By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-QDE
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۳، لاشه یک قلاده پلنگ در پارک ملی گلستان، کشف شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از تابناک، امروز یکشنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۳، احمد رادمان، رئیس پارک ملی گلستان، از کشف لاشه یک قلاده پلنگ در آن پارک خبر داد.
وی در تشریح این خبر اعلام کرد:”ماموران اجرایی واحد تنگه گل پارک ملی گلستان در حال گشت و پایش منطقه، لاشه یک قلاده پلنگ تلف شده را پیدا کردند.”
در حالی که شمار پلنگهای ایرانی به دلیل شکار غیرقانونی، تخریب زیستگاهها و بیتوجهی مسئولان محیطزیست جمهوری اسلامی به شدت کاهش یافته، خبر کشف لاشه یک پلنگ دیگر در پارک ملی گلستان بار دیگر زنگ خطر انقراض این گونه ارزشمند را به صدا درآورده است.
پلنگ ایرانی یکی از باارزشترین گونههای جانوری ایران است که در سالهای اخیر به دلیل سیاستهای فاجعهبار جمهوری اسلامی در حوزه محیطزیست، با کاهش شدید جمعیت مواجه شده است. تخریب گسترده زیستگاهها، کاهش منابع غذایی، شکار بیرویه و عدم برخورد جدی با متخلفان محیطزیستی، از جمله عواملی هستند که حیات این گونه را تهدید میکنند.
این نخستین باری نیست که لاشه یک پلنگ ایرانی در شرایطی مشکوک پیدا میشود. تنها چند روز پیش از این، سازمان حفاظت محیط زیست خبر تلف شدن پلنگ دماوند را اعلام کرد. این حیوان در ۸ دیماه زندهگیری شده بود و کمتر از دو ماه بعد، اعلام شد که در اسارت جان باخته است. اما مانند همیشه، هیچ پاسخ روشنی از سوی مسئولان ارائه نشد و پرونده مرگ این گونه ارزشمند به فهرست بلندبالای بیکفایتیهای دولت اضافه شد.
در حالی که کشورهای پیشرفته در حال اجرای برنامههای گسترده حفاظتی برای نجات گونههای در معرض خطر هستند، ایران همچنان درگیر بیکفایتی و سوءمدیریت است. در حالی که سازمانهای بینالمللی برای حفظ گونههای در معرض انقراض مانند ببر سیبری و پلنگ برفی میلیونها دلار سرمایهگذاری میکنند، در ایران حتی یک برنامه منسجم برای حفظ پلنگ ایرانی وجود ندارد.
علاوه بر این، گزارشها نشان میدهند که بسیاری از موارد شکار غیرقانونی و تخریب زیستگاهها در سایه حمایتهای پشتپرده مقامات و نهادهای قدرت رخ میدهند. شکارچیان غیرقانونی اغلب با نفوذ و حمایت نیروهای نظامی و امنیتی از مجازات فرار میکنند، و قاچاق حیاتوحش به یکی از منابع درآمدهای غیررسمی مافیای قدرت در ایران تبدیل شده است.
پارک ملی گلستان، یکی از قدیمیترین و مهمترین مناطق حفاظتشده ایران، سالهاست که از مدیریت ضعیف و بیتوجهی مسئولان رنج میبرد. قطع درختان، آتشسوزیهای گسترده، کاهش منابع آبی و افزایش تعارضات میان انسان و حیاتوحش، چهره این منطقه را به نابودی کشانده است. در چنین شرایطی، مرگ مشکوک یک پلنگ تنها یک زنگ خطر دیگر در میان دهها فاجعه محیطزیستی است که جمهوری اسلامی مسئول آن است.
پلنگ ایرانی، نماد شکوه و قدرت طبیعت ایران، به سرعت در حال ناپدید شدن است. اما این نابودی، تنها محدود به این گونه خاص نیست؛ سیاستهای مخرب جمهوری اسلامی باعث شده است که کل اکوسیستمهای طبیعی کشور در معرض تهدید باشند. جنگلها نابود میشوند، رودخانهها خشک میشوند و حیاتوحش ایران در برابر چشمان بیتفاوت مسئولان یکی پس از دیگری از بین میرود.
مرگ پلنگ پارک ملی گلستان، همچون هزاران پرونده تلخ دیگر، نشاندهنده بیکفایتی و فساد سیستماتیک حاکمیتی است که نه تنها توانایی حفظ محیطزیست ایران را ندارد، بلکه با سیاستهای اشتباه خود به شتاب گرفتن نابودی آن کمک میکند. اگر این روند ادامه یابد، در آیندهای نهچندان دور، طبیعت ایران به موزهای از گونههای منقرضشده تبدیل خواهد شد—و مسئولیت این فاجعه، مستقیماً بر دوش جمهوری اسلامی خواهد بود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید