By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-QG3
حقوق بشر در ایران ـ امروز دوشنبه ۲۹ بهمن ماه ۱۴۰۳، احکام اعدام دستکم ۲ زندانی با اتهامات «قتل عمد» یا «موادمخدر» در زندان مرکزی اراک و زندان مرکزی(دستگرد) اصفهان، اجرا شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه یکشنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۳، هادی فراهانی، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی اراک اعدام شد.
براساس اطلاعات رسیده به حقوق بشر در ایران؛ هادی فراهانی، در پی ارتکاب «قتل عمد» در یک نزاع خیابانی، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام توسط قاضی شعبه دادگاه کیفری۱ استان مرکزی به «قصاص نفس» اعدام محکوم شده بود.
در خبری دیگر، سحرگاه امروز دوشنبه ۲۹ بهمن ماه ۱۴۰۳، عزت حسینی دورکی، متولد: ۱۳۵۲، اهل روستای دورک از توابع شهرستان لنجان در استان چهارمحال و بختیاری، متهم به «قاچاق موادمخدر» و محبوس در زندان مرکزی(دستگرد) اصفهان، اعدام شد.
یک منبع مطلع درخصوص اعدام این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت:”عزت حسینی دورکی، از ۹ سال پیش با اتهام مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. عزت حسینی روز شنبه به سلول انفرادی منتقل شد و آخرین ملاقات را با خانواده خود انجام داده بود.”
اعدام این ۲ زندانی تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانههای داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
اعدام این زندانیان تنها یک نمونه از رویکرد خشن سیستم قضایی جمهوری اسلامی است که نه تنها کوچکترین تلاشی برای اصلاح قوانین کیفری و جایگزین کردن مجازاتهای انسانیتر انجام نمیدهد، بلکه همچنان بر استفاده از اعدام بهعنوان ابزاری برای اعمال قدرت و ایجاد رعب و وحشت در جامعه اصرار دارد.
طبق آمارهای منتشرشده، در فاصله زمانی ۱ ژانویه ۲۰۲۴ تا ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴، دستکم ۹۳۰ زندانی در ایران اعدام شدهاند. این آمار شامل ۵ کودکمجرم نیز میشود، که اعدام آنها آشکارا نقض قوانین بینالمللی و کنوانسیون حقوق کودک است. این تعداد، افزایش ۲۴.۶ درصدی نسبت به سال گذشته را نشان میدهد، که گویای سیاست سرکوبگرانه و وحشیانهتر جمهوری اسلامی در برابر مخالفان، منتقدان و حتی زندانیان عادی است.
از میان این اعدامها، چهار نفر در ملاعام اعدام شدهاند، تاکیدی بر سیاست وحشتآفرینی که جمهوری اسلامی همچنان برای کنترل جامعه از آن بهره میبرد. همچنین، در همین دوره، ۲۱۴ تن دیگر به اعدام محکوم شدهاند و احکام ۵۴ نفر دیگر نیز توسط دیوان عالی کشور تأیید شده است. این روند نهتنها نشاندهنده یک بحران انسانی عمیق است، بلکه حاکی از آن است که جمهوری اسلامی هیچ برنامهای برای تغییر این سیاستها ندارد و حتی به افزایش سرکوبها ادامه میدهد.
روند دادرسی در جمهوری اسلامی، بهویژه در پروندههای منجر به اعدام، فاقد ابتداییترین اصول عدالت است. در بسیاری از موارد، متهمان به قتل و سایر جرایم سنگین، تحت شکنجه و فشار مجبور به اعترافات اجباری شدهاند. دادگاهها نیز بدون بررسی دقیق پروندهها، تنها بر اساس اعترافات گرفتهشده تحت شکنجه، احکام مرگ را صادر میکنند. در نتیجه، بسیاری از افراد، بدون طی کردن مراحل عادلانه دادرسی، در سحرگاههای خاموش به طناب دار سپرده میشوند.
در بسیاری از کشورها، مجازات اعدام به دلیل غیرانسانی بودن و ناکارآمدی آن در کاهش جرایم حذف شده است. اما جمهوری اسلامی، برخلاف روند جهانی، بهطور مداوم از این مجازات استفاده کرده و حتی آن را در مواردی به ابزاری برای انتقام سیاسی و سرکوب مخالفان تبدیل کرده است.
جمهوری اسلامی سابقه طولانی در استفاده از اعدام برای خاموش کردن مخالفان و ایجاد فضای وحشت در جامعه دارد. بسیاری از زندانیان سیاسی که در اعتراضات سالهای اخیر بازداشت شدهاند، با احکام اعدام روبهرو شدهاند. علاوه بر این، مقامات جمهوری اسلامی تلاش دارند تا اعدامهای زندانیان عادی را نیز بهشکلی گسترده اجرا کنند تا موج گستردهای از ترس را در جامعه تزریق کرده و اعتراضات را سرکوب کنند.
در چنین شرایطی، نبود شفافیت در اطلاعرسانی و اجرای احکام اعدام، باعث افزایش نگرانیها شده است. مقامات جمهوری اسلامی اغلب تا مدتها پس از اجرای احکام، هیچ اطلاعیهای درباره آن صادر نمیکنند و تنها زمانی که خبرها از طریق رسانههای مستقل یا سازمانهای حقوق بشری منتشر میشود، مجبور به واکنش میشوند.
با افزایش اعدامها در ایران، سازمانهای حقوق بشری و نهادهای بینالمللی بارها نسبت به این سیاست وحشیانه هشدار دادهاند. نهادهای بینالمللی نظیر سازمان ملل، عفو بینالملل و دیدهبان حقوق بشر بارها خواستار توقف اعدامها در ایران شدهاند و این مجازات را نقض آشکار حقوق بشر و کنوانسیونهای بینالمللی دانستهاند.
اما جمهوری اسلامی، به جای گوش دادن به این هشدارها، بر اجرای هرچه بیشتر این احکام تأکید دارد. با چنین رویهای، ایران نهتنها در مسیر انزوای بینالمللی پیش میرود، بلکه نارضایتی و خشم عمومی در داخل کشور نیز روزبهروز افزایش مییابد.
اعدام، تنها یک نمونه از سیاستهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی است که روزبهروز خشونتآمیزتر میشود. استفاده گسترده از اعدام، نهتنها نشان از یک حکومت بیرحم و استبدادی دارد، بلکه حاکی از ترس و ضعف یک نظام در حال فروپاشی است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید