https://wp.me/p6xuBy-Mbk
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۷شهریور ماه ۱۴۰۳، زهرا دادرسی، زندانی سیاسی به مرخصی اعزام شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۷ شهریور ماه ۱۴۰۳، زهرا دادرس، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در کانون اصلاح و تربیت زندان زنان شهر رشت مرکز استان گیلان، به مرخصی اعزام شد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”مرخصی اعطا شده به زهرا دادرس برای انجام اقدامات درمانی این زندانی سیاسی و برای کوتاه مدت صورت گرفته است.”
زهرا دادرس، در تاریخ ۲۰تیرماه ۱۴۰۳، در پی حضور در شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهر رشت، دستگیر و به زندان لاکان شهر رشت، منتقل شده بود.
لازم به ذکر است، زهرا دادرس، اوایل فروردین ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی مهدی راسخی ـ رئیس شعبه ۳دادگاه انقلاب شهر رشت مرکز استان گیلان، از بابت اتهام (اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور)، به ۳ سال و ۶ ماه و ۱ روز حبس تعزیری و به اتهام (عضویت در گروه غیرقانونی به قصد برهم زدن امنیت کشور هم به تحمل ۲ سال و ۷ ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری محکوم شده بود و این حکم در تاریخ ۸ خرداد ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی محمدصادق ایران عقیده ـ رئیس شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر استان گیلان، عینا تائید شده بود.
در تاریخ ۱۰ اسفند ماه ۱۴۰۲، زهرا دادرس، توسط قاضی مهدی راسخی ـ رئیس شعبه ۳دادگاه انقلاب شهر رشت مرکز استان گیلان، از بابت اتهامات مندرج درکیفرخواست صادره با وکالت رامین صفرنیا و مصطفی نیلی ـ از وکلای دادگستری، محاکمه شده بود.
زهرا دادرس هم در تاریخ ۲۵ مرداد ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران اداره اطلاعات استان گیلان، دستگیر و پس از تفتیس منرل و توقیف برخی لوازم شخصی از قبیل گوشی تلفن همراه، لپ تاپ و غیره، برای تشکیل پرونده قضایی و انجام تحقیقات به بازداشتگاه آن نهاد امنیتی منتقل و در تاریخ ۲۶ شهریور ماه ۱۴۰۲، با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
