https://wp.me/p6xuBy-VhG
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۶مهرماه ۱۴۰۴، دادستانی تهران، از پرونده سازی قضایی بر علیه برخی رسانه های داخلی خبر داد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از میزان، روز شنبه ۵ مهر ماه ۱۴۰۴، دادستانی تهران، با صدور اطلاعیه ای تهدید کرده که بر علیه رسانه هایی که به ادعای آنها منجر به «برهم زدن امنیت روانی جامعه» بشوند پرونده قضایی تشکیل می دهد. سرکوب آزادی بیان و رسانه ها به منزل نقض اسناد بین المللی حقوق بشر، ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و مفاد مندرج در میثاق بین المللی حقوق مدنی، سیاسی و اجتماعی است.
براساس این گزارش، تهدید به پرونده سازی قضایی بر علیه برخی رسانه ها پس از آن صورت گرفته که اخباری در خصوص فعال شدن مکانیزن ماشه بر علیه حکومت جمهوری اسلامی از سوی کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا، منتشر شده بود.
همچنین، دادستانی تهران، اعلام کرده که فضای مجازی را به دقت رصد می کنند و بر علیه منتشر کنندگان اخبار در خصوص«فعال شدن مکانیزن ماشه بر علیه جمهوری اسلامی» پرونده قضایی تشکیل می دهد.
لازم به ذکر است، با توجه به اعمال فعال شدن مکانیسم ماشه توسط کشورهای اروپایی عضو برجام برخی کانا‌ل‌ها و سایت‌های خبری با فاصله بسیار اندک از رای گیری در شورای امنیت سازمان ملل اقدام به تولید و پوشش اخبار مرتبط کردند.
سرکوب رسانه‌ها، روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای در ایران یکی از بارزترین نمودهای نقض آزادی بیان و حق دسترسی آزاد به اطلاعات است. این روند در ابعاد مختلف قابل بررسی است:
۱. بازداشت و پرونده‌سازی قضایی
-
روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای به اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام»، «نشر اکاذیب» یا «اقدام علیه امنیت ملی» بازداشت می‌شوند.
-
رسیدگی به پرونده‌های آنان غالباً در دادگاه‌های غیرعلنی و بدون دسترسی به وکیل انتخابی صورت می‌گیرد.
-
فشار بر خبرنگاران برای ارائه اعترافات اجباری یا خودسانسوری گسترده است.
۲. سانسور و توقیف رسانه‌ها
-
نشریات، سایت‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی مستقل به‌طور مکرر فیلتر یا توقیف می‌شوند.
-
نهادهای دولتی با ابزارهای قانونی و امنیتی رسانه‌ها را وادار به خودسانسوری می‌کنند.
-
رسانه‌های وابسته به دولت یا نهادهای حکومتی تنها منابع رسمی و مجاز برای انتشار اخبار حساس هستند.
۳. تهدید و ارعاب روزنامه‌نگاران
-
خبرنگاران و خانواده‌هایشان تحت فشار و تهدید مداوم نهادهای امنیتی قرار می‌گیرند.
-
برخی مورد ممنوع‌الخروجی، تهدید به اخراج از کار، یا حتی بازداشت مجدد قرار می‌گیرند.
-
استفاده از خشونت فیزیکی، بازجویی‌های سخت و نظارت امنیتی بر فعالیت‌های روزنامه‌نگاران شایع است.
۴. محدودیت در دسترسی به اطلاعات
-
قوانین سخت‌گیرانه و اعمال فیلترینگ گسترده مانع دسترسی آزاد به اطلاعات می‌شود.
-
قطع یا اختلال در اینترنت به عنوان ابزاری برای جلوگیری از انتشار اخبار و تصاویر به‌ویژه در زمان اعتراضات به‌کار گرفته می‌شود.
۵. مغایرت با تعهدات بین‌المللی
-
این اقدامات در تضاد با ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است که ایران به آن متعهد شده است.
-
سرکوب رسانه‌ها نه تنها نقض آزادی بیان، بلکه محروم‌سازی جامعه از حق آگاهی و دسترسی آزاد به اطلاعات محسوب می‌شود.
