https://wp.me/p6xuBy-WID
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۲آذر ماه ۱۴۰۴، طاهر نقوی، زندانی سیاسی به بیمارستان اعزام شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، صبح امروز یکشنبه ۲ آذر ماه ۱۴۰۴، طاهر نقوی، وکیل دادگستری و زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۷ زندان اوین، بر اثر افزایش مشکلات جسمانی ناشی از تداوم اعتصاب غذا به بیمارستان «شهدای تجریش» منتقل و پس از مدتی به زندان اوین بازگردانده شد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”آقای نقوی، در تماسی که با خانواده خود داشت اعلام کرد که امروز ۲ آذر ماه، بر اثر اعتصاب غذا با مشکلات جسمانی و گوارشی مواجه و با هدف انجام انجام آزمایشات پزشکی و سی تی اسکن، به بیمارستان شهدای تجریش منتقل و پس از مدتی کوتاه به بند ۷ زندان اوین بازگردانده شد.”
این زندانی سیاسی از تاریخ ۵ آبان ماه ۱۴۰۴، در پی محرومیت از حقوق شهروندی خود از قبیل محرومیت از حق ملاقات با خانواده اش اعتصاب غذا کرده بود.
لازم به ذکر است، جلسه نهایی دادرسی به پرونده طاهر نقوی، در تاریخ ۲۰ شهریور ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵دادگاه انقلاب تهران، برگزار و این وکیل دادگستری، اواخر مهر ماه ۱۴۰۳، از بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی» به ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام«تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» هم به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیل هم به ۲ سال محرومیت از حقوق اجتماعی، دو سال منع خروج از کشور و ۲ سال عضویت در احزاب، گروه ها و دسته جات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، محکوم شد.
این وکیل دادگستری، در تاریخ ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در شهر کرج، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام به به زندان مرکزی کرج منتقل و پس از مدتی به اندرزگاه ۴ سالن ۳ زندان اوین منتقل و همچنان در بلاتکلیفی بسر برده بود در تاریخ ۲۶ فروردین ماه ۱۴۰۳، در حالی که با وضعبت بلاتکلیف، بسر برده بود توسط بازپرس جلایر رونقی ـ در شعبه ۵ دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، تفهیم اتهام شده بود.
طاهر نقوی، پیشتر هم در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه شده بود اما دومین جلسه دادرسی به اتهامات وی در تاریخ ۲۳ تیر ماه ۱۴۰۳، در همین شعبه برگزار شده بود.
محرومیت زندانیان سیاسیِ در اعتصاب غذا از حق درمان، یکی از جدیترین مصادیق نقض حقوق بشر است. این افراد در حالی که به دلیل اعتصاب غذا در وضعیت جسمانی حساس و آسیبپذیر قرار دارند، اغلب از دسترسی به مراقبتهای پزشکی، انتقال به مراکز درمانی، یا نگهداری در شرایط استاندارد بیبهره میمانند. این رویکرد نهتنها سلامت و جان زندانی را بهطور مستقیم تهدید میکند، بلکه بهعنوان ابزاری برای فشار و فرسایش مقاومت او نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
