By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Xm3
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۴دی ماه ۱۴۰۴، کیوان مامه گلی برای تحمل حبس دستگیر شده است
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کردپا، روز چهارشنبه ۳ دی ماه ۱۴۰۴، کیوان مامه گلی، اهل روستای گوگتپه از توابع شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی، برای تحمل حبس تعزیری خود، دستگیر و به زندان آن شهرستان، منتقل شد.
براساس این گزارش، دستگیری کیوان مامه گلی، در پی احضار وی به شعبه اجرای احکام کیفری دادسرای شهرستان مهاباد صورت گرفته و این شهروند برای تحمل حبس به زندان مهاباد منتقل شده است.
لازم به ذکر است، کیوان مامه گلی، در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی در توابع شهرستان مهاباد، بازداشت و پس از طسی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام چندی بعد با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود.
با آغاز مراحل دادرسی، کیوان مامه گلی، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان مهاباد، محاکمه و از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود.
موضوع اتهام «تبلیغ علیه نظام» در ایران و تحلیل آن از منظر حقوق بینالملل را میتوان به شکل کوتاه و دقیق به این صورت توضیح داد:
۱. تعریف اتهام در ایران:
در قانون مجازات اسلامی ایران، اتهام «تبلیغ علیه نظام» به رفتارها و اظهارنظرهایی اطلاق میشود که به تعبیر مقامات، «اعتراض یا مخالفت با نظام جمهوری اسلامی» را نشان دهد. این اتهام معمولاً شامل انتشار مطالب در شبکههای اجتماعی، شرکت در تجمعات اعتراضی، تولید محتوا یا صحبت علیه سیاستها و عملکرد نهادهای حکومتی است. مجازاتهای این اتهام میتواند شامل حبس، محدودیتهای اجتماعی و محرومیتهای مدنی باشد.
۲. چالشهای حقوقی داخلی:
-
ابهام گسترده در تعریف «تبلیغ علیه نظام» باعث میشود که این اتهام به راحتی علیه فعالان سیاسی، روزنامهنگاران، و شهروندانی که انتقاد مسالمتآمیز دارند، مورد استفاده قرار گیرد.
-
روند دادرسی در بسیاری از موارد شفاف نیست و دسترسی متهم به وکیل، حق تماس با خانواده، و امکان دفاع مؤثر محدود میشود.
۳. نگاه حقوق بینالملل:
-
حق آزادی بیان: طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)، هر فرد حق آزادی بیان دارد، از جمله حق جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایدهها بدون مداخله دولت.
-
محدودیتهای قانونی: این حقوق میتواند محدود شود، اما محدودیتها باید قانونی، ضروری و متناسب باشند و صرف انتقاد یا بیان مخالفت با سیاستهای دولت نمیتواند توجیه محدودیت شود.
-
نقض حقوق بشر: استفاده گسترده از اتهام «تبلیغ علیه نظام» علیه افراد به دلیل انتقاد مسالمتآمیز، با استانداردهای بینالمللی آزادی بیان ناسازگار است و بهعنوان سرکوب عقیده و آزادی مدنی تلقی میشود.
۴. جمعبندی:
اتهام «تبلیغ علیه نظام» در ایران معمولاً علیه افرادی اعمال میشود که صرفاً از حق انتقاد مسالمتآمیز استفاده کردهاند اما از منظر حقوق بینالملل، چنین اقداماتی ناقض حق آزادی بیان و مشارکت مدنی است و نمیتواند به عنوان توجیه قانونی برای بازداشت و مجازات افراد مورد پذیرش قرار گیرد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید