By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-UHD
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۱۵شهریورماه ۱۴۰۴، حکم اعدام مهران بهرامیان، زندانی متهم به «قتل عمد» اجرا شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از میزان، سحرگاه امروز شنبه ۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۴، مهران بهرامیان، اهل و ساکن شهرستان سمیرم و متهم به «محاربه» و «قتل عمد» در زندان مرکزی(دستگرد) استان اصفهان، اعدام شد. اعدام زندانیان متهم به محاربه در ایران و روند قضایی مرتبط با آن از مهمترین و در عین حال پرچالشترین مباحث حقوقی و حقوق بشری در کشور است.
براساس این گزارش، مهران بهرامیان، از چند روز قبل، برای اجرای حکم اعدام، از بند عمومی زندان دستگرد به سلول انفرادی آن زندان منتقل شده بود.
لازم به ذکر است، مهران بهرامیان، در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۴۰۱، توسط ماموران امنیتی ـ انتظامی، در استان کرمان، به اتهام «محاربه از طریق کشیدن سلاح کلاشینکف و سلاح شکاری» و «قتل عمد محسن رضایی بصورت مسلحانه» دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و بازپرسی، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب اصفهان، به اعدام محکوم شده بود.
مهران بهرامیان، در بخش دیگری از پرونده قضایی اش هم به اتهام «قتل عمد محسن رضایی ـ از اعضای نیروی انتظامی» توسط قاضی شعبه دادگاه کیفری۱ استان اصفهان، به اعدام«قصاص نفس» محکوم شده بود.
در پی صدور حکم اعدام، پرونده مهران بهرامیان، به شعبه دیوان عالی کشور، ارجاع و قضات دیوان عالی کشور، ابتدا با اعلام «نقص در تحقیقات پروندن» آن حکم اعدام را نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به دادگاه اعاده کردند.
پرونده مجددا در دادگاه مورد رسیدگی قرار گرفت و پس از رفع نقایص، در نهایت حکم قبلی یعنی اعدام تایید و به دیوان عالی کشور ارسال شد.
با بررسی دوباره پرونده، دیوان عالی کشور با توجه به محتویات پرونده فرجام خواهی متهم و وکلای وی را رد کرده و حکم اعدام مهران بهرامیان را به جرم «محاربه» تایید کرد.
مفهوم محاربه در قوانین ایران
ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲):
محاربه عبارت است از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا به قصد ایجاد رعب و هراس در جامعه.
ماده ۲۸۲ قانون مجازات اسلامی:
مجازات محاربه یکی از چهار مورد است:
اعدام
صلب (به دار آویختن برای مدت محدود)
قطع دست و پای مخالف
تبعید
در عمل، دستگاه قضایی بیشتر حکم اعدام را برای این اتهام صادر میکند.
روند قضایی و ابهامات
ابهام در تعریف و مصادیق محاربه
مرز بین محاربه، بغی، افساد فیالارض و جرائم امنیتی روشن نیست.
گاهی فعالیتهای سیاسی، مدنی یا حتی اعتراضات مردمی به عنوان محاربه تلقی میشود.
نقض حق دفاع برای متهمان این قبیل پرونده ها
بسیاری از متهمان محاربه از دسترسی آزادانه به وکیل مستقل محروماند.
تبصره ماده ۴۸ آیین دادرسی کیفری، متهمان امنیتی را محدود به فهرست خاصی از وکلای تأییدشده قوه قضاییه میکند.
اعترافات اجباری بدون رعایت چهارچوبهای حقوق قضایی در ایران
گزارشهای متعدد از شکنجه و فشار برای اخذ اعتراف وجود دارد.
این اعترافات در دادگاه به عنوان «دلیل» اصلی حکم اعدام استفاده میشود.
رسیدگی سریع و غیرعلنی
بسیاری از دادگاهها غیرعلنی برگزار میشوند.
فرصت کافی برای دفاع و اعتراض در اختیار متهم قرار نمیگیرد.
ابهام در فرآیند تجدیدنظر و اعاده دادرسی
اگرچه پروندههای اعدام به دیوان عالی کشور ارسال میشوند، اما بررسیها گاه صوری و کوتاه است.
شفافیت در دسترسی به متن احکام و مستندات وجود ندارد.
تعهدات بینالمللی ایران
میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR):
ماده ۶: حق حیات؛ مجازات اعدام فقط در «جدیترین جرائم» مجاز است.
ماده ۱۴: حق دادرسی عادلانه، دسترسی به وکیل و دادگاه بیطرف.
استفاده از اتهام مبهم «محاربه» برای فعالیتهای سیاسی و مدنی مغایر این تعهدات است.
پیامدهای حقوقی و انسانی
نقض حق حیات و اصل منع سلب خودسرانه جان.
گسترش فضای رعب و ارعاب اجتماعی به جای ایجاد عدالت.
بیاعتمادی عمومی به دستگاه قضایی.
افزایش فشارهای بینالمللی بر ایران در حوزه حقوق بشر.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید