حقوق بشر در ایران ـامروزیکشنبه ۱۴تیر ماه ۱۴۰۵، نیما شیری به حبس تعزیری، شلاق و تبعید محکوم شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، نیما شیری، ۲۱ ساله، اهل شهرستان آشخانه از توابع استان خراسان شمالی، توسط قاضی مرادی ـ رئیس شعبه ۱۰۶ دادگاه کیفری۲ شهر بجنورد به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و مجازات های تکمیلی محکوم شده است.
براساس دادنامه صادره توسط قاضی مرادی ـ رئیس شعبه ۱۰۶ دادگاه کیفری ۲ شهر بجنورد؛ نیما شیری، از بابت اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری، یک سال تبعید به زاهدان و تحمل ۷۴ ضریه شلاق محکوم شده است.
لازم به ذکر است، نیما شیری، در تاریخ ۱۴ دی ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در شهر بجنورد – مرکز استان خراسان شمالی، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها، بازپرسی و تفهیم اتهام، در اسفند ماه ۱۴۰۴ با تودیع وثیقه از زندان مرکزی بجنورد آزاد شد.
در پرونده نیما شیری، روند رسیدگی و مجازاتهای اعمالشده از منظر تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران در حوزه حقوق بشر، بهویژه بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، قابل بررسی است.
نخست، بازداشت نیما شیری در جریان اعتراضات سراسری و تعقیب کیفری وی، در صورتی که رفتار انتسابی در چارچوب استفاده مسالمتآمیز از حق آزادی بیان و تجمع بوده باشد، میتواند با مواد ۱۹ و ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و نیز مواد ۱۹ و ۲۱ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی که به ترتیب آزادی بیان و حق برگزاری اجتماعات مسالمتآمیز را تضمین میکنند، در تعارض قرار گیرد. هرگونه محدودیت بر این حقوق باید مبتنی بر قانون، ضروری و متناسب با یک هدف مشروع باشد.
علاوه بر این، ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی اشخاص را در برابر بازداشت و محرومیت خودسرانه از آزادی حمایت کرده و مقرر میکند که هر فرد باید از دلایل بازداشت خود آگاه شده و امکان اعتراض مؤثر به آن را داشته باشد.
از منظر دادرسی عادلانه، ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق هر شخص برای رسیدگی منصفانه، علنی و توسط دادگاهی صالح، مستقل و بیطرف تأکید دارند. همچنین، متهم باید از تمامی تضمینهای لازم برای دفاع مؤثر از خود، از جمله حق دسترسی به وکیل، برخوردار باشد.
صدور حکم ۷۴ ضربه شلاق نیز از منظر حقوق بینالملل حقوق بشر قابل توجه است. ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی هرگونه شکنجه یا رفتار و مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع کردهاند. همچنین، کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد در تفسیر و رویه خود، مجازات شلاق را از مصادیق رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز دانسته و اجرای آن را مغایر با ماده ۷ میثاق ارزیابی کرده است.
همچنین، محکومیت به یک سال تبعید به عنوان مجازات تکمیلی، در صورتی که موجب محرومیت غیرضروری از زندگی خانوادگی، اشتغال، تحصیل یا ارتباط با محیط اجتماعی فرد شود، میتواند از منظر ماده ۱۲ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی که حق آزادی رفتوآمد و انتخاب محل اقامت را تضمین میکند، و نیز ماده ۱۷ همان میثاق در خصوص حمایت از حریم خصوصی و زندگی خانوادگی، قابل ارزیابی باشد. محدودیت بر این حقوق نیز باید بر اساس اصل ضرورت و تناسب اعمال شود.
در مجموع، چنانچه بازداشت و محکومیت نیما شیری ناشی از مشارکت در فعالیتهای مسالمتآمیز یا استفاده از حقوق بنیادین وی بوده باشد و همچنین با توجه به صدور حکم شلاق و تبعید، این پرونده میتواند از منظر اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی با اصول آزادی بیان، آزادی تجمعات مسالمتآمیز، دادرسی عادلانه، منع مجازاتهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز و آزادی رفتوآمد در تعارض قرار گیرد.