By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Rdh
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۲۲اسفند ماه ۱۴۰۳، مرجان اسلامفر، در حال تحمل دوران حبس تعزیری خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۳، مرجان اسلامفر، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در حال سپری کردن دوران حبس تعزیری خود است.
براساس این گزارش، مرجان اسلامفر، در تاریخ ۵ اسفندماه ۱۴۰۳، پس از حضور در شعبه اول اجرای احکام دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، دستگیر و برای سپری کردن دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد.
این حکم، در ادامه روند سرکوب گسترده آزادی بیان و محدود کردن فضای مجازی، علیه او صادر شده است.
ابن شهروند ساکن تهران، در مراجل دادرسی، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق انتشار مطالب در فضای مجازی» محاکمه، و به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
حکمی ناعادلانه؛ جمهوری اسلامی و سرکوب سیستماتیک منتقدان
۱. اتهام “تبلیغ علیه نظام”: جرمانگاری آزادی بیان
اتهام «تبلیغ علیه نظام» یکی از مبهمترین و رایجترین اتهاماتی است که دستگاه قضایی ایران علیه منتقدان و فعالان سیاسی به کار میگیرد. در مورد مرجان اسلامفر، این اتهام ناشی از فعالیت او در فضای مجازی و انتشار مطالب انتقادی در مورد عملکرد حکومت بوده است.
این در حالی است که طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد آزادانه عقاید خود را بیان کند، اطلاعات را دریافت کرده و بدون محدودیت آن را منتشر کند.
جمهوری اسلامی، با اعمال فشار بر فعالان مدنی و سرکوب آزادی بیان، نهتنها قانون اساسی خود را نقض میکند، بلکه از تعهدات بینالمللیاش نیز سرپیچی میکند.
۲. سرکوب زنان فعال سیاسی در ایران
زنان ایرانی در سالهای اخیر نقش پررنگی در مبارزات مدنی و اعتراضات علیه حکومت ایفا کردهاند. مرجان اسلامفر، یکی از زنان شجاعی است که به دلیل دفاع از حق آزادی بیان در فضای مجازی، با برخوردهای امنیتی مواجه شده است.
• پروندههای مشابهای از سرکوب زنان فعال سیاسی و مدنی وجود دارد:
• سپیده قلیان، خبرنگار و فعال کارگری، به دلیل پوشش اخبار اعتراضات کارگری بارها بازداشت و زندانی شده است.
• نسرین ستوده، وکیل حقوق بشری، به دلیل دفاع از حقوق زنان و مخالفت با حجاب اجباری به حبس طولانیمدت محکوم شد.
• گلرخ ایرایی، فعال حقوق بشر، تنها به دلیل انتشار نوشتههایی درباره سنگسار و مجازات اعدام، سالها زندانی شده است.
۳. وضعیت زندان اوین و نقض حقوق زندانیان سیاسی
زندان اوین یکی از بدنامترین زندانهای سیاسی ایران است که در آن، فعالان سیاسی، خبرنگاران، و مخالفان حکومت تحت شرایط سخت نگهداری میشوند.
• بر اساس گزارشهای حقوق بشری، زندانیان سیاسی در اوین اغلب با شکنجههای روانی، انفرادیهای طولانیمدت، و محدودیتهای شدید در دسترسی به خدمات پزشکی مواجهاند.
• موارد بسیاری از بدرفتاری، قطع تماسهای تلفنی، و عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان سیاسی گزارش شده است.
مرجان اسلامفر، در چنین محیطی، تنها به دلیل فعالیت در فضای مجازی، تحت فشار و محرومیت از حقوق اولیه خود قرار گرفته است.
بررسی حقوقی و بینالمللی پرونده مرجان اسلامفر
۱. نقض قانون اساسی ایران
• طبق اصل ۲۳ قانون اساسی ایران،
«تفتیش عقاید ممنوع است و هیچکس را نمیتوان به صرف داشتن عقیدهای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد.»
با این حال، حکومت ایران بهطور مداوم افرادی را که در فضای مجازی یا رسانههای مستقل عقایدشان را بیان میکنند، سرکوب و محاکمه میکند.
۲. نقض میثاقهای بینالمللی حقوق بشر
• ماده ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی:
«هر فردی حق آزادی بیان دارد، این حق شامل آزادی جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از هر نوع، بدون در نظر گرفتن مرزها، به هر وسیلهای است.»
جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از امضاکنندگان این میثاق، موظف به رعایت این حق است، اما برخلاف آن عمل میکند.
۳. نقض اعلامیه جهانی حقوق بشر
• ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
«هیچکس نباید تحت شکنجه یا مجازاتهای غیرانسانی و تحقیرآمیز قرار گیرد.»
• ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
«هیچکس نباید خودسرانه بازداشت، حبس یا تبعید شود.»
بازداشت مرجان اسلامفر، عدم محاکمه عادلانه، و شرایط سخت زندان اوین، نقض آشکار این اصول جهانی است.
عواقب بینالمللی؛ افزایش فشار بر جمهوری اسلامی
• تحریمهای حقوق بشری:
اتحادیه اروپا و ایالات متحده، در سالهای اخیر، تحریمهایی علیه مقامات امنیتی و قضایی ایران اعمال کردهاند. پرونده مرجان اسلامفر میتواند به گسترش این تحریمها منجر شود.
• بررسی پرونده ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل:
سازمانهای حقوق بشری میتوانند از طریق نهادهای بینالمللی، حکومت ایران را برای نقض آزادی بیان و سرکوب مخالفان تحت فشار بگذارند.
• دادگاههای بینالمللی:
اگر نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران ادامه یابد، احتمال ارجاع پروندههای حقوق بشری جمهوری اسلامی به دادگاههای بینالمللی مانند دیوان کیفری بینالمللی (ICC) وجود دارد.
سرکوب آزادی بیان، تاکتیک همیشگی جمهوری اسلامی
مرجان اسلامفر، تنها یکی از صدها فعال مدنی و سیاسی است که به دلیل بیان عقاید خود در فضای مجازی، تحت پیگرد قرار گرفته است. سیاستهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی نهتنها ناقض حقوق اساسی شهروندان است، بلکه ایران را بیشازپیش در مسیر انزوای جهانی قرار داده است.
با توجه به فشارهای بینالمللی و رشد اعتراضات داخلی، ادامه این سرکوبها نهتنها مشروعیت حکومت را تضعیف میکند، بلکه زمینهساز تشدید بحرانهای سیاسی و اجتماعی در کشور خواهد شد.
جامعه جهانی، سازمانهای حقوق بشری و مردم ایران باید با افزایش فشارها بر حکومت، خواستار آزادی مرجان اسلامفر و تمامی زندانیان سیاسی شوند.
سرکوب آزادی بیان، سرکوب حقیقت است؛ اما حقیقت هرگز خاموش نمیشود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید