By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-yTk
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۴تیر ماه ۱۴۰۲، مریم اکبری منفرد زندانی سیاسی محبوس در زندان استان سمنان، با پرونده قضایی جدید مواجه شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۴ تیر ماه ۱۴۰۲، مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی، محبوس در زندان مرکزی استان سمنان، در حالی حبس تعزیری ۱۵ ساله خود را سپری می کند به با پرونده قضایی جدید مواجه و مورد تفهیم اتهام قرار گرفته است. مریم اکبری منفرد در حالی بیش از ۱۰ سال را در زندان سپری کرده که علاوه بر پرونده اخیر چندی پیش هم از بابت پرونده دیگر تفهیم شده بود.
به نقل از یک منبع نزدیک به خانواده مریم اکبری منفرد در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”در جلسه بازپرسی که در شعبه دادسرای استان انقلاب استان سمنان برای خانم اکبری منفرد تشکیل شده اتهامات (اجتماعی و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور) و (فعالیت تبلیغی علیه نظام) این زندانی سیاسی، توسط بازپرس، تفهیم و او را به زندان مرکزی سمنان بازگرداند ولی با توجه به دیگر پرونده ای که قبل تر هم بر علیه خانم منفرد باز شده بود او از بابت اتهامات (اجتماع و تبانی)، (نشر اکایذب به قصد تشویش اذهان عمومی) و (فعالیت تبلیغی علیه نظام) مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود وی در حال حاضر با ۲ پرونده قضایی باز مواجه و در انتظار تشکیل جلسه دادرسی خود است.”
این منبع مطلع در تشریح علت پرونده سازی بر علیه مریم اکبری منفرد افزود:”هر ۲ پرونده به علت مطالبی است که در حمایت از این زندانی سیاسی در فضای مجازی و رسانه های خارج از کشور منتشر شده و به نظر بازپرسی دادسرای انقلاب سمنان، مطالب مذکور از طرف خانم منفرد برای آن رسانه ارسال شده و این در حالی است که مریم اکبری منفرد از حق تماس تلفنی محروم شده و حتی برای تماسهای کوتاه وی با خانواده اش باید با حضور ۲ مامور زن در تماسها صحبت کند.”
لازم به اشاره است، ای زندانی سیاسی، در تاریخ ۲ شهریور ماه ۱۴۰۱، توسط حسینی پور، رئیس سالن ملاقات زندان سمنان، در حالی که برای ملاقات با خانواده خود عازم سالن ملاقات بود مورد ضرب و شتم قرار گرفت.
در حالی مریم اکبری منفرد با پرونده سازی های جدید مواجه شده که در تاریخ ۲۵ تیرماه ۱۴۰۱، این زندانی سیاسی از رفتن به دادگاه برای محاکمه در پرونده ای جدید به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، به علت عدم اطلاع وکیل مدافع او از تاریخ برگزاری جلسه دادرسی امتناع کرده بود.
این زندانی سیاسی، در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۹۹، از بند زنان زندان اوین، به زندان استان سمنان منتقل شد.
مریم اکبری منفرد، در تاریخ ۲۱خرداد ماه ۱۳۹۹، در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای زندان اوین به اتهام سردادن شعار علیه جمهوری اسلامی در شب ۲۲ بهمن احضار شد اما بدلیل عدم حضور وکیل مدافع وی و عدم ارسال ابلاغ کتبی از حضور در این جلسه بازپرسی سرباز زده بود.
در تاریخ ۱۱ فرودین ماه ۱۳۹۷، مریم اکبری منفرد در نامه ای سرگشاده که بعنوان جوابیه خطاب به ابوالقاسم صلواتی، قاضی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران نوشته بود:”پر غرور و شعله ور با دلی سرشار از نشاط بعد از ۹سال زندانی که تک تک لحظه هایش را به آغوش می کشم نه تنها دادخواه خون خواهر و برادرانم می باشم، نه تنها دادخواه تمام زندگی ام که از من به یغما بردید میباشم، بلکه دادخواه ۹ سال زندگی کودکانم که از آنها دریغ داشتید و لحظه های کودکانه شان را به یغما بردید نیز هستم و خواهم بود.”
مریم اکبری منفرد، تاریخ ۹ دی ماه سال ۱۳۸۸، توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و پس از انتقال به سلول انفرادی در بند ۲۰۹ و طی مراحل بازجوئی با اتهام(محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق)مورد تفهیم اتهام قرار گرفت.
با آغاز مراحل دادرسی در تاریخ ۱۱ خرداد ماه ۱۳۸۹، مریم اکبر منفرد توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهام(محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق)به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم پس از ارجاع به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عیناً تائید شد.
در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰، مریم اکبری منفرد که در آن دوران در بند زنان زندان رجائی شهر کرج بسر می برد به همراه ۸ تن دیگر از زنان زندانی سیاسی به بند زنان زندان قرچک ورامین منتقل شدند.
دو بردار مریم اکبری منفرد در سالهای۱۳۶۰ و ۱۳۶۳ به اتهام(ارتباط و عضویت در سازمان مجاهدین خلق)توسط دادگاه انقلاب تهران محاکمه و به اعدام محکوم شدند و احکام اعدام آنها اجرا شد.
همچنین عبدالرضا و رقیه اکبری منفرد، برادر کوچک و خواهر مریم اکبری منفرد در سال ۱۳۶۷ و دوران اعدامهای گسترده در تابستان سال ۱۳۶۷ زندانیان سیاسی اعدام شدند.
در بهمن ماه سال ۱۳۹۵، مریم اکبری منفرد، شکایتی به گروه کاری ناپدید شدگان قهری سازمان ملل تسلیم کرد و از آنان خواست جمهوری اسلامی را درباره اعدام برادر و خواهرش پاسخگو کنند.
گروه کاری سازمان ملل اخیرا ضمن به رسمیت شناختن عبدالرضاو رقیه اکبری منفرد، بعنوان ۲ تن از مجموع بی شمار زندانیان اعدام شده در تابستان ۱۳۶۷ بعنوان ناپدیدشدگان قهری در نامه ای به دولت ایران خواستار انجام تحقیق در این زمینه شده بود.
لازم به ذکر است، عبدالرضا و رقیه اکبری منفرد، از جمله زندانیان سیاسی بودند که مدت زمان کمی به پایان محکومیت حبس آنها مانده بود بطور مخفیانه اعدام شدند.
اعتراض نسبت به سرکوب و اعمال فشارهای امنیتی و قضایی و فقدان شفافیت قضایی در روند دادرسی به پرونده های متهمان سیاسی ـ امنیتی از جمله مواردی است که در گزارشات دوره ای سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر در امور ایران به دفعات مد نظر قرار گفته که از جمله آن در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، سازمان عفو بین الملل، در گزارش سالیانه خود اینگونه برخوردها با شهروندان را به شدت محکوم کرد.
همچنین، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تاریخ ۱۹ اسفند ماه ۱۴۰۱، در گزارش دوره ای خود که مربوط به ۶ ماهه دوم سال ۱۴۰۱ خورشیدی بود در خصوص محرومیت شهروندان از حق دسترسی به وکیل مورد نظر خودشان در یک فرایند دادرسی، سرکوب و ارعاب گسترده بر علیه شهروندان را محکوم کرد.
سرکوب آزادی بیان و ممانعت از انتشار عقاید و دیدگاههای مختلف در یک جامعه، ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است. در این مفاد قانونی بر حق افراد بر انتشار افکار، عقاید، نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی بدون محدودیت مرزی تاکید شده است.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید