https://wp.me/p6xuBy-RjG
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۵اسفند ماه ۱۴۰۳، اصغر نیکوکار، زندانی سیاسی تحت نظارت قضایی پس از تحمل بخشی از حبس خود آزاد شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه ۲۳ اسفند ماه ۱۴۰۴، اصغر نیکوکار، زندانی سیاسی تحت نظارت قضایی، پس از تحمل بخشی از حبس تعزیری خود، بطور مشروط آزاد شد.
براساس این گزارش، آزادی اصغر نیکوکار، در حالی صورت گرفته که این زندانی سیاسی بخشی از مجموع حبس تعزیری ۵ ساله خود را با تحمل حبس در زندان عادل آباد و سپس نصب پابندالکترونیکی سپری کرد.
لازم به اشاره است، اصغر نیکوکار، در تاریخ ۱۹ شهریور ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران امنیتی در شهرستان زرقان از توابع استان فارس، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان فارس در شهر شیراز (پلاک ۱۰۰) و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام در شعبه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلا استان فارس به بند ۱۴ زندان عادل آباد(مرکزی) استان فارس، منتقل شد.
پیشتر هم در اوایل اسفند ماه ۱۴۰۲، برای نخستین مرحله، درخواست اصغر نیکوکار، برای استفاده از پابندالکترونیکی با مخالفت دادستان و ضابط امنیتی پرونده این زندانی سیاسی مواجه شده بود.
با آغاز مراحل دادرسی، اصغر نیکوکار، در تاریخ ۱۷ آبان ماه ۱۴۰۲، توسط قاضی سیدمحمود ساداتی ـ رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز، محاکمه و چندی بعد به از بابت اتهام (اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور) به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام (فعالیت تبلیغی علیه نظام) هم به تحمل ۱ سال حبس تعزیری، محکوم شد.
پس از اتمام مراحل دادرسی، در حالی که اصغر نیکوکار، دوران حبس تعزیری خود را در زندان عادل آباد شیراز سپری می کرد، در تاریخ ۲۸ اسفند ماه ۱۴۰۲، پس از تائید درخواست وی مبنی بر تحمل حبس تحت نظارت قضایی و نصب پایندالکترونیکی آزاد شده بود.
اصغر نیکوکار، نوازنده تار و از فعالان هنری است که بر مزار جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، به دفعات موسیقی نواخته است.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید

