By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Qv0
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۰بهمن ماه ۱۴۰۳، پلنگ دماوند که مدتی تحت مراقبتهای ویژه در مرکز بازپروری حیاتوحش پارک پردیسان قرار داشت، سرانجام پس از چند روز جدال با بیماری، بامداد روز چهارشنبه ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۳، تلف شد. این اتفاق، بار دیگر زنگ خطر وضعیت حیاتوحش کشور را به صدا درآورد.
در هفتههای گذشته، خبر کشف یک پلنگ بیمار در منطقه مغانک دماوند، امیدی برای نجات این گربهسان ارزشمند را در دل دوستداران محیط زیست زنده کرد. اما با وجود تلاشهای دامپزشکان و متخصصان، این حیوان نادر نتوانست از چنگال بیماری رهایی یابد و در نهایت جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش دامپزشک مرکز بازپروری حیاتوحش پردیسان، این پلنگ از روز شنبه ۱۳ بهمن با وخامت حال مواجه شده بود و علیرغم مراقبتهای پزشکی، وضعیتش رو به وخامت گذاشت تا اینکه سرانجام در بامداد ۱۷ بهمن تلف شد.
مرگ این پلنگ سؤالات بسیاری را درباره وضعیت سلامت و تهدیدهای پیشروی گونههای در خطر انقراض کشور مطرح کرده است. هنوز علت دقیق مرگ این حیوان مشخص نشده، اما برخی از احتمالات مطرحشده توسط کارشناسان محیط زیست و دامپزشکان شامل موارد زیر است:
بیماریهای ویروسی یا انگلی: بسیاری از گربهسانان وحشی به بیماریهایی نظیر دیستمپر، ویروس نقص ایمنی یا عفونتهای انگلی مبتلا میشوند که در صورت عدم درمان، مرگومیر بالایی در میان آنها ایجاد میکند.
تغذیه نامناسب و ضعف جسمانی: برخی از پلنگهای بیمار که به مناطق مسکونی نزدیک میشوند، از سوءتغذیه رنج میبرند و همین مسئله روند درمان آنها را دشوار میکند.
مسمومیت یا آسیب انسانی: احتمال دارد که این پلنگ پیش از انتقال به مرکز بازپروری، دچار مسمومیت یا آسیب ناشی از برخورد با انسانها شده باشد. در گذشته مواردی از مسمومیت عمدی حیاتوحش گزارش شده که به دلیل تعارض با دامداران و کشاورزان رخ داده است.
پلنگ ایرانی یکی از نمادهای حیاتوحش کشور محسوب میشود، اما طی سالهای اخیر، جمعیت این گونه بهشدت کاهش یافته است. بر اساس گزارشهای سازمان حفاظت محیط زیست، تهدیداتی نظیر تخریب زیستگاه، شکار غیرمجاز، تصادفات جادهای و مسمومیتهای عمدی، اصلیترین عوامل کاهش جمعیت این گونه هستند.
با توجه به شرایط بحرانی پلنگ ایرانی، حفاظت از این گونه به یک ضرورت ملی تبدیل شده است. کارشناسان محیط زیست معتقدند که برای جلوگیری از تکرار چنین اتفاقاتی، اقدامات فوری و مؤثری باید انجام شود، از جمله:
کنترل تعارضات بین حیاتوحش و جوامع محلی از طریق آموزش و ایجاد سیاستهای حمایتی برای دامداران
بهبود امکانات درمانی و بازپروری برای حیوانات آسیبدیده و افزایش حمایت مالی از مراکز حفاظت از حیاتوحش
مرگ پلنگ دماوند، زنگ خطری جدی برای دوستداران محیط زیست و مسئولان حفاظت از حیاتوحش ایران است. این حادثه نشان داد که وضعیت حیاتوحش کشور در شرایط بحرانی قرار دارد و بیتوجهی به آن، میتواند منجر به انقراض گونههای ارزشمند شود.
در حالی که پلنگ دماوند دیگر زنده نیست، این سؤال مطرح میشود: آیا میتوان از این اتفاق تلخ، درسی برای آینده گرفت؟ یا همچنان شاهد مرگ خاموش دیگر نمادهای طبیعت ایران خواهیم بود؟
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید