https://wp.me/p6xuBy-12Eo
حقوق بشر در ایران ـ امروز دوشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۵، احکام اعدام علیرضا فاتحی، یک زندانی ـ هویت نامشخص، ایمان میرعالی، علی شاه‌پسند، حیدرعلی کرد و علی پیرزاده، با اتهامات «قتل عمد» یا «قاچاق موادمخدر» در زندان مرکزی سمنان، زندان بم و زندان سپیدار اهواز، اجرا شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه چهارشنبه ۱۳ آبان ماه ۱۴۰۵، علیرضا فاتحی، حدودا ۴۰ ساله، اهل و ساکن استان سمنان، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی استان سمنان، اعدام شد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفت و گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”علیرضا فاتحی، در سال ۱۴۰۰، پس از یک درگیری با فردی، وی را به قتل رساند، این قتل در حالی رخ داد که علیرضا فاتحی، قصدی برای کشتن آن فرد، نداشت، اما در پی فوت، مقتول، علیرضا فاتحی، دستگیر و توسط قاضی شعبه دادگاه کیفری۱ استان سمنان به اعدام(قصاص نفس) محکوم شد.”
علیرضا فاتحی، متاهل و دارای یک دختر ۸ ساله، بود.
تا لحظه تنظیم این خبر، اجرای حکم اعدام علیرضا فاتحی، توسط رسانه‌های داخلی و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر به نقل از تسنیم، روز شنبه ۱۶ آبان ماه ۱۴۰۵، ابوالفضل فرحبخش، رئیس دادگستری شهرستان بم از اجرای حکم اعدام یک زندانی«هویت نامشخص»، متهم به «قتل عمد همسرش» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان آن شهرستان، خبر داد.
رئیس دادگستری شهرستان بم در تشریح این خبر تائید کرده که فرد مذکور، پیشتر در پی ارتکاب «قتل عمد همسرش در حضور فرزندشان»، دستگیر شده بود.”
وی در ادامه نیز افزود:”متهم، پس از بازداشت و تشکیل پرونده قضایی توسط دادگاه قاضی شعبه کیفری ۱ استان کرمان، مستقر در شهرستان بم به اعدام(قصاص نفس) محکوم شده بود.”
در این گزارش به جزییات بیشتری اشاره نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه چهارشنبه ۱۳ آبان ماه ۱۴۰۵، ایمان میرعالی ـ فرزند: مرتضی ـ حدودا ۳۶ ساله ـ اهل روستای جااردو از توابع شهرستان اندیمشک و علی شاه‌پسند ـ حدودا ۴۱ ساله، هر دو، متهم به «قاچاق موادمخدر» و محبوس در زندان شیبان اهواز اعدام شدند.
یک منبع مطلع درخصوص جزئیات پرونده این زندانیان به سازمان حقوق بشر ایران گفت:”ایمان میرعالی اهل روستای جااردو از توابع اندیمشک بود و حدود ۹ سال قبل با اتهام «قاچاق موادمخدر» بازداشت و به اعدام محکوم شد. علی شاه‌پسند نیز پدر دو فرزند و اهل مسجدسلیمان بود و حدود ۵ سال قبل با اتهام «قاچاق موادمخدر» بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.”
اعدام این ۲ زندانی تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانه‌های داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه یکشنبه ۲۶ مهر ماه ۱۴۰۵، حیدرعلی کرد ـ حدودا ۵۳ ساله ـ اهل استان چهار محال و بختیاری و علی پیرزاده ـ حدودا ۴۶ ساله ـ اهل استان چهارمحال و بختیاری، متهم به «قتل عمد» از بابت یک پرونده مشترک، محکوم به «قصاص نفس» در زندان سپیدار اهواز اعدام شدند.
یک فرد مطلع درخصوص جزئیات پرونده این ۲ زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت:”حیدرعلی کرد و علی پیرزاده، اهل قلعه تل، متاهل و دارای فرزند بودند و حدود ۱۴ سال قبل یک نزاع دسته‌جمعی بر سر اختلافات مربوط به زمین زراعی رخ داد که منجر به درگیری ناخواسته‌ای با اعضای خانواده زرین‌کلاه شد. در جریان این درگیری، دو نفر از طایفه مقابل کشته شدند. پس از این حادثه، بزرگان دو طایفه پیشنهاد کردند که برای حل‌وفصل اختلافات، دو نفر از طایفه کرد مسئولیت قتل‌ها را بر عهده بگیرند. حیدرعلی و علی در این ماجرا فریب خوردند و قتل‌ها را گردن گرفتند، اما برخلاف وعده‌ها در نهایت پس از ۱۴ سال حبس، حکم اعدام آن‌ها اجرا شد.”
اعدام این ۲ زندانی تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانه‌های داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
