https://wp.me/p6xuBy-Vh4
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۶مهرماه ۱۴۰۴، محسن تاران، با تودیع قرار وثیقه از زندان سبزوار، آزاد شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۲۹ شهریور ماه ۱۴۰۴، محسن تاران، متهم سیاسی، محبوس و بلاتکلیف در زندان شهرستان سبزوار از توابع استان خراسان رضوی، پس از طی مراحل بازجویی ها و بازپرسی با قید وثیقه آزاد شد.
براساس اعلام یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”آزادی محسن تاران با تودیع قرار وثیقه ای به ارزش ۱ میلیارد تومان در تاریخ ۲۹ شهریور ماه سال جازی از زندان سبزوار، صورت گرفت.”
این فرد مطلع در خصوص اتهامات منتسب شده به محسن تاران، افزود:”در مرحله بازپرسی اتهامات منتسب شده به آفای تاران«فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» عنوان شده است.”
لازم به ذکر است، محسن تاران، در تاریخ ۲۳ خرداد ماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی در شهرستان سبزوار، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و بازپرسی به زندان آن شهرستان منتقل شده بود.
نقض حقوق متهمان سیاسی در ایران از لحظه بازداشت تا زمان آزادی با وثیقه و در طول روند دادرسی، معمولاً شامل موارد زیر است:
۱. لحظه بازداشت:
-
بازداشتهای فراقانونی و بدون ارائه حکم قضایی معتبر.
-
بیاطلاع نگهداشتن خانواده از محل نگهداری متهم.
-
انتقال به بازداشتگاههای امنیتی بدون دسترسی به وکیل.
۲. دوران بازداشت موقت:
-
نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی.
-
محرومیت از حق دسترسی به وکیل انتخابی (با استناد به تبصره ماده ۴۸ آیین دادرسی کیفری).
-
فشارهای روانی و جسمی برای اخذ اعترافات اجباری.
-
ممانعت از ملاقات با خانواده و تماس تلفنی.
۳. تحقیقات و بازپرسی:
-
طرح اتهامات کلی و مبهم نظیر «تبلیغ علیه نظام» یا «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی».
-
نبود شفافیت در روند بازجویی و محرومیت از حضور وکیل.
-
استفاده از اعترافات تحت فشار بهعنوان مستندات پرونده.
۴. مراحل دادرسی و محاکمه:
-
دادرسی غیرعلنی و محرومیت از اصل علنی بودن دادگاه.
-
عدم رعایت اصل بیطرفی قاضی و استقلال دادگاه.
-
عدم دسترسی به مدارک و مستندات پرونده برای دفاع مؤثر.
-
صدور احکام سنگین بر اساس گزارش نهادهای امنیتی، نه دلایل قضایی.
۵. آزادی با وثیقه:
-
تعیین وثیقههای سنگین و غیرمتناسب برای آزادی موقت.
-
ادامه تهدید و ارعاب پس از آزادی.
-
محدودیتهای اجتماعی، شغلی و امنیتی علیه فرد و خانوادهاش.
۶. پیامدها پس از آزادی:
-
تحت نظر بودن دائمی توسط نهادهای امنیتی.
-
محدودیت در سفر و فعالیتهای مدنی یا سیاسی.
-
امکان بازداشت مجدد در صورت ادامه فعالیتهای مدنی یا انتقادی.
