https://wp.me/p6xuBy-TmC
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱۰ تیر ماه ۱۴۰۴، بختیار رضوانی، به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان گچساران، احضار شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان کشور، طی روزهای اخیر، بختیار رضوانی، معلم و فعال صنفی فرهنگیان، ساکن شهرستان گچساران از توابع استان کهکیلویه و بویراحمد به دادسرای عمومی و انقلاب آن شهرستان، احضار شد.
براساس ابلاغیه صادره توسط سیدحسین بهجیتان فرد ـ دادیار شعبه ۴ دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان گچساران، مقرر شده تا بختیار رضوانی، طی مدت ۵ روز، برای دفاع از خود در برابر اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» در آن جلسه بازپرسی، حاضر شود.
همچنین، در بخش دیگری از این ابلاغیه اعلام شد:”دعوی به طرفیت بختیار رضوانی، مبنی بر استفاده از اسناد به قصد اخلال در امنیت سیاسی و اجتماعی.”
فشار امنیتی و حقوقی
طی ماههای اخیر، دهها معلم فعال صنفی احضار، بازداشت و در جلسات عدالتی با اتهامات امنیتی مانند «تبانی علیه امنیت ملی» یا «تجسس برای دشمن» محاکمه شدهاند .
برخی از این فعالان صنفی از قبیل محمدحبیبی، رسول بداقی، هاشم خواستار و جواد لعلمحمدی، با پرونده سازیهای قضایی مواجه و در حال تحمل دوران حبس تعزیری خود هستند و یا اینکه پس از اتمام دوران حبس آزاد شدند.
اخراج، بازنشستگی اجباری و ممنوعیت تدریس فعالان صنفی فرهنگیان ایران
در دهه گذشته، ده ها فعال صنفی فرهنگیان ایران، از کار اخراج یا مجبور به بازنشستگی شدهاند: حداقل ۳۸ نفر فقط در سال گذشته این وضعیت را تجربه کردهاند .
برخی با احکام قضایی یا ممنوعیت تدریس مواجهاند، حتی پس از پایان دوره حبس ممنوعیت اجرا میشود .
محکومیت نهادهای صنفی ایرانی و بینالمللی
تشکلهای صنفی معلمان ایران، از جمله شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، اقدامها را سرکوب سیستماتیک فعالان توصیف کرده و خواستار آزادی معلمان زندانی شدهاند .
همچنین، کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری وضعیت کنونی فعالان صنفی را «قرمز» توصیف کرده و نسبت به بازداشت ۴۴ فعال صنفی و نقض حق دادرسی عادلانه و شکنجه هشدار داده است .
جمعبندی
فشار امنیتی و قضایی بر فعالان صنفی و کارگری بسیار زیاد است.
حکم زندان برای صدها فعال صنفی ـ کارگری، اجرا میشود و تعداد پروندهها در حال افزایش است.
احکام اداری (اخراج، بازنشستگی، محرومیت از مزایا) بطور گسترده اعمال میشوند.
واکنش صنفی و بینالمللی به شدت ادامه دارد، اما تاکنون منجر به کاهش فشار نشده است.
در واقع، فعالان صنفی معلمان در ایران در وضعیت بحرانی قرار دارند: با خطر زندان و محرومیت طولانیمدت از فعالیت صنفی و آموزشی مواجه هستند؛ پروندهها و احکام متعدد، یکی پس از دیگری صادر شدهاند؛ و مشروعیت نسبی فقط از سوی نهادهای مستقل داخلی و بینالمللی تأکید میشود؛ در داخل اما کاهش فشار دیده نمیشود.
