https://wp.me/p6xuBy-W4H
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۴ آبان ماه ۱۴۰۴، شش تن از شهروندان بهایی برای تحمل حبس به زندان همدان، منتقل شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۴ آبان ماه ۱۴۰۴، ندا محبی، عاطفه زاهدی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، زریندخت احدزاده و ژاله رضایی، شش تن از شهروندان بهائی ساکن همدان، پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادسرای انقلاب استان همدان، بازداشت و برای تحمل دوران حبس های تعزیری خود به زندان همدان، منتقل شدند. این افراد در مجموع به تحمل ۳۸ سال و ۱۱ ماه حبس تعزیری محکوم شدند که بخشی از آن برای آنها لازم به احرا شده است.
براساس این گزارش، دستگیری ندا محبی، عاطفه زاهدی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، زریندخت احدزاده و ژاله رضایی، با هدف اجرای احکام حبس های تعزیری این شهروندان بهایی صورت گرفته است.
جملگی این افراد، در شهریور ماه ۱۴۰۴، با دریافت ایلاغیه های کتبی، برای تحمل دوران حبس تعزیری خود، به شعبه اجرای احکام دادسرای انقلاب استان همدان، احضار شده بودند.
لازم به ذکر است، ندا محبی، فریده ایوبی، عاطفه زاهدی، زرین دخت احدزاده، ژاله ایوبی و نورا ایوبی، پیش از این و در خرداد ماه ۱۴۰۴، توسط قاضی شعبه ۲دادگاه انقلاب استان همدان، به اتهام «تشکیل کلاس و گروه غیر قانونی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، محاکمه و بر همین اساس ندا محبی، در مجموع به تحمل ۷ سال و ۸ ماه حبس تعزیری و عاطفه زاهدی، فریده ایوبی، زریندخت احدزاده، ژاله رضایی به همراه نورا ایوبی هم به تحمل ۶ سال و ۳ ماه حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیلی هم هر یک از این ۶ شهروند بهایی به ۲ سال منع خروج از کشور محکوم شدند اما میران ۳ سال از حبس تعزیری صادره بر علیه ندا محبی و ۲سال از حبس تعزیری لازم به اجرای زریندخت احدزاده، ژاله رضایی و نورا ایوبی هم به به حبس تعلیقی تبدیل شده بود.
در پی اعتراض و ارجاع پرونده زرین دخت احدزاده، فریده ایوبی، ندا محبی، نورا ایوبی، ژاله رضایی و عاطفه زاهدی، به شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر استان همدان، احکام بدوی صادره بر علیه جملگی این شهروندان بهایی، عینا تائید شده بود.
ندا محبی، زرین دخت احدزاده، ژاله رضایی، فریده ایوبی، نورا ایوبی و عاطفه زاهدی، در تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران اداره کل اطلاعات استان همدان، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه آن نهاد امنیتی و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام به بند زنان در زندان الوند همدان، منتقل و در بلاتکلیفی بسر برده و در تاریخ ۱۶ آذر ماه ۱۴۰۲، با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند.
شهروندان بهائی بر طبق به بخشنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مصوب ۶ اسفند ۱۳۶۹ از هرگونه حقوق شهروندی محروم و از سوی حکومت جمهوری اسلامی با انواع و اقسام موارد نقض حقوق بشر و اعمال رفتارهای قهرآمیز روبرو هستند.
پروندهسازی قضایی علیه شهروندان بهایی در ایران یکی از مصادیق تبعیض سازمانیافته بر مبنای عقیده و مذهب است. جامعه بهایی، که از سوی حکومت ایران به رسمیت شناخته نمیشود، به طور مستمر هدف بازداشتهای خودسرانه، تفتیش منازل، توقیف اموال و احضارهای امنیتی قرار دارد.
در بسیاری از موارد، دستگاه قضایی و امنیتی ایران اتهاماتی همچون «تبلیغ علیه نظام»، «اقدام علیه امنیت ملی»، «جاسوسی برای اسرائیل» یا «تشکیل گروههای غیرقانونی» را علیه شهروندان بهایی مطرح میکند؛ در حالیکه فعالیتهای این شهروندان معمولاً ماهیتی کاملاً مسالمتآمیز، فرهنگی، آموزشی یا مذهبی دارد.
بررسی روند این پروندهها نشان میدهد که بهاییان در مراحل بازداشت، بازجویی، بازپرسی و محاکمه از حق دسترسی به وکیل، دادرسی عادلانه، و برخورداری از اصل بیطرفی دادگاه محروماند. اعترافات اجباری، بازداشتهای طولانیمدت در سلول انفرادی، و فشارهای روانی و اقتصادی بر خانوادههای آنان نیز از روشهای رایج در این روند محسوب میشود.
چنین اقداماتی با اصول مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر (ماده ۱۸) و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ماده ۱۸ و ۱۹) در تضاد است، زیرا هر فرد حق دارد از آزادی اندیشه، وجدان و مذهب برخوردار باشد و به دلیل باورهای دینی خود تحت تعقیب قضایی قرار نگیرد.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

