By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-TxR
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۴، گریک فورمن و لیندزی فورمن، دو متهم امنیتی در بازداشت نیروهای امنیتی بسر می برند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۴، لیندزی فورمن و همسر وی گریک فورمن، دو شهروند تبعه انگلستان و از متهمان امنیتی، محبوس در یکی از بازداشتگاه های امنیتی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، در خطر صدور و اجرای احکام طولانی مدت حبس تعزیری قرار دارند. دستگیری و پرونده سازی قضایی بر علیه این زوج، در حالی صورت گرفته که حکومت جمهوری اسلامی، همواره از شهروندان دو تابعیتی و حتی شهروندان با میلیت سایر کشورها، بعنوان یک اهرم فشار و در صدد گروگانگیری برای درستیابی به مطامع شخصی و ارتجاعی خود برآمده است.
تداوم بازداشت و پرونده سازی قضایی بر علیه لیندزی فورمن و همسر وی گریک فورمن، در حالی صورت گرفته که در تاریخ ۳۰ بهمن ماه ۱۴۰۳، سخنگوی قوه قضائیه، از تفهیم اتهام «جاسوسی» بر علیه این دو شهروند تبعه انگلیس، که در بازداشت اطلاعات سپاه استان کرمان، بسر می برند خبر داد و تاریخ دستگیری این زوج را دی ماه ۱۴۰۳، اعلام کرده بود.
نگرانی خانواده لیندزی فورمن و همسر وی گریک فورمن، در دل سلولهای زندان ایران: تحلیل حقوقی
در ششمین ماه از بازداشت گریک و لیندزی فورمن، زوج بریتانیایی که در ایران به اتهام جاسوسی در بازداشت به سر میبرند، نگرانیها درباره وضعیت آنها همچنان بیپاسخ مانده است. فرزند این زوج، جو بنت، اعلام کرده که از زمان دستگیری والدین خود در ایران هیچ تماسی از سوی آنها دریافت نکرده و اطلاعات موجود نشان میدهد که آنها در شرایطی نامساعد در یک سلول سه در سه متر زندانیاند. این موضوع به وضوح بر مشکلات حقوق بشر در ایران تأکید میکند و سوالات جدیتری را درباره استفاده از اتهامات امنیتی برای اعمال فشارهای سیاسی و بینالمللی مطرح میسازد.
از بازداشت تا بیخبری: شش ماه بیاطلاعی از وضعیت گریک و لیندزی فورمن
گریک و لیندزی فورمن، دو شهروند بریتانیایی که در سفر به ایران بهطور غیرمنتظرهای توسط «ماموران اطلاعات سپاه پاسداران» بازداشت شدند، حدود شش ماه است که در بازداشت به سر میبرند. این زوج که بهعنوان گردشگر با موتورسیکلت خود وارد ایران شده بودند، هدف بازداشت مقامات ایرانی قرار گرفتند و به اتهام جاسوسی روبرو شدند. اما در این مدت طولانی، خانواده آنها بهشدت از وضعیت آنها بیخبر هستند.
فرزند این زوج، جو بنت، در مصاحبهای با رسانههای بینالمللی نگرانیهای خود را از وضعیت والدینش ابراز کرد. او تأکید کرد که از زمان بازداشت والدینش در شش ماه پیش، هیچگونه ارتباطی از سوی آنها دریافت نکرده است. علاوه بر این، اطلاعاتی که جو بنت از منابع مختلف شنیده، نشان میدهد که گریک و لیندزی فورمن در شرایط سختی در یک سلول کوچک زندانی هستند که تنها سه متر در سه متر مساحت دارد.
این وضعیت و بیخبری طولانیمدت از وضعیت یک شهروند خارجی، بهویژه در کشوری چون ایران، سوالات زیادی را درباره نحوه برخورد با زندانیان خارجی و شرایط حقوق بشر در این کشور مطرح میکند.
اتهام جاسوسی: ابزاری برای فشارهای سیاسی؟
اتهام جاسوسی که علیه گریک و لیندزی فورمن مطرح شده است، از سوی مقامات ایرانی بهویژه سخنگوی قوه قضائیه، اصغر جهانگیر، بهطور رسمی اعلام شده است. این اتهام در حالی مطرح میشود که خانواده این زوج، بهویژه فرزند آنها، بهطور قاطعانه این ادعا را رد کردهاند و بر بیگناهی والدین خود تأکید دارند.
این نوع اتهاماتی که در سالهای اخیر برای بسیاری از شهروندان خارجی در ایران مطرح شده است، همواره با انتقادهای بینالمللی روبرو بوده است. بسیاری از تحلیلگران حقوق بشر و مقامات دولتی غربی، از جمله دولت بریتانیا، بر این باورند که جمهوری اسلامی ایران در بسیاری از موارد از اتهامات جاسوسی برای اعمال فشارهای سیاسی و دیپلماتیک بر دیگر کشورها استفاده میکند. این اقدامات، بهویژه زمانی که با عدم ارتباط با خانوادهها و وکلای مدافع همراه میشود، باعث میشود تا بسیاری از سازمانهای حقوق بشری آن را بهعنوان نقض حقوق بشر و آزادیهای فردی قلمداد کنند.
بررسی قوانین داخلی ایران در مواجهه با زندانیان خارجی
در این زمینه، یکی از مواردی که باید مورد توجه قرار گیرد، وضعیت حقوقی زندانیان خارجی در ایران است. براساس قوانین داخلی ایران، بهویژه ماده ۳۵ قانون اجرای احکام مجازات اسلامی، زندانیان خارجی از حقوقی مشابه با زندانیان ایرانی برخوردار هستند، اما در عمل شاهد نابرابریهای قابل توجه در این زمینه هستیم. یکی از مهمترین حقوقی که زندانیان در ایران از آن محرومند، حق تماس با خانواده و وکلای خود است. این مسئله در خصوص گریک و لیندزی فورمن به وضوح به چشم میخورد، جایی که فرزند آنها از بیخبری طولانیمدت خود ابراز نگرانی کرده است.
از نظر حقوقی، ایران تحت فشار سازمانهای بینالمللی حقوق بشر قرار دارد تا رفتار خود را با زندانیان خارجی بهبود بخشد و بهویژه حقوق ابتدائی مانند تماس با خانوادهها و دسترسی به وکلا را فراهم کند. این در حالی است که مقامات ایرانی همواره این اتهامات را رد کرده و آن را جزء اقدامات قانونی برای حفظ امنیت کشور توجیه میکنند.
نقض اصول حقوق بشری در بازداشتهای سیاسی و امنیتی
با نگاهی به روند بازداشت و شرایط زندانیان خارجی در ایران، میتوان به وضوح دریافت که بسیاری از این پروندهها نقض آشکار اصول حقوق بشری، بهویژه حق آزادی بیان و حق دسترسی به وکیل را نشان میدهند. ایران عضو پیمانهای بینالمللی مانند «اعلامیه جهانی حقوق بشر» و «میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی» است، که در آنها بهطور روشن بر حقوق فردی و آزادیهای اساسی تاکید شده است. بر اساس ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هیچکس نباید بهطور دلخواهانه بازداشت شود و حق دسترسی به وکیل باید تضمین شود.
در این زمینه، بهویژه وضعیت گریک و لیندزی فورمن که از مدتها پیش در بازداشت به سر میبرند و هیچگونه تماسی با دنیای بیرون نداشتهاند، نشاندهنده تخطی از این اصول است. مقامات ایرانی که همواره از این نوع اتهامات برای تسویهحسابهای سیاسی استفاده کردهاند، باید در برابر جامعه جهانی و سازمانهای حقوق بشری پاسخگو باشند.
نقش فشارهای دیپلماتیک در آزادی زندانیان خارجی
در طول سالهای اخیر، بسیاری از شهروندان خارجی که به اتهام جاسوسی در ایران بازداشت شدهاند، پس از مدتی و در نتیجه فشارهای دیپلماتیک و مذاکرات بینالمللی آزاد شدهاند. نمونه بارز این مسئله، بازداشت و آزادی برخی از شهروندان غربی پس از مذاکرات پیچیده بین دولتهای ایران و کشورهای آنهاست. در این مورد، حضور «هوگو شورتر»، سفیر انگلستان در ایران، برای ملاقات با گریک و لیندزی فورمن نشاندهنده تلاشهای دیپلماتیک بریتانیا برای حل این پرونده است.
اما سوال اصلی اینجاست که آیا فشارهای بینالمللی و دیپلماتیک میتوانند باعث تغییر در رفتار مقامات ایرانی در قبال زندانیان خارجی شوند؟ و آیا این روند میتواند بهطور کلی به بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران منجر شود؟
پرونده گریک و لیندزی فورمن تنها یکی از صدها پرونده مشابه است که در سالهای اخیر در ایران علیه شهروندان خارجی تشکیل شده است. این پرونده بهویژه بهعنوان نمونهای از نحوه استفاده از اتهامات امنیتی برای فشار بر دیگر کشورها و سرکوب انتقادهای خارجی مطرح میشود. در شرایطی که حقوق بشر و آزادیهای فردی بهویژه در مورد زندانیان خارجی در ایران بهشدت نقض میشود، باید بهطور جدی از دولت ایران خواسته شود که در قبال تعهدات بینالمللی خود پاسخگو باشد و تغییرات اساسی در روند برخورد با زندانیان اعمال کند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید