By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-TtI
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱۷ تیر ماه ۱۴۰۴، مریم دلباری، با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت بسر می برد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، مریم دلباری، متولد: ۱۳۵۸، رئیس پیشین حوزه هنری آبادان، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و در حال حاضر با وضعیت بلاتکلیف در زندان مرکزی(عادل آباد) شیراز بسر می برد و از حقوق اولیه یک متهم سیاسی، محروم است.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”خانم دلباری، در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ماه سال جاری، توسط ماموران وزارت اطلاعات، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه کلانتری«نیروی انتطامی» چندی بعد به بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان فارس«پلاک ۱۰۰»، منتقل و پس از طی مراحل بازجویی ها در مرحله بازپرسی با اتهاماتی از قبیل «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» مواجه شده است.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”با توجه به اینکه خانم دلباری از حقوق اولیه خود بعنوان یک متهم سیاسی محروم شده و بیش از ۲ ماه است که در بازداشت موقت بسر می برد چندی پیش شاگردانش در مقابل بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ اداره اطلاعات استان فارس، تجمع اعتراضی برگزار کرده بودند.”
لازم به ذکر است، مریم دلباری، پیشتر هم در سال ۱۳۹۶، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، توسط قاضی دادگاه انقلاب آبادان از توابع استان خوزستان، به تحمل ۱ سال و ۶ ماه حبس تعلیقی و ۲ سال خدمت در حوزه علمیه محکوم شده بود.
آزادی بیان (ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر)
آزادی اندیشه، مذهب و عقیده (ماده ۱۸)
حق برخورداری از دادرسی عادلانه (ماده ۱۴)
میباشد.
با این حال، عملکرد دولت جمهوری اسلامی در تضاد با این تعهدات است.
۲. مصادیق سرکوب آزادی بیان
توقیف گسترده مطبوعات و رسانهها: نشریات مستقل بهطور پیدرپی توقیف شدهاند و روزنامهنگاران تحت فشار امنیتی قرار دارند.
فیلترینگ و کنترل فضای مجازی: وبسایتها و شبکههای اجتماعی محدود شده و کاربران به دلیل مطالب منتشرشده بازداشت میشوند.
تهدید و بازداشت هنرمندان و نویسندگان: هر گونه تولید هنری یا فرهنگی که با دیدگاه رسمی حاکمیت تضاد داشته باشد، با سانسور، تهدید یا بازداشت مواجه میشود.
بازداشت فعالان صنفی و مدنی: از جمله معلمان، کارگران، و دانشجویان که خواهان تحقق حقوق صنفی خود هستند.
۳. بازداشتهای خودسرانه
بازداشتهای خودسرانه در ایران معمولاً با ویژگیهای زیر همراهاند:
بدون حکم قضایی روشن یا دسترسی به وکیل در مراحل اولیه.
بازجویی همراه با شکنجه، فشار روانی و اعترافگیری اجباری.
حبس در سلول انفرادی در بازداشتگاههای اطلاعاتی.
صدور احکام سنگین در دادگاههای فاقد صلاحیت، از جمله دادگاه انقلاب.
۴. واکنش نهادهای بینالمللی
سازمان عفو بینالملل، دیدهبان حقوق بشر و گزارشگران ویژه سازمان ملل، در گزارشات دوره ای خود به دفعات از حکومت جمهوری اسلامی ایران، خواسته اند که به این روند پایان دهد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید