By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-UHx
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۱۵شهریورماه ۱۴۰۴، ماموران امنیتی در شهر سنندج، یک شهروند را دستگیر کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کولبرنیوز، روز جمعه ۱۴ شهریور ماه ۱۴۰۴، چیا رضایی، اهل شهر سنندج مرکز استان کردستان، توسط نیروهای امنیتی در آن شهر، بازداشت شده است. بحث بازداشت و محرومیت متهمان از حقوق شهروندی در ایران یکی از مهمترین چالشهای حقوق بشری و قضایی است. در قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی ایران، اصولی برای حمایت از حقوق متهم پیشبینی شده، اما در عمل موارد فراوانی از نقض این حقوق گزارش میشود.
براساس این گزارش، هنگامی که چیا رضایی، برای ورزش به باشگاه رفته بود در میان راه وی را دستگیر و برخی لوازم شخصی اش را هم توقیف کردند.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مصادیق حقوقی اتهامات، روند قضایی پرونده و از مکان نگهداری چیا رضایی اطلاعی حاصل نشده است.
چارچوب قانونی در ایران
قانون اساسی
اصل ۲۲: حیثیت، جان، مال، حقوق و مسکن اشخاص از تعرض مصون است مگر به حکم قانون.
اصل ۳۲: بازداشت افراد فقط به موجب حکم و با رعایت تشریفات قانونی ممکن است.
اصل ۳۵: حق انتخاب وکیل در همه دادگاهها.
اصل ۳۷: اصل برائت – هیچکس مجرم شناخته نمیشود مگر حکم قطعی دادگاه.
قانون آیین دادرسی کیفری (۱۳۹۲)
ماده ۵: متهم باید از حقوق قانونی خود مانند حق تماس با خانواده و دسترسی به وکیل برخوردار باشد.
ماده ۷: رعایت حقوق شهروندی در همه مراحل دادرسی الزامی است.
ماده ۴۸: متهم از آغاز تحت نظر قرار گرفتن حق دارد وکیل داشته باشد (هرچند تبصره این ماده محدودیتهایی ایجاد کرده).
ماده ۵۷: ضابطان دادگستری مکلف به اطلاعرسانی فوری به خانواده متهم هستند.
قانون احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی (۱۳۸۳)
بر لزوم پرهیز از رفتار خلاف شأن انسانی، شکنجه، فشار روحی و جسمی تأکید دارد.
تعهدات بینالمللی ایران
میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)
ماده ۹: هیچکس خودسرانه بازداشت یا حبس نمیشود.
ماده ۱۴: حق دادرسی عادلانه، دسترسی به وکیل و اطلاع فوری از اتهام.
قواعد نلسون ماندلا (استاندارد رفتار با زندانیان):
دسترسی به خانواده و وکیل، منع شکنجه، و حفظ کرامت انسانی.
مصادیق نقض حقوق شهروندی متهمان در ایران
بازداشتهای خودسرانه بدون حکم قضایی یا بدون رعایت شرایط قانونی.
محرومیت از دسترسی به وکیل بهویژه در مراحل بازجویی.
محرومیت از تماس با خانواده و اطلاعرسانی به بستگان.
بازجوییهای طولانیمدت و تحت فشار که زمینهساز اعترافات اجباری میشود.
نگهداری متهمان در سلول انفرادی برخلاف اصول دادرسی عادلانه.
تفهیم ناقص یا دیرهنگام اتهام که حق دفاع را نقض میکند.
پیامدهای این نقض حقوق
تضعیف اصل برائت و بیاعتبار شدن تحقیقات مقدماتی.
افزایش احتمال شکنجه و اعترافات اجباری.
نقض اعتماد عمومی به دستگاه قضایی.
مسئولیت بینالمللی دولت ایران در نهادهای حقوق بشری.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید