By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-sMm
حقوق بشر در ایران – امروز چهاشنبه ۷دی ماه ۱۴۰۱، ماموران امنیتی در شهرهای تبریز، گیلانغرب و تهران، دستکم ۷ تن از شهروندان را بازداشت کردند. همچنین، ۳تن از شهروندان بازداشت شده در شهرهای مشهد و تهران، بطور بلاتکلیف در حبس بسر می برند. از سوی دیگر ۲ تن از شهروندان بازداشت شده در شهرهای تهران و اهواز، پس از اتمام بازجوئی ها با تودیع وثیقه آزاد شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، ابراهیم مهاجر، محسن صادقی، حنظله هدایتی، میثم رستملو، امیر عباسی، امیراحمد منظمی و مهدی بابادی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. همچنین، الهه شفیعی، امیرحسین آتش، یوسف ظریف، دانیال برقی، علیرغم گذشت مدنی از تاریخ دستگیری در وضعیت بلاتکلیف بسر می برند. از سوی دیگر، مهدی معمارراست و بهار خنیابپور، پس از اتمام بازجویی ها و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه آزاد شدند.
براساس این گزارش، روز سه شنبه ۶دی ماه ۱۴۰۱، ابراهیم مهاجر، ساکن شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی، توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
براساس این گزارش، بازداشت ابراهیم مهاجر، در جریان برگزاری مراسم چهلم آیلار حقی، از جانباختگان اعتراضات مردمی در شهر تبریز، توام با ضرب و شتم توسط نیروهای امنیتی صورت گرفته است.
تا لحظه تنظیم این خبر، از محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه ابراهیم مهاجر، اطلاعی در دست نیست.
همچنین، روز دوشنبه ۵ دی ۱۴۰۱، امیر عباسی، امیر احمد منظمی، حنظله هدایتی، مهدی بابادی و میثم رستملو، شهروندان ساکن تهران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
براساس این گزارش، بازداشت این افراد در پی یورش نیروهای امنیتی به منازل آنها صورت گرفته و ماموران برخی لوازم شخصی از این افراد را توقیف کردند.
تا لحظه تنظیم این خبر، از نام ارگان بازداشت کننده، مصادیق حقوقی اتهامات و روند حقوقی پرونده این افراد اطلاعی در دسترس نیست.
بعلاوه، امروز چهارشنبه ۷ دی ماه ۱۴۰۱، امیرحسین آتش، ساکن شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی و دانشجوی رشته ادبیات فارسی در دانشگاه خیام مشهد، علیرغم گذشت ۶۷ روز از تاریخ دستگیری، کماکان در زندان وکیل آباد مشهد بطور بلاتکلیفی نگهداری می شود.
یک منبع مطلع از وضعیت امیرحسین آتش به گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت: امیرحسین به اتهام سرودن شعری که در وصف اعتراضات سراسری و چرایی سرکوب شهروندان توسط نیروهای امنیتی سروده و آن را در صفحه شخصی خود در فضای مجازی منتشر کرده بود توسط نیروهای امنینی بازداشت شد.”
تا لحظه تنظیم این خبر از اتهامات مطروحه علیه امیرحسین آتش اطلاعی در دست نیست.
لازم به ذکر است، امیرحسین آتش، در تاریخ ۳۰ مهر ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی مشهد پس از اتمام مراحل بازجویی و تفهیم اتهام سپس به زندان وکیل آباد منتقل شد.
امروز چهارشنبه ۷ دی ماه ۱۴۰۱، الهه شفیعی – متولد: ۱۳۶۳ و فرزندش دانیال برقی – متولد: ۱۳۸۲، ساکن شهر مشهد و از بازداشت شدگان اعتراضات مردمی، علیرغم گذشت بیش از ۳ ماه از زمان دستگیری بطور بلاتکلیف در زندان وکیل آباد مشهد بسر می برند.
به نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با حقوق بشر در ایران:”این مادر و فرزند از لحظه بازداشت از حقوق اولیه یک متهم برای دسترسی به وکیل محروم بودند و وکیل آنها چندین مرحله به دادیرا مراجعه کرد اما بازپرس مانع دسترسی وی به محتویات پرونده شد. این پرونده در حال حاضر به دادگاه انقلاب مشهد ارجاع شده و متهمان آن در انتظار تعیین تاریخ محاکمه خود هستند اما پس از گذشت ۹۰ روز از تاریخ بازداشت هنوز تاریخ دادرسی به آنها ابلاغ نشده و بازپرس پرونده هماز تبدیل قرار از بازداشت به وثیقه مخالفت کرده است.”
لازم به ذکر است، الهه شفیعی و پسرش دانیال برقی، در تاریخ ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۱، در جریان برگزاری اعتراضات مردمی در خیابان سناباد شهر مشهد توسط مانوران امنیتی بازداشت شدند و پس از انتقال به بازداشتگاه و طی مراحل بازجوئی و بازپرسی اواخر مهر ماه ۱۴۰۱، به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شدند.
در خبری دیگر، روز سه شنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۱، بهار خنیابپور، اهل شهرستان بهبهان از توابع استلن خوزستان، پس از اتمام مراحل بازجویی و بازپرسی با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان از زندان سپیدار اهواز آزاد شد.
به نقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”بوتیک لباس فروشی خانم بهار خنیابپور، در تاریخ ۱۴ آذر ماه امسال توسط اداره اماکن به دلیل پیوستن وی به اعتصابات سراسری پلمب شد. علیرغم پیگیری های مکرر اما محل کسب وی همچنان بسته مانده است.”
لازم به ذکر است، بهار خنیابپور، در تاریخ ۳۰ آذرماه ۱۴۰۱، در حالی که برای پیگیری وضعیت پلمب بوتیک خور به دادگستری شهرستان بهبهان مراجعه کرده بود به دستور بازپرس مرادی بازداشت و پس از تشکیل پرونده و تفهیم اتهام (فعالیت تبلیغی علیه نظام) به زندان سپیدار اهواز منتقل شده بود.
کُردپا هم در خبری کوتاه اعلام کرد؛ روز یکشنبه ۴ دیماه ۱۴۰۱، محسن صادقی، ساکن بخش گواور از توابع شهرستان گیلانغرب توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
تا لحظه تنظیم این خبر از مکان نگهداری و مصادیق حقوقی اتهامات مطروحه بر علیه محسن صادقی اطلاعی در دسترس نیست.
شورای صنفی دانشگاههای کشور هم در خبری اعلام کرد؛ امروز چهارشنبه ۷ دی ماه ۱۴۰۱، یوسف ظریف، دانشجوی رشته گردشگری در دانشگاه علامه طباطبایی تهران، علیرغم گذشت ۴۱ روز از تاریخ دستگیری بطور بلاتکلیف در حبس بسر می برد.
براساس این گزارش، پس از گذشت بیش از ۱ ماه از تاریخ بازداشت یوسف ظریف وی در زندان تهران بزرگ محبوس شده و از حقوق اولیه یک متهم محروم است.
لازم به ذکر است، یوسف ظریف، در تاریخ ۲۷ آبان ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است.
همچنین، روز سه شنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۱، مهدی معمارراست، دانشجوی دانشکده علوم بهزیستی و توانبخشی دانشگاه تهران، پس از اتمام مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان آزاد شد.
لازم به ذکر است، مهدی معمارراست، در تاریخ ۲۸ آبان ماه ۱۴۰۱، پس از احضار به واحد حراست وزرات بهداشت در تهران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و مدتی را پس از اتمام بازجوئی ها در بلاتکلیفی بسر برد.
پس از انتشار خبر جان باختگان مهسا امینی، اعتراضات گسترده ای در شهرهای مختلف کشور در واکنش به بازداشت و جان باختن وی برگزار شد که در پی آن تعداد بسیاری از شهروندان کشته، زخمی و یا بازداشت شدند.
سرکوب آزادی بیان، عقیده و اندیشه ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است که بر حق افراد بر انتشار آزادانه افکار و عقاید و نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی تاکید می کند.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون نیز مورد تاکید شده است.
عدم امکان دسترسی به وکیل برای متهم از جمله موارد ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر، از جمله ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین، برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
اعتراف گیری توام با ارعاب و تهدید، ناقض در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و مصداق بارز شکنجه است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید