https://wp.me/p6xuBy-ZQe
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۳مرداد ماه ۱۴۰۵، حکم اعدام دستکم یک زندانی در زندان قزلحصار کرج اجرا شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه سه شنبه ۳۰ تیر ماه ۱۴۰۵، ایوب محبی، ۴۰ ساله، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان قزلحصار کرج اعدام شد. اجرای حکم اعدام ایوب محبی، از منظر حقوق کیفری، حق حیات، دادرسی عادلانه و اصول حاکم بر رسیدگی به جرایم مستوجب سلب حیات، دارای ابعاد مهم حقوقی است چون وی حدود ۴سال پیش در پی یک نزاع خیابانی بازداشت و به اتهام «قتل عمد» به مجازات قصاص نفس محکوم شده بود و با عدم جلب رضایت اولیای دم، حکم وی به اجرا درآمد.
یک فرد مطلع درخصوص پرونده این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت:”ایوب محبی، مجرد بود و حدود ۴سال پیش به اتهام «قتل عمد» ناخواسته در جریان یک نزاع خیابانی، بازداشت و به اعدام(قصاص نفس) محکوم شده بود.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”او ناخواسته مرتکب قتل شده بود و هرگز قصد «قتل» مقتول را نداشت، اما در نهایت نتوانست رضایت اولیای دم را جلب کند و حکم اعدامش به اجرا درآمد.”
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانه‌های داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.
مطابق اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جان، مال و حقوق اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند. همچنین بر اساس اصل ۳۷ قانون اساسی، اصل بر برائت است و هیچ شخصی مجرم شناخته نمی‌شود مگر آنکه جرم وی در دادگاه صالح و با رعایت کامل تشریفات قانونی اثبات شود.
در پرونده‌های قصاص، تشخیص دقیق عناصر قانونی جرم، از جمله احراز عمد در ارتکاب قتل، اهمیت اساسی دارد. چنانچه ادعا شود که قتل در جریان یک نزاع و بدون قصد قبلی رخ داده است، دادگاه موظف است تمامی ادله، شرایط وقوع حادثه و ارکان قانونی جرم را با دقت بررسی کند تا میان قتل عمد، شبه‌عمد یا خطای محض تمایز قائل شود. این موضوع از مهم‌ترین تضمین‌های دادرسی منصفانه در پرونده‌های منتهی به سلب حیات است.
بر اساس ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، حق حیات از حقوق بنیادین انسان‌ها است و در کشورهایی که مجازات اعدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها پس از صدور حکم قطعی از سوی دادگاهی صالح و در چارچوب یک دادرسی کاملاً عادلانه قابل اجرا است. کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز در تفسیر عمومی شماره ۳۶ تأکید کرده است که رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه، شرط اساسی مشروعیت اجرای مجازات اعدام محسوب می‌شود.
همچنین ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، حق هر متهم برای برخورداری از محاکمه عادلانه، دسترسی به وکیل، امکان دفاع مؤثر و رسیدگی توسط دادگاهی صالح، مستقل و بی‌طرف را تضمین کرده است. این تضمین‌ها در پرونده‌هایی که مجازات سلب حیات مطرح است، باید با دقت بیشتری رعایت شوند.
در نظام حقوقی ایران، قصاص نفس حقی است که قانون برای اولیای دم به رسمیت شناخته و امکان گذشت یا مصالحه را نیز پیش‌بینی کرده است. با این حال، از منظر حقوق بشر، نهادهای بین‌المللی همواره دولت‌ها را به کاهش تدریجی استفاده از مجازات اعدام، توسعه سازوکارهای صلح و سازش و حرکت به سوی محدودسازی و لغو این مجازات تشویق کرده‌اند.
همچنین، مطابق ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر فرد حق دارد در یک دادگاه مستقل و بی‌طرف و با رعایت کامل اصول دادرسی عادلانه محاکمه شود و بر اساس ماده ۳ همان اعلامیه، هر انسان از حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار است.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، اجرای حکم اعدام ایوب محبی تا زمان انتشار خبر، از سوی رسانه‌های رسمی یا مراجع رسمی قضایی اعلام نشده بود. شفافیت در اطلاع‌رسانی درباره اجرای احکام سالب حیات، از جمله انتشار اطلاعات مربوط به فرآیند دادرسی و اجرای حکم، از مؤلفه‌های مهم پاسخگویی و نظارت عمومی بر عملکرد نظام قضایی به شمار می‌رود.
در مجموع، پرونده ایوب محبی از منظر حقوقی موضوعاتی همچون حق حیات، دادرسی عادلانه، ضرورت احراز دقیق ارکان قتل عمد، حق دفاع مؤثر، اصل برائت، شفافیت در اجرای احکام و رعایت تضمین‌های ویژه در پرونده‌های منتهی به اعدام را مطرح می‌کند؛ اصولی که رعایت آنها هم در چارچوب قوانین داخلی و هم بر اساس تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران از اهمیت بنیادین برخوردار است.
