حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۱ تیر ماه ۱۴۰۳، یک مرد ساکن تهران پس از اقدام به خودکشی جان باخت.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از رکنا، امروز جمعه ۱ تیر ماه ۱۴۰۳، یک مرد، متولد: ۱۳۷۹، ساکن تهران، بر اثر محرومیت از حق امید به زندگی و آینده، در پی حلق آویز کردن خود و اقدام به خودکشی جان خود را از دست داد.
براساس این گزارش به نقل از یک فرد مطلع عنوان شد:”در پی اعلام وقوع یک فقره خودکشی به مرکز پلیس ۱۱۰ آبادان در ساعت ۰۰:۳۰ دقیقه بامداد پنجشنبه ۳۱ خرداد ماه درون یک خانه در خیابان اروسیه آبادان گزارش داده شد.”
ماموران کلانتری ۱۵ احمد آباد و بازپرس شعبه قتل و مأموران دایره جنایی پلیس آگاهی به محل اعزام شدند.
مأموران در محل مشاهده کردند پسر ۲۴ساله با استفاده از طناب خود را حلق آویز کرده و به زندگی خود پایان داده است.
علت و انگیزه این فرد از خودکشی مشخص نیست جسد پسر جوان نیز بادستور بازپرس پرونده به پزشکی قانونی انتقال یافت.
گفتنی است آمار خودکشی در ماههای گذشته در برخی از شهرهای خوزستان بسیار نگران کننده است.
در حالی هر روز اخبار خودکشی شهروندان در نقاط مختلف کشور توسط رسانه های رسمی داخل کشور منتشر می شود که بابک شکارچی، معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی ایران، در تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۴۰۲، از خودکشی ۱۶ تن از دستیاران پزشکی طی ۱۰ ماه اخیر در کشور خبر دادو در ادامه هم علی سلحشور، نماینده پزشکان متخصص طرحی کشور علل اصلی این خودکشی ها را در فقدان امنیت شغلی، عدم تامین اجتماعی و افزایش مشکلات اقتصادی جامعه پزشکی ایران عنوان کرد.
پیش از این و در تاریخ ۹ دی ماه ۱۴۰۲، حمید پیروی، نایب رئیس جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران، از افزایش ۵۱ درصدی خودکشی شهروندان داخل ایران در فاصله زمانی سال ۱۳۰۵ تا سال ۱۴۰۱ خبر داد.
در حالی مسئولان هیچگونه راهکاری برای مقابله خودکشی نوجوانان و جوانان ایران در نظر نمی گیرند که در تاریخ ۲۲ تیر ماه ۱۴۰۲، نیروی انتظامی، سازمان پزشکی قانونی و قوه قضائیه، اعلام کردند که در ایران میزان مرگ ناشی از خودکشی شهروندان ۵/۱ درصد به ازای همر ۱۰۰ نفر است.
اگر کوچکترین تمایل یا فکری درباره خودکشی دارید بلافاصله با سامانه ۱۲۳ اورژانس اجتماعی یا سامانه ۱۴۸۰ صدای مشاور تماس بگیرید.
افزایش فقر، نبود امید به زندگی، نبود بازار اشتغال و فعالیتهای سازنده اجتماعی برای شهروندان، سرکوب های امنیتی و اجتماعی، محرومیتهای گسترده بر اثر سوءمدیریت در کشور، از جمله دلایل افزایش خودکشی در ایران است.
محرومیت از حق امید به زندگی و عدم برخورداری از تامین اجتماعی شهروندان در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای اهداف سند مذکور برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان، بطور کامل از دستور کار خارج شد.
