیب متوجه نوجوانان (بهویژه دختران) و کودکان مناطق محروم یا فاقد مدارک هویتی است.
