By حقوق بشر در ایران https://wp.me/p6xuBy-9oi
روز جهانی حقوق بشر هر سال می آید و می رود ، اما در سرزمین رنجور ایران آزادیخواهان و دگراندیشان منتقد و معترض ، کنشگران سیاسی و فعالان مدنی ، صنفی و عقیدتی ، زندانی می شوند و حقوق شهروندی آنها توسط نهادهای امنیتی و دستگاه قانون زیرپا گذاشته می شود . آزادی را به بند می کشند و عدالت نایاب می گردد ، تا دلت بخواهد قانون گریزی و ستم ، رانتخواری و اختلاس هست . تاوان گروهی خودکامه را می دهیم که به هر ترتیب می خواهند حکومت را در قبضه خود داشته باشند و نمی دانند که حاکمیت و قدرت متعلق به ملت است و با ربودن آن و سلب اختیار از مردم ، میهن را بسوی استبداد و بیدادگری رانده اند . در روزگاری که دانش و فناوری به کمک و پیشرفت انسان ها آمده و منابع و ذخایر کشور شناسایی و برداشت می شود ، کشورهای دمکراتیک از این منابع در جهت تقسیم عادلانه ثروت در رفاه همگانی بهره می برند ، چپاولگران قدرت نشین با تاراج منابع و دارایی های ملی مردم و میهن در جنگ افروزی ، انرژی هسته ای و اختلاس های میلیاردی ، سرمایه گذاری در خارج ، مردمان را به وادی فقر
و فلاکت رانده اند و هر اعتراص و انتقادی را نیز سرکوب نموده ، بساط سانسور را گسترده تر کرده اند . بی تردید دمکراسی ، حقوق بشر ، آزادی ، عدالت ، قانون ، حقوق شهروندی در هر کشوری برپا و بکار گرفته شود نتیجه اش پیشرفت و خوشبختی خواهد بود ، اما اگر سکوت کنیم ، آگاه نباشیم ، اعتراض نکنیم ، همه آنها واژه گانی بیش نخواهند بود ، این ما هستیم که با رفتار و خواسته ها و مبارزه برای بدست آوردن آزادی و عدالت و برپایی دمکراسی به حقوق بشر معنا می دهیم . حمایت از آزادی دوستان دربند ستم را از یاد نبریم ، تا هنگامی که انسان شهروند ایرانی به جهت آیین ، عقیده ، اعتراض ، سندیکا ، نوشتن ، گفتن ، انتقاد ، آزادگی و … زندانی می شود ، نباید از پای بنشینیم ، ایران و ثروت هایش متعلق به همه مردمان این سرزمین است نه ارث پدری اندک گروه سرکوبگر و خودکامه ، پاینده ایران …….
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید