https://wp.me/p6xuBy-10Mo
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۱ شهریور ماه ۱۴۰۵، کامیار ملاکی، شهروند بهایی از حق تحصیل محروم شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۳۱ مرداد ماه ۱۴۰۵، کامیار ملاکی، فرزند: خلیل، متولد: ۱۳۸۶، شهروند بهایی، ساکن شهر بیرجند مرکز استان خراسان جنوبی و دانشجوی ترم دوم مقطع کارشناسی در رشته مهندسی معماری دانشگاه آزاد بیرجند، در پی اعتقاد به دیانت بهایی از حق ادامه تحصیل محروم شد.
براساس نامه محرومانه ای که در تاریخ ۳۱ مردا ماه ۱۴۰۵، پس از احضار کامیار ملاکی به واحد حراست آن دانشگاه به این شهروند بهایی تحویل داده شده کامیار ملاکی به علت «عدم احراز صلاحیت عمومی»، از حق ادامه تحصیل محروم و از دانشگاه آزاد بیرجند اخراج شده است.
اخراج کامیار ملاکی در حالی صورت گرفته که در کارنامه تحصیلی این شهروند بهایی، وضعیت تحصیلی وی «خروج دائم از تحصیل و منع از تحصیل به دلیل عدم احراز صلاحیت‌های عمومی» عنوان شده است.
همچنین، با توجه به بررسی های صورت گرفته توسط خبرنگار حقوق بشر در ایران، مبنی اخراج کامیار ملاکی، اعتقادات مذهبی وی به دیانت بهایی و بر طرق بخشنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی که در سال ۱۳۶۳ در جمهوری اسلامی تصویب شد صورت گرفته است.
محرومیت کامیار ملاکی از ادامه تحصیل صرفاً به دلیل تعلق به دیانت بهایی، از منظر حقوق بین‌الملل حقوق بشر با اصول بنیادین منع تبعیض، آزادی عقیده و مذهب و حق برخورداری برابر از آموزش مغایرت دارد. ماده ۲۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق برخورداری از آموزش را به رسمیت شناخته و ماده ۲ این اعلامیه نیز بهره‌مندی از حقوق و آزادی‌ها را بدون تبعیض از جمله بر مبنای مذهب تضمین می‌کند.
همچنین ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران نیز به آن ملحق شده است، آزادی اندیشه، وجدان و مذهب را تضمین کرده و ماده ۲۶ همان میثاق بر برابری در برابر قانون و منع تبعیض از جمله بر اساس مذهب تأکید دارد. از سوی دیگر، ماده ۱۳ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، حق هر فرد برای برخورداری از آموزش عالی بر مبنای قابلیت و بدون تبعیض را مورد شناسایی قرار داده است.
بنابراین، استفاده از عنوان کلی «عدم احراز صلاحیت عمومی» برای محروم کردن یک دانشجوی بهایی از ادامه تحصیل، در صورتی که علت واقعی آن اعتقاد مذهبی وی باشد، می‌تواند مصداق تبعیض مذهبی و نقض حق دسترسی برابر به آموزش محسوب شود. همچنین محرومیت از تحصیل به دلیل باور مذهبی، با اصل آزادی عقیده و مذهب و تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران در زمینه رعایت حقوق برابر شهروندان در تعارض قرار دارد.
