نامه سرگشاده لقمان امین پور زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار

حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۴ آذر ماه ۱۴۰۳، لقمان امین پور، زندانی سیاسی  در تامه ای سرگشاده به شرح وضعیت خود پرداخت. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۴ آذر ماه ۱۴۰۳، لقمان امین پور، متولد: ۱۳۷۰، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج و یکی از متهمان پرونده موسوم به «آتش سوزی در زندان اوین» در نامه ای سرگشاده، با شرح روند دادرسی به این پرونده و عدم رعایت حقوق متهمان این پرونده از سوی قوه قضائیه اشاره کرد. منع دسترسی متهمان به وکلای انتخابی خود، عدم توجه به دفاعیات این افراد و خود لقمان امین پور در مرحله بازپرسی و حتی دادرسی، از جمله نکات برجسته این نامه از سوی لقمان ایمن پور، ذکر شده است. این زندانی سیاسی، در بخش دیگری از نامه سرگشاده خود به شرح حال زندانیان محکوم به اعدام اشاره و تاکید کرده که «تنها خواسته این زندانیان حفظ حق حیات آنها و تبدیل احکام اعدام آنها به حبس ابد است».

براساس این گزارش، لقمان امین پور، در پرپنده «آتش سوری در زندان اوین» از سوی دادگاه کیفری۲، در مجموع به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده است و به اعتقاد این زندانی سیاسی، با توجه به اتهامات مندرج در کیفرخواست و قوانین جاری قضایی از جمله قانون آئین دادرسی کیفری، وی می بایست به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده است. 

این زندانی سیاسی در بخشی از نامه سرگشاده خود تاکید کرد:”دادگاه تجدیدنظر، به مثابه دادگاه بدوی، بدون حضور متهمین و وکلا«بصورت غیابی»، دقیقاً همان حکم صادره را تأیید کرده و سازمان زندان‌ها بنا دارد با طرح شکایت دیگری، ۳۱ میلیارد تومان خسارت ادعایی خود را از ما بگیرد. دادگاه تجدیدنظر بنده را با عنوان اتهامی “اخلال در نظم زندان و تمرّد از دستور مامورین” به شش سال زندان محکوم کرده، در حالی که این عنوان اتهامی طبق قانون خود این رژیم نهایتاً تا دو سال حبس دارد.” 

متن نامه لقمان امین پور، که با موضوع «زندانیانی که تنها آرزویشان حبس ابد است» برای انتشار در اختیار حقوق بشر در ایران، قرار گرفته در ادامه می آید.

“از پشت دیوارهای قطور و بلند زندان قزلحصارکرج حرفها و درد دلهای ناگفته بسیاری برای گفتن دارم، از سرکوب و تبعیض نسبت به زندانیان عادی تا کشتار و اعدام‌‌‌ روزانه در سوله‌ لاکچری و مجهز تازه تاسیس شده قزلحصار برای حلق آویز کردن دسته جمعی زندانیانِ در زنجیر تا خانواده‌های از هم پاشیده و عزاداری که شیون کنان در انتظار تحویل اجساد عزیزانشان هر روز در جلوی زندان بسر می‌برند تا دختر بچه‌ها و پسر بچه‌های گریان و مادران و همسرانی که ترسان و لرزان برای آخرین ملاقات با عزیزانشان قبل از حلق آویز شدن به زندان فراخوانده می‌شوند .

نمی‌دانم از مرگ تدریجیِ زندانیانی که سالهاست زیر حکم اعدام، انتظار چوبه دار را می‌کشند و تنها آرزویشان تبدیل حکمشان به حبس ابد است‌ !! تا شاید راه نجاتی پیدا شود، بگویم و یا از احکام “کیلویی” و سراپا غیرقانونی که برای زندانیان صادر می‌شود و یا هزاران ناگفته‌ دیگر.

خوب می دانم در این روزها که رژیم اعدامی در همین زندان قزلحصار هفته‌ای ده‌ها زندانی را اعدام می‌کند و روزانه شاهد احکام صادره اعدام برای زنان و مردان و جوانان هم‌وطنمان هستیم، صحبت از حکم صادره‌ی ۶ سال حبس شرم آور به نظر می‌رسد. وقتی سال گذشته در همین ایام ۷ تن از زندانیان اهل سنت و هم زبان و هموطنم هنوز زنده بودند اما اکنون همه آنها سربدار شده‌اند و هفته پیش نیز برای ۶ تن از جوانان رشید اکباتان حکم جنایتکارانه اعدام صادر شده‌است و صدها نفر از هموطنان کُرد و بلوچ و عرب و… که در زندانهای مختلف در خطر اعدام هستند پس با چه منطقی من از پرونده خود حرفی بزنم.

هنگامی که در تاریخ  ۲۹ آبان ۱۴۰۳، شبکه خبر رژیم(جمهوی اسلامی) در حال پخش جلسه ۲۳ دادگاه نمایشی محاکمه‌ غیابی اعضای «سازمان مجاهدین خلق ایران» بود، قاضی دادگاه در یک ژست تهوع آور و وقیحانه گفت: “متهمان اگر در دادگاه حاضر شوند می‌توانند وکیل هم انتخاب کنند. من را بر آن داشت تا به عنوان یکی از قربانیان دستگاه قضائیه رژیم، که از کمترین حق انسانی و قانونی خود در طی سالیانی که در زندان بسر برده‌ام محروم بوده، اشاراتی را به آخرین نمونه پرونده سازی مضحک و سراپا متناقض دستگاه‌های امنیتی و قضایی علیه خود و سایر دوستانم در رابطه با پرونده آتش‌سوزی زندان اوین در مهرماه ۱۴۰۱ کنم. 

لقمان امین پور، در خصوص حکم صادره بر علیه این زندانی سیاسی هم در ادامه اعلام کرد:”هفته گذشته مطلع شدم دادگاه تجدیدنظر بنده را با عنوان اتهامی «اخلال در نظم زندان و تمرّد از دستور ماموران هنگام انجام وظیفه» به تحمل ۶ سال حبس محکوم کرد و این در حالی که است این عنوان اتهامی، طبق قانون آئین دادرسی کیفری جاری در ایران در بیشترین حالت، تا ۲ سال حبس را برای متهم در نظر گرفت. در تاریح ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۳، قاضی جبار جوادی رمی ـ رئیس شعبه ۱۱۴۸ دادگاه کیفری ۲ استان تهران، بنده و سایر دوستان و متهمان این پرونده که تعداد کل ما به ۴۰ تن می‌رسد را در کمتر از ۲ ساعت محاکمه کرده بود. من و اکثر متهمان پرونده، در مرحله دادرسی، اجازه دفاع از خود در برابر اتهامات مندرج در کیفرخواست را به قاضی نداشتیم و این در حالی بود که  از حق انتخاب وکیل هم محروم شده بودیم و نکته عجیب تر اینکه در کمتر از ۲۴ ساعت حکم دادگاه، صادر و به متهمان این پرونده ابلاغ شد. در خوش بینانه ترین حالت، حتی تایپ دادنامه چند ۱۰ صفحه ای برای ۴۰ متهم این پرونده چند روز به زمان نیاز دارد و این مساله حاکی از آن است که حکم از قبل صادر شده بود.”

دادگاه تجدیدنظر نیز به سیاق دادگاه بدوی بدون حضور متهمین و وکلا دقیقا آن حکم صادره را تائید نموده و سازمان زندانها بنا دارد تا با طرح شکایت دیگری ۳۱ میلیارد تومان خسارت ادعایی خود را از ما بگیرد، حال حرف از وکیل و حق دفاع برای متهمان ردیف اول سازمان مجاهدین و برگزاری دادگاهی منصفانه و بیطرف مرغ پخته را هم به خنده وا می دارد! سازمانی که فقط ۳۰ هزار تن از هوادارانش در سال ۶۷ در دادگاه‌های ۲ دقیقه‌ای هیات مرگ به اعدام محکوم شده و سربدار شدند.

البته پرونده ما تنها نوک کوه یخی از هزاران پرونده‌ای است که در دادگاه‌های فرمایشی و چند دقیقه‌ای قضائیه رژیم رسیدگی شده که بسیاری از آنها نیز متاسفانه منتج به صدور حکم غیر انسانی اعدام شده است.

آری حکومت اعدام و مستبد آخوندی ۴۵ سال است که با منطق حفظ نظام به هر قیمتی، هزاران هزار زن و مرد این آب و خاک را به دار آویخته و یا قتل‌عام کرده است و با چپاول و غارتگری سیستماتیک ، اکثر اقشار جامعه را به زیر خط فقر رسانده است.

اما حاکم جبار و خونخوار بداند با کشتن و در بند کردن فرزندان مبارز ایران و جنگ افروزی و سپر قرار دادن مردم مظلوم فلسطین ، راه گریزی پیدا نخواهد کرد و آتش زیر خاکسترِ قیام‌های آبان ۹۸ و ۱۴۰۱ سر برآورده و بیت العنکبوت پوشالیش را خاکستر خواهد کرد و در صورت گریز از خشم مردم در دادگاههای خلق محاکمه و پاسخگو خواهد شد. 

لقمان امین پور/ زندان قزلحصار کرج

در تشریح وضعیت لقمان امین پور، لازم به ذکر است، این شهروند، در خردادماه ۱۳۹۹، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه امنیتی وزارت اطلاعات واقع در زندان اوین و طی مراحل بازجویی ها و تفیهم اتهام در دی ماه ۱۳۹۹، توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری»، به اتهام «عضویت در گروههای مخالف نظام» هم به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به ۱ سال حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیلی هم به ۲ سال منع خروج از کشور، دو سال منع عضویت در احزاب، گروهها و دسته جات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و سایر مجازات تکمیلی محکوم شد. 

لقمان امین پور، میثم دهبان زاده، مجید روشن نژاد و رضا سلمان زاده، چهار تن از متهمان پرونده موسوم به آتش سوزی زندان اوین، اخیرا توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران مجموعا به ۳۳ سال حبس و ۵۱۸ ضربه شلاق محکوم شدند. 

این زندانی سیاسی، در تاریخ ۲۹خردادماه ۱۴۰۳، توسط قاضی جباری جوادی رمی ـ رئیس شعبه ۱۱۴۸ دادگاه کیفری ۲ تهران، از بابت اتهامات کندرج در کیفرخواست، محاکمه  و به تحمل حبس تعزیری و شلاق محکوم شده بود و در پی اعتراض و ارجاع این پرونده به شعبه ۳۶دادگاه تجدیدنظر استان تهران، اوارخ آبان ماه ۱۴۰۳، از بابت اتهام «تخریب اموال عمومی» به تحمل ۶ سال حبس تعزیری و همچنین ۷۴ ضربه شلاق، به اتهام «اخلال در نظم زندان از طریق ایجاد هیاهو و آشوب» به تحمل ۱ سال و ۴ ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق و از بابت اتهام «تمرد از دستور ماموران هنگام انجام وظیفه» هم هر یک به تحمل ۱ سال و ۴ ماه حبس تعزیری محکوم شد. 

در ساعات پایانی ۲۳ مهر ۱۴۰۱، در پی گستزش ناآرامی ها خبرها و تصاویری از آتش‌سوزی در زندان اوین در فضای مجازی منتشر شد و در پی این مساله، استاندار تهران در بخش خبری ۲۳ گفت که درگیری در بندی رخ داد و زندانیان محبوس در زندان اوین را «اراذل و اوباش» خطاب کرد.

این در حالی بود که در تاریخ ۲۲ مهر ماه ۱۴۰۱ هم خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه اعلام کرد:”درگیری بین «محکومان مالی و سرقت» بود و در پی آن کارگاه خیاطی کارآفرینی زندان اوین آتش گرفت؛ آتشی که حالا از سوی دستگاه قضا اعلام شده که جان ۴ نفر را گرفته و ۶۱ نفر را مصدوم کرده است.” 

انکار گسترده از سوی مسئولان زندان اوین و سایر نهادهای امنیتی و انتظامی در حالی بود که صداهی انفجار و تیراندازی از هم اطراف زندان اوین گوش می رسید. 

زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است. 

زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است. 

Please follow and like us: