https://wp.me/p6xuBy-VpB
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۱۰مهرماه ۱۴۰۴، حسین رونقی، زندانی سیاسی به مرخصی اعزام شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۹ مهر ماه ۱۴۰۴، حسین رونقی، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج، به مرخصی اعزام شد. این زندانی سیاسی در حال تحمل دوران حبس تعزیری ۱ ساله خود است.
براساس این گزارش، مدت زمان مرخصی حسین رونقی برای مدت ۷ روز اعلام شده است.
پیشتر هم جلسه دادرسی به اتهام حسین رونقی، توسط قاضی شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، برگزار و این فعال مدنی، در تاریخ ۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۴، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام در فضای مجازی» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری با احتساب روزهای بازداشت اولیه محکوم شد.
لازم به ذکر است، حسین رونقی، در تاریخ ۳ تیر ماه ۱۴۰۴، توسط ماموران وابسته به یکی از نهادهای امنیتی در تهران، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و بازپرسی در شعبه دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران، به زندان اوین منتقل شده بود اما چندی بعد به زندان قزلحصار کرج منتقل شد.
این فعال مدنی و فضای مجازی، پیشتر هم در پائیز ۱۴۰۱، همزمان با موج گسترده بازداشتهای شهروندان در جریان اعتراضات سراسری، ابتدا منزل وی توسط نیروهای امنیتی تفتیش و برخی لوزام شخصی وی توقیف شد و او چندی بعد به شعبه بازپرسی در دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، مراجعه و پس از تفهیم اتهام، بازداشت و به زندان اوین، منتقل شد و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهی اتهام، چندی بعد با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.
با آغاز مراحل بازپرسی، حسین رونقی، در تاریخ ۵ آذر ماه ۱۴۰۲، پس از مراجعه به شعبه بازپرسی در دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، از بابت اتهام «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» مرتبط با قتل آرمیتا گراوند، تفهیم اتهام شده بود.
زندانیان سیاسی در ایران با مشکلات متعددی مواجهاند که برخی از آنها سیستماتیکاند و بعضی به شرایط ویژهی زندان، اعمال فشار، و محدودیتها مربوط میشوند. این مشکلات غالباً حقوق اولیه – مانند حق دادرسی عادلانه، بهداشت و درمان مناسب، تماس با خانواده، مرخصی، و شرایط انسانی نگهداری – را نقض میکنند.
مهمترین مشکلات و مصادیق
۱. محرومیت از خدمات درمانی
گزارشها نشان میدهند که زندانیان سیاسی به صورت «عامدانه» از دسترسی به دارو، اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان، و مراقبت پزشکی مناسب محروم شدهاند. این محرومیتها باعث وخامت وضعیت سلامت تعدادی از زندانیان شدهاند.
۲. شرایط نامطلوب نگهداری
-
ازدحام زیاد در بندها و کمبود تختها – برخی گزارشها از سهطبقه شدن تختها و یا کمبود فضای لازم برای نشستن خبر دادهاند.
-
آلودگی محیطی (مثلاً شپش، ساس) و وضعیت بهداشتی ضعیف داخل بند.
-
محرومیت از وسایل شخصی، امکانات حداقلی مانند لیوان، بشقاب، پتو و غیره.
۳. محدودیت تماس با جهان بیرون و مرخصی
بسیاری از زندانیان سیاسی از ملاقات با خانواده، تماس تلفنی یا مرخصی درمانی یا عادی محروماند. این محدودیتها یکی از ابزارهای فشار بر آنان گزارش شده است.
۴. نهادیبودن اعمال فشار و سرکوب
زندانیان سیاسی، بهویژه کسانی که در اعتراضات شرکت کردهاند یا مطالبات حقوقی دارند، تحت فشار مضاعفاند. مثلاً برخی دست به اعتصاب غذا زدهاند تا صدای اعتراضشان به شرایط ناعادلانه یا نقض حقوقشان شنیده شود.
۵. احکام سنگین، خودسرانه یا دادرسیهای غیرمنصفانه
گزارشها درباره صدور احکام بلندمدت و گاهی اعدام برای زندانیان سیاسی، همچنین فقدان حق انتخاب وکیل مناسب، اجرای احکام بدون رسیدگی علنی یا دلیل رضایتبخش، و استفاده از اتهامات امنیت ملی یا سیاسی پیچیده است.
۶. قربانی شدن جان برخی زندانیان
مواردی از مرگ زندانیان سیاسی یا زندانیان بیمار بر اثر عدم رسیدگی پزشکی یا شرایط نامناسب گزارش شده است.
برخی نمونهها
-
بند ۸ زندان اوین: انتقال زندانیان سیاسی از زندان رجاییشهر به سالنهای ۹ و ۱۰ بند ۸، که گفته میشود تختها سه طبقهاند و حتی امکان نشستن مناسب وجود ندارد؛ همچنین وضعیت بهداشتی و تحویل وسایل شخصی هم مشکل دارد.
-
زندان زنان: وضعیت نامناسب زنان سیاسی در زندان زنان؛ گزارشهایی از بدرفتاری، کمبود امکانات و مشکلات روانی ناشی از شرایط سخت نگهداری.
-
محرومیت درمانی عامدانه: دستکم ۳۴ زندانی سیاسی بین خرداد تا مرداد ۱۴۰۳ از خدمات درمانی مناسب محروم شدهاند؛ بعضی از این محرومیتها شامل عدم اعزام به بیمارستان یا کمبود دارو است.
ملاحظات حقوقی و بینالمللی
-
این وضعیت با تعهدات ایران در میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر معاهدات بینالمللی حقوق بشر ناهماهنگ است؛ مخصوصاً در حوزهی حق زندگی، حق سلامت، حق آزادی بیان و دادرسی عادلانه.
-
نهادهای بینالمللی حقوق بشر، سازمانهای غیردولتی داخلی و خانواده زندانیان مرتباً خواستار شفافیت بیشتر، دسترسی مستقل به زندانها، تضمین درمان، مرخصی و ملاقات شدهاند.
