By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-WzE
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۲۵آبان ماه ۱۴۰۴، شش شهروند بهایی در استان ابیرز برای تحمل حبس، بازداشت شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۴، ثمر مسعودی، مونا ذکائی، ناصر رجب، مهین سعادتمند، مهشید سعادتمند، نغمه آقامیرزا و مهشید سفیدی، شش تن از شهروندان بهایی ساکن استان البرز، برای تحمل دوران حبس تعزیری، خود، بازداشت و به زندان کچویی و ندامتگاه مرکزی کرج، منتقل شدند.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”نغمه میرزاآقا، مهین سعادتمند، مهشید سفیدی، ثمر مسعودی، مونا ذکایی و ناصر رجب، امروز یکشنبه ۲۵ آبان ماه در شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب کرج، برای تحمل دوران حبس خود، بازداشت و خانمها به زندان کچویی و ناصر رجب هم به ندامتگاه مرکزی کرج، منتقل شدند.
جملگی این ۶ شهروند بهایی، در تاریخ ۱۲مهر ماه ۱۴۰۴، پس از صدور اجرائیه، برای تحمل دوران حبس خود به آن شعبه اجرای احکام احضار شده بودند.
لازم به ذکر است، جلسه دادرسی به اتهامات نغمه میرزاآقا، مهین سعادتمند، مهشید سفیدی، ثمر مسعودی، مونا ذکایی و ناصر رجب، در تاریخ ۱۳ اسفند ماه ۱۴۰۳ و ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، توسط قاضی شعبه ۲ دادگاه انقلاب کرج، برگزار و این ۶ شهروند بهایی، در خرداد وماه ۱۴۰۴، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هر یک به تحمل ۱۰ ماه حبس تعزیری و دو سال منع خروج از کشور، محکوم شدند.
در پی اعتراض و ارجاع پرونده این ۶ شهروند بهایی به شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر استان البرز، در تاریخ ۱۷ شهریور ماه ۱۴۰۴، احکام بدوی صادره بر علیه نغمه میرزاآقا، مهین سعادتمند، مهشید سفیدی، ثمر مسعودی، مونا ذکایی و ناصر رجب، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» برای هر یک به ۵ ماه حبس تعزیری، دو سال منع خروج از کشور و دو سال منع فعالیتهای اجتماعی، تبدیل شده بود.
نغمه میرزاآقا، مهین سعادتمند، مهشید سفیدی، ثمر مسعودی، مونا ذکایی و ناصر رجب، در تاریخ ۱۶ تیر ماه ۱۴۰۳، بصورت جداگانه به شعبه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهر کرج، احضار و پس از طی مراحل بازپرسی ها و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند.
از میان این افراد، ناصر رجب، پیشتر هم در تاریخ ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸، توسط ماموران امنیتی در گوهردشت کرج، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات سپاه استان البرز و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام در تاریخ ۱۸ آذر ماه ۱۳۹۸، با تودیع قرار وثیقه ای به مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان آزاد شد.
بهاییان ایران، نماد میلیونها انسانی هستند که در جمهوری اسلامی، نه بهخاطر کاری که کردهاند، بلکه بهخاطر آنچه هستند، مجازات میشوند. بازداشت او، بخشی از پروژهای گسترده برای حذف تدریجی اقلیتهای دینی و خاموشکردن صدای تکثر و تنوع فرهنگی ایران است.
بر اساس گزارشهای حقوق بشری، با چالشهای جدی و ساختاری روبهرو است. در یک جمعبندی کوتاه میتوان آن را چنین توصیف کرد:
۱. بازداشت و اتهامات مبهم
بهاییان غالباً با اتهاماتی کلی مانند «اقدام علیه امنیت ملی»، «تشکیل گروه غیرقانونی» یا «تبلیغ دین» مواجه میشوند. این اتهامات بدون ارائه دلایل روشن یا مستند، پایه بسیاری از پروندهها را تشکیل میدهد.
۲. روند دادرسی غیرشفاف و ناعادلانه
پروندهها معمولاً بدون دسترسی کافی به وکیل انتخابی، بدون مشاهده کامل مستندات و در جلسات کوتاه و غیرعلنی رسیدگی میشوند. متهمان در بسیاری موارد در مراحل بازداشت اولیه تحت فشار روانی یا بازجوییهای طولانی قرار میگیرند.
۳. محرومیت از حقوق اساسی
بهاییان در ایران از برخی حقوق اولیه مانند تحصیل در دانشگاه، اشتغال در بخشهای مختلف، مالکیت و فعالیت اجتماعی محروم میشوند. این تبعیضها اغلب در سطح اداری و قضایی هم بازتاب دارد.
۴. اجرای احکام سنگین
احکام حبس طولانیمدت، ضبط اموال، پلمب اماکن کسبوکار و محدودیتهای شدید اجتماعی از جمله پیامدهای رایج این نوع دادرسیهاست.
۵. نبود دسترسی به سازوکارهای اعتراض مؤثر
امکان تجدیدنظرخواهی واقعی یا پیگیری حقوقی مستقل برای بسیاری از متهمان محدود است و شکایات آنان معمولاً بینتیجه میماند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید