https://wp.me/p6xuBy-YgE
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، پدیده گرد و غبار، موجب کاهش شدید کیفیت هوا و اختلال در فعالیتهای روزمره شهروندان در استان خوزستان شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از صدا و سیما، از بامداد روز سهشنبه ۲۹ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، پدیده گرد و خاک، در پی سوء مدیریت در منابع آبهای زیرزمینی و گسترش خشکسالی و کاهش شدید ذخیره آبهای زیرزمینی، بخشهایی از استان خوزستان را درگیر کرده و موجب کاهش دید افقی، افت کیفیت هوا و بروز مشکلات تنفسی برای شهروندان شده است.
براساس این گزارش، تشدید آلودگی هوا و افزایش غلظت ریزگردها، مسئولان را ناچار به اعلام دورکاری در دستکم ۱۵ شهر استان خوزستان کرده است.
در ادامه این گزارش آمده است که شهر آبادان از جمله مناطقی است که بهشدت تحت تأثیر این پدیده قرار گرفته و بخش قابل توجهی از فضای شهری در گرد و غبار فرو رفته است.
پدیده گرد و غبار در سالهای اخیر به یکی از بحرانهای زیستمحیطی مزمن در استان خوزستان تبدیل شده که علاوه بر منشأ خارجی، عوامل داخلی از جمله خشکسالی، مدیریت نامناسب منابع آبی، تخریب تالابها و فعالیت صنایع آلاینده در تشدید آن نقش داشتهاند.
افراد مبتلا به بیماریهای قلبی و تنفسی، سالمندان، کودکان و زنان باردار از جمله گروههایی هستند که در شرایط آلودگی شدید هوا بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند و توصیه شده از تردد و فعالیتهای غیرضروری در فضای باز خودداری کنند.
براساس طبقهبندی شاخص کیفیت هوا (AQI)، افزایش ذرات معلق و ریزگردها میتواند وضعیت هوا را در محدوده ناسالم، بسیار ناسالم و حتی خطرناک قرار دهد؛ شرایطی که سلامت عمومی شهروندان را بهطور جدی تهدید میکند.
سند ۲۰۳۰ توسعه پایدار، بر حق برخورداری شهروندان از محیط زیست سالم، کاهش آلودگی هوا و مقابله با آثار تغییرات اقلیمی تأکید دارد. هدف ۳ این سند بر تضمین سلامت و کاهش بیماریهای ناشی از آلودگی محیطی، هدف ۱۱ بر توسعه شهرهای پایدار و هدف ۱۳ بر اقدام فوری در برابر بحرانهای اقلیمی و زیستمحیطی متمرکز است.
با این حال، تداوم بحران گرد و غبار، فعالیت صنایع آلاینده، ضعف زیرساختهای محیطزیستی و نبود برنامههای مؤثر مقابله با ریزگردها نشان میدهد که وضعیت استان خوزستان همچنان با استانداردهای بینالمللی حفاظت از محیط زیست و سلامت عمومی فاصله قابل توجهی دارد.
برای کاهش آثار این بحران، اجرای سیاستهای مؤثر زیستمحیطی، احیای منابع طبیعی و تالابها، کنترل صنایع آلاینده، توسعه سامانههای پایش کیفیت هوا و همکاری منطقهای برای مقابله با منشأ خارجی گرد و غبار، از جمله اقداماتی است که میتواند در حفاظت از سلامت شهروندان و کاهش آسیبهای زیستمحیطی مؤثر باشد.
