https://wp.me/p6xuBy-11Od
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۸مهر ماه ۱۴۰۵، نبی امیدی، در حال تحمل دوران حبس تعزیری خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از خبرنامه امیرکبیر، امروز چهارشنبه ۸ مهر ماه ۱۴۰۵، نبی امیدی، ساکن استان ایلام و زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی ایلام، در حال تحمل دوران حبس تعزیری ۵ ساله خود است.
براساس این گزارش، نبی امیدی، در پی جریان اعتراضات سراسری زمستان۱۴۰۴، توسط ماموران امنیتی ـ انتظامی در استان ایلام، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام به زندان مرکزی استان ایلام منتقل شد.
با آغاز مراحل دادرسی، نبی امیدی، توسط قاضی شعبه دادگاهی در استان ایلام، محاکمه و با اتهاماتی مرتبط با «همراهی وی با معترضان در جریان اعتراضات زمستان ۱۴۰۴ در شهرستان ملکشاهی» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری، منع خروج از کشور، منع اقامات و منع ورود به شهرستان ملکشاهی محکوم شد.
لازم به ذکر است، نبی امیدی در دی ماه ۱۴۰۴، در حالی که بعنوان دانشیار اقتصاد و مدیریت مالی در دانشگاه استان ایلام شاغل بود از کازش اخراجشد.
در این گزارش به جزئیات بیشتری در خصوص روند قضایی پرونده نبی امیدی اشاره نشده است.
محکومیت نبی امیدی به ۵ سال حبس تعزیری و مجازاتهای تکمیلی از جمله منع خروج از کشور، منع اقامت و منع ورود به شهرستان ملکشاهی، در ارتباط با «همراهی با معترضان» در جریان اعتراضات زمستان ۱۴۰۴، باید با رعایت اصل قانونی بودن جرم و مجازات و احراز دقیق رفتار مجرمانه مورد استناد دادگاه انجام شده باشد.
صرف حضور یا همراهی با معترضان، در صورتی که با رفتار مجرمانه مشخص و منطبق با قانون همراه نباشد، نمیتواند بهتنهایی مبنای سلب آزادی و اعمال مجازات کیفری قرار گیرد.
همچنین مجازاتهای تکمیلی باید مستند به قانون، متناسب با رفتار انتسابی و با رعایت شرایط مقرر در قانون مجازات اسلامی تعیین شوند.
از منظر حقوق بینالمللی، اعمال مجازات کیفری در ارتباط با مشارکت در اعتراضات، حق آزادی بیان و حق تجمع مسالمتآمیز را نیز مطرح میکند.
ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر حق آزادی تجمع و انجمنهای مسالمتآمیز تأکید دارد و مفاد ۹، ۱۰ و ۱۱ این اعلامیه نیز بر منع بازداشت خودسرانه، حق برخورداری از دادرسی عادلانه و اصل برائت تأکید میکنند.
همچنین اخراج نبی امیدی از محل کار دانشگاهی خود، در صورت ارتباط مستقیم با فعالیتهای اعتراضی یا پرونده قضایی وی، میتواند موضوع حق برخورداری از شرایط عادلانه اشتغال و منع اعمال محدودیتهای تنبیهی خارج از فرایند قضایی را نیز مطرح کند.
