By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-UMd
امروز چهارشنبه ۱۹شهریورماه ۱۴۰۴، شاهین وصاف به تحمل حبس تعزیری محکوم شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۴۰۴، شاهین وصاف، ۲۹ ساله، اهل شهرستان سلماس، ساکن شهر ارومیه مرکز استان آذربایجان غربی، زندانی امنیتی محبوس در زندان مرکزی ارومیه، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه، به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.
براساس دادنامه صادره توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه؛ شاهین وصاف، از بابت اتهام «جاسوسی برای موساد» به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
لازم به ذکر است، شاهین وصاف، پیشتر در مهر ماه ۱۴۰۲، توسط قاضی شعبه ۳ دادگاه انقلاب ارومیه، محاکمه و از بابت اتهام «جاسوسی برای موساد» به اعدام محکوم شده بود.
در پی ابلاغ حکم و اعتراض این زندانی امنیتی به حکم صادره، پرونده وی به شعبه دیوان عالی کشور، ارجاع و پس از نقض حکم بدوی، پرونده وی به شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه به عنوان شعبه هم عرض به شعبه قبلی صادره کننده حکم وی ارجاع شده بود.
شاهین وصاف، در تاریخ ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه مرکزی یکی از نهادهای امنیتی در شهر ارومیه و طی مراحل بازجویی ها و بازپرسی به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون نیز مورد تاکید قرار گرفته است.
هر چند جرم جاسوسی از منظر حقوق بشر کاملا مردود است اما ارگانهای امنیتی ایران، در سالهای اخیر، بسیاری از شهروندان را با اتهاماتی مرتبط با جاسوسی، همکاری با دولت متخاصم و یا تحت عنوان پروژه نفوذ، تفهیم اتهام و محکوم به حبس های طولانی مدت و یا اعدام کردند تا بتوانند از این طریق وجهی موجه برای سرکوب و ارعاب بر علیه شهروندان داشته باشند و با توجه به عدم وجود شفافیت قضایی در ایران مشخص نیست که ادعای وزارت اطلاعات در خصوص این افراد واقیعت دارد یا خیر.
ممانعت از دسترسی متهم به وکیل از لحظه بازداشت و در مراحل بازجویی، بازپرسی و دادرسی ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین، برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
اعتراف گیری توام با ارعاب و تهدید، ناقض در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و مصداق بارز شکنجه است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید