By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Dvk
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۲۸آبان ماه ۱۴۰۲، مهدی بیرامی، در حال سپری کردن دوران حبس تعزیری خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۲۸ آبان ماه ۱۴۰۲، مهدی بیرامی، متاهل، دارای ۲ فرزند، زندانی سیاسی محبوس در زندان(ندامتگاه) مرکزی کرج در استان البرز، در حالی حبس تعزیری ۶ سال و ۱ ماه خود را سپری می کند که از حقوق اولیه یک زندانی از قبیل اعزام به مرخصی محروم است.
به نقل از یک فرد نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”آقای بیرامی از اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، در حال حاضر در بند ۱۵ زندان (ندامتگاه) مرکزی کرج در حال تحمل حبس خود است و طی این مدت چندین مرتبه درخواست مرخصی وی در پی مخالفت دادستان عمومی و انقلاب کرج و همراهی اداره اطلاعات استان البرز، رد شد و رئیس اجرای احکام دادسرای کرج هم به او اعلام کرده که تا روز آخر از اعطای مرخصی به مهدی، امتناع خواهد کرد.”
لازم به اشاره است، مهدی بیرامی، در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان البرز و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، در نهایت به زندان (ندامتگاه) مرکزی کرج، منتقل شد.
با آغاز مراحل دادرسی، مهدی بیرامی، توسط قاضی شعبه ۴ دادگاه انقلاب کرج، از بابت اتهام (فعالیت تبلیغی علیه نظام)، به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و به اتهام (عضویت در گروه های مخالف نظام) هم به تحمل ۶ سال و ۱ ماه حبس تعزیری، محکوم شد.
سرکوب آزادی بیان، عقیده و اندیشه ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است که بر حق افراد بر انتشار آزادانه افکار و عقاید و نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی تاکید می کند.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون نیز مورد تاکید شده است.
ممانعت از دسترسی متهم به وکیل در مراحل بازجویی، بازپرسی و دادرسی، ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر از جمله ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین، برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
اعتراف گیری توام با ارعاب و تهدید، ناقض در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و مصداق بارز شکنجه است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید