By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-XIb
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۲۴دی ماه ۱۴۰۴، ماموران امنیتی ـ انتظامی در شهرستان دالاهو، سه عضو یک خانواده را دستگیر کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کردپا، سحرگاه جمعه ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، فرشاد شفیعی ـ ۴۵ ساله، غزل شفیعی ـ ۲۳ساله و الهام مهرابی، سه عضو یک خانواده و از پیروان آئین یارسان، ساکن شهرستان کرند از توابع دالاهو در استان کرمانشاه، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی، بازداشت شدند.
براساس این گزارش، دستگیری این ۳ عضو خانواده، در پی یورش نیروهای امنیتی ـ انتظامی به منزل آنها در شهرستان دالاهو صورت گرفته است.
علیرغم گذشت مدتی قابل توجه از تاریخ دستگیری فرشاد شفیعی، غزل شفیعی و الهام مهرابی، از وضعیت این افراد اطلاعی حاضل نشده است.
لازم به ذکر است، سید فرشاد شفیعی ـ پدر خانواده، الهام مهرابی ـ همسر و سیده غزل شفیعی ـ دختر این خانواده، از وضعیت آنها اطلاعی حاصل نشده است.
حقوق متهمان پس از دستگیری در ایران، از منظر حقوق بشر بینالمللی و با توجه به تعهدات حقوقی دولت ایران، مجموعهای از حقوق بنیادین و غیرقابلسلب را در بر میگیرد که هدف اصلی آنها جلوگیری از خودسری، شکنجه و نقض کرامت انسانی است. این حقوق هم در اسناد بینالمللی و هم ـ دستکم بهصورت نظری ـ در قوانین داخلی ایران مورد شناسایی قرار گرفتهاند.
۱. حق آزادی و منع بازداشت خودسرانه
بر اساس ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هیچکس نباید بهطور خودسرانه بازداشت یا زندانی شود. بازداشت تنها باید بر اساس قانون، با دلایل روشن و قابل اعتراض انجام گیرد. متهم باید در زمان بازداشت، فوراً از دلایل آن و از اتهامات انتسابی آگاه شود و حق داشته باشد قانونی بودن بازداشت خود را نزد مرجع قضایی مستقل به چالش بکشد.
۲. حق دادرسی عادلانه و دسترسی به وکیل
از منظر حقوق بشر، متهم از نخستین لحظات بازداشت حق دسترسی مؤثر به وکیل مستقل را دارد. این حق شامل ملاقات محرمانه با وکیل، بهرهمندی از مشاوره حقوقی و حضور وکیل در مراحل تحقیق است. محرومکردن متهم از وکیل، بهویژه در مراحل اولیه، نقض آشکار حق دفاع و اصل برابری سلاحها در دادرسی عادلانه محسوب میشود.
۳. منع شکنجه و اجبار به اعتراف
ممنوعیت شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، یک قاعده آمره در حقوق بینالملل است. هرگونه اعترافی که تحت فشار، تهدید، شکنجه جسمی یا روانی اخذ شود، از منظر حقوق بشر فاقد اعتبار است. دولتها موظفاند از متهم در برابر بدرفتاری مأموران محافظت کرده و ادعاهای شکنجه را بهطور مستقل و مؤثر بررسی کنند.
۴. اصل برائت و کرامت انسانی
اصل برائت اقتضا میکند که هر متهم تا زمان صدور حکم قطعی، بیگناه فرض شود. نمایش متهم در رسانهها، نسبتدادن عناوین مجرمانه پیش از محاکمه و تحقیر شخصیت او، نقض این اصل و خدشه به کرامت انسانی است. حقوق بشر تأکید دارد که متهم، صرفنظر از نوع اتهام، باید با احترام به شأن انسانی خود با او رفتار شود.
در مجموع، از منظر حقوق بشر، حقوق متهمان پس از دستگیری نه امتیاز، بلکه تعهدات الزامآور دولتهاست. هرگونه عدول از این حقوق، مسئولیت بینالمللی دولت را به همراه دارد و نشاندهنده فاصله میان تعهدات حقوقی و رویههای عملی در نظام عدالت کیفری است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید