By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-AvD
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۳۱ مرداد ماه ۱۴۰۲، ماموران امنیتی در پیرانشهر، مهاباد و سقز، معین شریفیان، امیر سیدی و شرمین حبیبی را بازداشت کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کُردپا، روز پنجشنبه ۲۶ مرداد ماه ۱۴۰۲، معین شریفیان، متولد: ۱۳۸۱، اهل پسوه از توابع شهرستان پیرانشهر در استان آذربایجان غربی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
براساس این گزارش، از وضعیت و مکان نگهداری معین شریفیان اطلاعی حاصل نشده است.
همچنین، مشخص نیست که این شهروند ۲۱ ساله، در پی انتساب چه اتهاماتی بازداشت شده و در حال حاضر پرونده وی در مرحله ای است.
در خبری دیگر، شامگاه دوشنبه ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۲، امیر سیدی، اهل شهرستان مهاباد از توابع استان آذربایجان غربی، از سوی نیروهای وابسته به یکی از نهادهای امنیتی دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل شد.
در این گزارش، به نقل از یک فرد مطلع، عنوان شده که ماموران امنیتی برای بازداشت امیر سیدی، به محل کار وی یورش برده بودند.
لازم به اشاره است، امیر سیدی، مالک یک کافه در منطقه باغ میکائیل واقع در شهرستان مهاباد است.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مکان نگهداری، نام ارگان امنیتی بازداشت کننده و از روند حقوقی پرونده امیر سیدی اطلاعی حاصل نشده است.
افزون براین، امروز سه شنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۲، شرمین حبیبی، همسر فریدون محمودی ـ از جان باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، توسط ماموران امنیتی دستگیر شد.
با توجه به اعلام نزدیکان شرمین حبیبی، پس از بازداشت با توجه به ممانعت ماموران، از تماس وی با خانواده و نزدیکانش، از مکان نگهداری وی اطلاعی حاصل نشده است.
تا لحظه انتشار این خبر، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه شرمین حبیبی اطلاع حاصل نشده است.
لازم به اشاره است، فریدون محمودی، همسر شرمین حبیبی، در تاریخ ۲۸ شهریور ماه ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات سراسری، بر اثر اصابت گلولیه شلیک شده از سوی نیروهای امنیتی در شهرستان سقز از توابع استان کردستان، جان باخت.
اعتراض نسبت به سرکوب و اعمال فشارهای امنیتی و قضایی و فقدان شفافیت قضایی در روند دادرسی به پرونده های متهمان سیاسی ـ امنیتی از جمله مواردی است که در گزارشات دوره ای سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر در امور ایران به دفعات مد نظر قرار گفته که از جمله آن در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، سازمان عفو بین الملل، در گزارش سالیانه خود اینگونه برخوردها با شهروندان را به شدت محکوم کرد.
همچنین، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تاریخ ۱۹ اسفند ماه ۱۴۰۱، در گزارش دوره ای خود که مربوط به ۶ ماهه دوم سال ۱۴۰۱ خورشیدی بود در خصوص محرومیت شهروندان از حق دسترسی به وکیل مورد نظر خودشان در یک فرایند دادرسی، سرکوب و ارعاب گسترده بر علیه شهروندان را محکوم کرد.
سرکوب آزادی بیان و ممانعت از انتشار عقاید و دیدگاههای مختلف در یک جامعه، ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است. در این مفاد قانونی بر حق افراد بر انتشار افکار، عقاید، نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی بدون محدودیت مرزی تاکید شده است.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید