گزارش ماهیانه نقض حقوق پیروان ادیان، فروردین ماه ۱۴۰۴

حقوق بشر در ایران ـ گزارش پیش رو شامل اطلاعات آماری از نقض حقوق پیروان سایر ادیان در ایران، تا پایان فروردین ماه ۱۴۰۴ است. این گزارش به صورت آماری – تحلیلی ارائه می‌شود، مسلماً به دلیل عدم اجازه دولت ایران به مدافعان حقوق بشر جهت فعالیت به خصوص در حوزه گزارشگری، نقض حقوق بشر و همین ‌طور ممانعت از گردش آزاد اطلاعات و به رسمیت نشناختن حوزه مستقل در فعالیت‌های مدنی از سوی دولت ایران، در حال حاضر مسئله گزارشگری، امری دشوار و خطیر با محدودیت‌های فراوان است.

این گزارش، با توجه به اخباری که توسط فعالان حقوق بشر و یا از طریق سایر رسانه های مورد تائید حقوق بشر در ایران، منتشر شده تنظیم گردیده و آمار و ارقام از نقض فاحش حقوق پیروان سایر ادیان در ایران، به مراتب بیش از این تعداد است.

نکته؛ به دلیل عدم اجازه دولت جمهوری اسلامی ایران به مدافعان حقوق بشر جهت فعالیت به خصوص در حوزه دیده بانی و گزارشگری نقض حقوق بشر و همین‌طور ممانعت از گردش آزاد اطلاعات به رسمیت نشناختن حوزه مستقل در فعالیت‌های مدنی برای مدافعان حقوق بشر از سوی حکومت ایران، در حال حاضر مسئله گزارشگری، امری دشوار و خطیر بسیاری از فعالان و گزارشگران در زندان و بازداشت هستند) با محدودیت‌های فراوان در ایران محسوب می‌شود.

بهائیان

ایران، کشوری که در آن بهائیان زیادی زندگی میکنند، از منظر حکومت جمهوری اسلامی، دیانت بهایی (فرقه ضاله ) تلقی می‌شود اما شهروندان بهائی به دنبال صلح هستند، قدرت سیاسی نمی‌خواهند و تهدید امنیتی ایجاد نمی‌کنند. با این حال رژیم دینی ایران آن‌ها را تحت تعقیب قرار می‌دهد. از انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون، بهائیان به طور سیستماتیک از دسترسی به تحصیلات عالی و همچنین حق اشتغال محروم بوده‌اند و اگر پیگیر حق از دست رفته خود باشند با اتهامات واهی و زندان و تهدید مواجه می‌گیرند و همواره در معرض دستگیری‌های بدون مجوز قانونی و حبس قرار گرفته‌اند. بهائیان هرگز قادر نبوده‌اند به طور علنی از تعالیم دینی خود پیروی کنند. آنها تقریباً در تمام مراحل زندگی مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند. ممانعت از کسب ‌و کار بهاییان یکی دیگر از فشارها و آزار و اذیت‌هایی است که بهاییان با آن مواجه هستند، پلیس اداره اماکن که وابسته به نیروی انتظامی است در نقاط مختلف کشور که سرکشی ماهانه به محل کسب شهروندان دارند، در اکثر مواقع محل کسب بهاییان را به دلیل عدم اجازه کسب، پلمپ می‌کنند.

در این ماه 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۲۱ اسفند ماه ۱۴۰۳، منزل فراز آقابابائی، شهروند بهائی ساکن استان اصفهان، توسط ماموران اداره اطلاعات آن استان، تفتیش و برخی اقلام شخصی این شهروند بهایی، توقیف و چندی بعد این شهروند بهایی به اداره نظارت و پیگیری وزارت اطلاعات در اصفهان، احضار و تحت بازجویی قرار گرفت. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه ۲۱ فروردین ماه ۱۴۰۴، فرخ عنایتی، شهروند بهایی، ساکن استان اصفهان، پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب آن استان و نصب پابند الکترونیکی، دوران حبس تعزیری خود را آغاز کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۱۲ فروردین ماه ۱۴۰۴، ولی‌الله قدمیان، شهروند بهایی و زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین، پس از تحمل بخشی از حبس تعزیری خود آزاد شد.  این زندانی عقیدتی در حال تحمل دوران حبس تعزیری ۲ ساله خود بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۴۰۴، مریم ذبیحی امرئی، شهروند بهایی، ساکن شهرستان قائمشهر از توابع استان مازندران، توسط قاضی رضا مجازی ـ رئیس شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری۲ آن شهرستان، به تحمل ۱۰ ماه حبس تعزیری محکوم شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، گلنوش نصیری و فریده مرادی، دو شهروند بهایی، ساکن شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی، برای تحمل دوران محکومیت حبس خود، بازداشت و به زندان مرکزی(وکیل آباد) منتقل شدند.

اهل سنت

اهل سنت، خواستار امنیت هستند و انتظار دارند که آزادی مذهبی آنها هم مراعات شود و این خواسته تک‌ تک جامعه اهل سنت است. انتظار آن است که جامعه اهل سنت بتوانند آزادانه نماز بخوانند و به تعلیم فرزندان خود مشغول باشند. این انتظار کاملاً معقول و قانونی است. اینکه اهل سنت بتواند در هر شهری که نیاز دارد مسجد بسازد و نماز جمعه و نماز عید بخواند و از آزادی کامل برخوردار باشد، انتظاری کاملاً قانونی و خواسته‌ای زیاده خواهانه ای نیست. اهل سنت معتقد است که حق مردم باید رعایت شود و کسی به خاطر مذهب از حقوقش محروم نشود، زیرا رعایت حقوق ملت باعث اتحاد و نزدیکی می‌شود. زندانیان اهل سنت که به خاطر تبلیغ دینی با اتهاماتی مانند اقدام علیه امنیت ملی مواجه هستند حکم محاربه در دست دارند در زندان و در فضای نامناسبی دوران زندان خود را می‌گذارنند و بصورت مدام از سوی مأموران زندان به دلیل عقیده‌شان مورد بی‌احترامی قرار می‌گیرند.

اصل ۲۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برابری تمام شهروندان را مورد تأکید قرار می‌دهد. با این حال در کنار سایر پیروان ادیان در ایران که این ماده اساسی نتوانسته برابری آنان را در بیش از ۴۰ سال گذشته در برخورداری از حقوق شهروندی تضمین کند، پیروان اهل سنت در ایران نیز علیرغم اینکه مسلمان هستند شرایط مشابهی دارند، آنان نیز از تصاحب مسئولیت‌های کلان مدیریتی کشوری و لشگری و نیز بهره‌مندی برابر از فرصت‌ها و امکانات محروم هستند، همین‌طور با موانع و محدودیت‌های جدی برای تبلیغ باورهای خود و بجا آوردن مناسک مذهبی خود از سوی حکومت ایران روبه‌رو هستند.

در این ماه 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱۱ فروردین ماه ۱۴۰۴، در پی دخالت نیروهای امنیتی ـ انتظامی استان یزد، شهروندان اهل سنت ساکن شهرستانهای زارچ و اشکذر از توابع استان یزد، از حق برگزاری نماز عیدفطر، محروم شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه سه شنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۴۰۴، فرهاد شاکری، عبدالحکیم عظیم گرگیج، عبدالرحمن گرگیج، تاج محمد خرمالی و مالک علی فدایی نسب، پنج زندانی سیاسی ـ عقیدتی، محبوس در اتاق ۴ بند ۶ سالن ۱ زندان وکیل آباد(مرکزی) مشهد، اعدام شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، ماموستا لقمان امینی، شهروند اهل سنت، ساکن شهر سنندج مرکز استان کردستان، به دادگاه ویژه روحانیت واقع در استان همدان، احضار شد. 

مسیحیان

مسیحیانی که به خاطر دگراندیشی و تغییر دین از سوی حکومت مذهبی جمهوری اسلامی مورد اتهام و محکومیت قرار می‌گیرند. جفا بر مسیحیان در کشورهای اسلامی رو به رشد است و روزانه مسیحیان بسیاری مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند. در جمهوری اسلامی ایران نیز، تعداد بی‌شماری از مسیحیان به خاطر تغییر دین و فعالیت‌های مذهبی‌شان زندانی‌شده، مورد اتهام و محکومیت قرار می‌گیرند. شهروندان مسیحی با عناوین (جاسوسی) و یا (ارتباط با اسرائیل) محکوم می‌شوند. فشار دستگاه‌های امنیتی و قضایی بر کلیساها همچنان ادامه دارد و در ادامه سلسله محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی مسئولان امنیتی، کلیساهای تبشیری رسمی، کلیسای جماعت ربانی مرکز در تهران، کلیسای پروتستان عمانوئیل، کلیسای انجیلی پطرس واقع در تهران و … یا به اجبار تن به همکاری با نهادهای امنیتی و تن دادن به خواسته‌های آنان مبنی بر افشای فهرست اعضای این کلیساها به همراه سایر مشخصات ایشان من‌جمله شماره ملی، بستن درهای خود را به روی ایمان داران و نوکیشان مسیحی فارسی‌زبان و عدم برگزاری مراسم به زبان فارسی داده‌اند و یا به کل تعطیل شدند. رهبران کلیساها، پس از دستگیری با احکام غیرمنصفانه و بلندمدت مواجه شدند. حتی کلیساها از پذیرش فارسی زبانان خودداری میکنند و باید مراسم خود را به زبان غیر از فارسی برگزار نمایند. صدور احکام حبس برای مسیحیان ایران همچنان ادامه دارد. با اینکه در قانون اساسی ایران آزادی دینی مسیحیان، کلیمیان و زرتشتیان به رسمیت شناخته‌ شده ولی عملکرد حکومت در برابر تبلیغات دینی و اجرای مناسک مذهبی آنان تاکنون نشان داده است که اصول مندرج در قانون اساسی در مورد آزادی دین و مذهب و عدم تفتیش عقاید، تنها سرپوشی برای نقض حقوق پیروان سایر ادیان در ایران بوده است. در قانون اساسی ایران مذهب شیعه جعفری تنها مذهب رسمی ایران بوده و ارگان‌های مذهبی و امنیتی حکومت ایران تبلیغ اصول و مبانی این ادیان و مذاهب را تهدیدی برای ایدئولوژی غالب حکومتی قلمداد می‌کنند و این مسئله یکی از عمده دلایلی است که حاکمیت به واسطه‌ آن، پیروان و مبلغین مسیحیت را سرکوب و با بستن کلیسای آنان، راه را برای تبلیغات دینی این دسته از پیروان ادیان در ایران را سد می‌کند.

در این ماه 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۱۶ دی ماه ۱۴۰۳، منصور مردانی و برادر وی محمود مردانی، دو نوکیش مسیحی، ساکن شهرستان لنجان از توابع استان اصفهان، توسط  قاضی محمدعلی عباسی ـ رئیس شعبه دادگاه انقلاب آن شهرستان، از بابت اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» هر یک به تحمل ۴ سال حبس تعزیری، هر یک به ۲ سال منع اقامت در استان اصفهان و شهرستان فولادشهر و ۲ سال تبعید به شهرستان اردل از توابع استان چهارمحال و بختیاری، هر یک به پرداخت ۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون ریال جریمه نقدی و هر یک به ۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی هم محکوم شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۴۰۴، پروین قدیانی، نوکیش مسیحی و دگراندیش مذهبی، محبوس در زندان کچویی کرج مرکز استان استان البرز، علیرغم گذشت مدتی قابل توجه از تاریخ دستگیری با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت موقت بسر می برد. پروین قدیانی، در دی ماه ۱۴۰۳، توسطنیروهای امنیتی در استان البرز، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و بازپرسی به زندان کچویی منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۲۳ فروردین ماه ۱۴۰۴، استیفان مینایی، نوکیش مسیحی و زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین، در پی شکستگی پا از حق اعزام به مرکز ارتوپدی ـ درمانی تخصصی خارج از زندان، محروم و به علت محرومیت از حق تماس تلفنی با خانواده اش، اعتصاب غذا کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه ۱۴۰۴، لاله ساعتی، نوکیش مسیحی، دگراندیش مذهبی و زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین، در پی کج شدن ۲ انگشت دست چپ وی که بر اثر زمین خوردن او رخ داده، از حق اعزام به مرکز درمانی تخصصی و حتی اعزام مرخصی درمانی محروم است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۴۰۴، آیدا نجف لو، متهم عقیدتی و نوکیش مسیحی محبوس در بند عمومی(زنان) زندان اوین، علیرغم گذشت بیش از ۸۰ روز از تاریخ دستگیری بطور بلاتکلیف در آن زندان محبوس شده است. این متهم عقیدتی، تاکنون از امکان آزادی با وثیقه محروم بوده و دلیل بازداشت او هنوز مشخص نشده است. 

سایر پیروان ادیان

بازداشت‌ها و خشونت‌های هدفمند ارگان‌های امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی همچنان متوجه پیروان عرفانهای نوظهور از جمله پیروان عرفان حلقه در ایران است.

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۴، نرگس خراسانی، زندانی عقیدتی و از پیروان عرفان حلقه، پس از اتمام دوران مرخصی خود برای تحمل ادامه حبس تعزیری اش به زندان اوین بازگشت. نرگس خراسانی، در تاریخ ۲۸ اسفند ماه ۱۴۰۳، به مرخصی نوروزی اعزام شده بود. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۹ فروردین ماه ۱۴۰۴، مجتبی ویسی، اهل استان کرمانشاه و از پیروان آیین یارسان، پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، با تودیع قرار وثیقه از زندان دیزل آباد(مرکزی) استان کرمانشاه، آزاد شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، در تاریخ ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۳، مجتبی ویسی، توسط نیروهای امنیتی در پارک شیرین واقع در استان کرمانشاه، دستگیر و پس از انتقال وی به بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان کرمانشاه و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، به زندان مرکزی(دیزل آباد) آن استان، منتقل شد. 

Please follow and like us: