https://wp.me/s6xuBy-dr
حقوق بشر در ایران – امروز شنبه ۵ اسفند ماه ۱۴۰۲، در پی افزایس مشکلات سختی کار و عدم پرداخت حقوق مناسب، دستکم ۲۱۶ پرستار، ترک خدمت کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از دیدبان ایران، امروز شنبه ۵ اسفند ماه ۱۴۰۲، محمدتقی جهانپور، رئیس کل سازمان نظام پرستاری، از ترک خدمت دستکم ۲۱۶ پرستار طی ۶ ماهه نخست سال ۱۴۰۲، به علت سختی کار و عدم تناسب بین حجم کار و میزان حقوق ماهیانه این دسته از شهروندان، خبر داد.
رئیس کل سازمان نظام پرستاری در تشریح این خبر گفت:”بر اساس اعلام دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، فقط در ۹ ماهه اول سال، ۲۱۶ نفر ترک خدمت به علت سختی کار و عدم تناسب بین حجم کار و میزان دریافتی داشتهاند.”
وی در ادامه خاطرنشان کرد:”کمبود نیروی پرستاری، مهمترین چالش حوزه نیروی انسانی در نظام سلامت کشور است که با آسیبهای فراوانی همراه شده و در شرایط کنونی، کمبود پرستار در کلانشهرها به ویژه پایتخت، از وضعیت بغرنجتری به خود گرفته است، به طوری که نیروهای پرستاری در بیمارستانهای دولتی پایتخت، به تدریج در حال ترک کار و مهاجرت به شهرهای دیگر هستند.”
وی افزود:”ضریب ماندگاری در تهران که بیشترین بیمارستانها را داریم، بسیار پائین است چون وقتی یک پرستار از یک بخش خارج میشود ۲۰۰ ساعت اضافه کار او بر عهده بقیه همکاران است و ما به روزی رسیدهایم که همکاران حاضر نیستند، یک ساعت اضافه کاری کنند.”
در همین حال، حسین قناعتی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود:”در عین اینکه مشکل کمبود پرستار وجود دارد خروجی نیرو داریم، اما جذب نیروهای جدید به درستی انجام نمیشود و میزان استخدام پرستاران نیز بسیار کم است. در برخی از شهرهای بزرگ مانند تهران به دلیل پایین بودن دریافتی پرستاران، این نیروها تمایلی به حضور در بیمارستانها ندارند و برخی بیمارستانهای شهرهای بزرگ با مشکل جدی کمبود پرستار مواجه اند.”
رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران یادآور شد:”با حقوق ۱۰ تا ۱۳ میلیون تومان نباید از پرستاران انتظار داشت که در شهرهای بزرگ و کلانشهرها خدمت کنند چرا که وقتی دریافتی پرستار در یک بیمارستان دولتی پایتخت، کمتر از میزان خط فقر است؛ نمیتوان توقع داشت این نیروها حاضر به خدمت باشند. در حالی که سختی کار پرستاری، به مراتب با آسیبهای بیشتری نسبت به سایر مشاغل برخوردار است و همین موضوعات، دست به دست هم میدهد تا شاهد ترک کار و خروج پرستاران از بیمارستانهای دولتی پایتخت باشیم.”
فقر و محرومیت شهروندان ایران، در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید

