By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-RTo
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۲۸ فروردین ماه ۱۴۰۴، در شهرستان بویراحمد، دستکم ۴۰ کودک محروم از تحصیل شناسایی شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از ایرنا، روز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه ۱۴۰۴، محمد حسین زاده، رئیس آموزش و پرورش بویراحمد، از شناسایی ۴۰ کودک بازمانده از تحصیل در مقطع ابتدایی در آن شهرستان خبر داد. این کودکان که به دلایل مختلف از جمله مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قادر به حضور در کلاسهای درس نبودهاند، حالا تحت نظارت این نهاد آموزشی قرار گرفتهاند و تمهیدات برای بازگشت آنان به مدارس در دست اقدام است. اما این مشکل، که تنها بخشی از بحرانهای گستردهتر در نظام آموزشی ایران است، در واقع نشاندهنده ناتوانیهای سیستم آموزشی در رسیدگی به نیازهای آموزشی و اجتماعی است.
وی از شناسایی ۴۰ کودک بازمانده از تحصیل در مقطع ابتدایی که به دلایل مختلف امکان حضور در کلاس های درس را نداشتند خبر داد.
رئیس آموزش و پرورش بویراحمد در تشریح این خبر گفت:”حدود ۷۹ مدرسه در سطح شهرستان شناسایی کردیم که فرسوده و یا با مشکلات زیرساختی و کمبود شدید امکانات و تجهیزات مواجه هستند.”
او بیان کرد:”۹ مدرسه از این تعداد فاقد زیرساخت لازم برای آموزش هستند که نیازمند تخریب و بازسازی و ساخت مدارس جدید در آن مناطق هستیم.”
این فرد مسئول خاطرنشان کرد:”۲۷ مدرسه کانکسی بدون فضای آموزشی مناسب و ۲۵ مدرسه سنگی و نا ایمن داریم.”
وی در خاتمه هم از شناسایی ۱۸ تا ۲۸ مدرسه در شهرستان بویراحمد که فاقد سرویس بهداشتی مناسب هستند خبر داد.
مشکل بازماندن از تحصیل بهویژه در مناطق کمبرخوردار، در ایران یک معضل قدیمی است که از دههها پیش تاکنون، هر از گاهی با آمارهایی مشابه، به تیتر اخبار تبدیل میشود. این امر نه تنها بهعنوان یک مشکل اجتماعی بلکه بهعنوان یک نقض حقوق بنیادین کودکان در ایران مطرح است.
دلایل بازماندن از تحصیل؛ فقر و تبعیضهای آموزشی
بیش از ۴۰ کودک بازمانده از تحصیل در شهرستان بویراحمد نشان میدهد که علل این معضل چندوجهی و پیچیده است. عمدهترین دلیل این مشکل در مناطق محروم و کمبرخوردار، فقر اقتصادی است. در بسیاری از مناطق ایران، خانوادهها به دلیل مشکلات معیشتی قادر به تأمین هزینههای تحصیل برای فرزندان خود نیستند و این امر میتواند منجر به ترک تحصیل و دور ماندن کودکان از آموزشهای پایهای شود. از سوی دیگر، نبود زیرساختهای مناسب آموزشی، به ویژه در روستاها و مناطق کمبرخوردار، از دیگر عوامل بازماندن کودکان از تحصیل است.
در حالی که طبق ماده ۳۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آموزش و پرورش برای همه کودکان باید رایگان باشد و دسترسی به تحصیل بهعنوان یکی از حقوق اساسی شناخته شده است، اما در عمل بسیاری از کودکان در مناطق محروم از دسترسی به آموزش ابتدایی محروم میمانند. این نابرابری آموزشی نه تنها مانع از تحقق عدالت اجتماعی میشود بلکه به صورت مستقیم نقض حقوق بشر کودکان را در پی دارد.
نقض مفاد کنوانسیون حقوق کودک و مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ عدم دسترسی به آموزش و تبعات آن
طبق کنوانسیون حقوق کودک، که جمهوری اسلامی ایران نیز یکی از امضاکنندگان آن است، حق آموزش یکی از حقوق اساسی کودکان به شمار میرود. ماده ۲۸ کنوانسیون حقوق کودک تصریح میکند که «تمامی کودکان حق دارند تا از آموزش ابتدایی و رایگان برخوردار شوند». همچنین در ماده ۲۹ این کنوانسیون بر لزوم دستیابی کودکان به آموزش با کیفیت و در محیطی غیرتبعیضآمیز تأکید شده است.
بازماندن ۴۰ کودک از تحصیل در بویراحمد و نبود امکانات کافی برای آموزش آنها، نشاندهنده نقض حقوق کودک است که از سوی جمهوری اسلامی ایران انجام میشود. این مسئله از آنجا که در بسیاری از مناطق محروم کشور اتفاق میافتد، نمیتوان آن را صرفاً به دلایل فردی یا خانوادهها نسبت داد، بلکه بخشی از بحران گستردهای است که سیستم آموزشی ایران با آن دست و پنجه نرم میکند.
این وضعیت به ویژه برای دختران در بسیاری از مناطق ایران حادتر است. براساس آمارهای رسمی، بسیاری از دختران در روستاها و مناطق دورافتاده به دلیل تبعیضهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی قادر به ادامه تحصیل نیستند. این نوع محرومیت آموزشی برای دختران به ویژه در زمینههای شغلی، اقتصادی و اجتماعی تبعات بلندمدت خواهد داشت.
نقص در سیستم آموزشی و عدم پاسخگویی به بحرانها
سیستم آموزش و پرورش ایران در زمینه شناسایی و رسیدگی به مشکلات آموزشی در مناطق محروم با چالشهای زیادی مواجه است. بر اساس ماده ۳۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، دولت موظف است تا زمینههای تحصیل رایگان و برابر را برای همه افراد جامعه فراهم کند، اما در عمل، این قانون بهطور کامل در مناطق کمبرخوردار و روستاهای کشور اجرا نمیشود.
همچنین در راستای برنامههای توسعهای سازمان ملل متحد، دسترسی به آموزش با کیفیت یکی از مهمترین اهداف توسعه پایدار شناخته شده است.
با این حال، جمهوری اسلامی ایران به دلایل مختلف از جمله محدودیتهای بودجهای، فساد اداری و ناتوانی در مدیریت منابع، نتوانسته به این اهداف دست یابد و همچنان شاهد بحرانهای گستردهای در بخش آموزش است.
از منظر حقوق بینالملل، نقض حقوق کودک در ایران در زمینه آموزش تنها به مواردی چون بازماندن از تحصیل محدود نمیشود. در واقع، عدم دسترسی به آموزش برابر و باکیفیت در مناطقی مانند بویراحمد، نقض اصول اساسی کنوانسیون حقوق کودک و آغازینترین حقوق بشر است. این مسئله نه تنها در سطح داخلی بلکه در سطح جهانی نیز انتقاداتی را بهدنبال داشته است.
طبق ماده ۲۸ کنوانسیون حقوق کودک، حق تحصیل باید برای تمامی کودکان بهویژه در مقاطع ابتدایی به صورت رایگان و بدون هیچ تبعیضی فراهم شود. بنابراین، عدم دسترسی به آموزش در ایران بهویژه در مناطق محروم و روستایی، نه تنها نقض حقوق این کودکان است، بلکه تخطی از تعهدات بینالمللی ایران در زمینه حقوق کودک نیز محسوب میشود.
لزوم اصلاحات بنیادین در سیاستهای آموزشی ایران
بازماندن ۴۰ کودک از تحصیل در بویراحمد تنها نمایی از بحران بزرگتر در نظام آموزش ایران است. برای آنکه جمهوری اسلامی ایران بتواند به تعهدات بینالمللی خود در زمینه حقوق کودک عمل کند و دسترسی به آموزش را برای تمامی کودکان ایرانی فراهم کند، نیاز به اصلاحات بنیادین در سیستم آموزشی کشور دارد. این اصلاحات باید شامل افزایش بودجه آموزشی، رفع تبعیضهای آموزشی، فراهمسازی امکانات تحصیلی برابر برای تمامی اقشار جامعه و توجه ویژه به آموزش دختران در مناطق محروم باشد.
در غیر این صورت، نه تنها وضعیت آموزشی در ایران بهبود نخواهد یافت، بلکه کشور همچنان با بحرانهای اجتماعی و اقتصادی ناشی از عدم تحصیل و فرصت برابر برای کودکان روبهرو خواهد ماند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید