By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-RUW
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۲۹ فروردین ماه ۱۴۰۴، آذر زنگویی، زندانی سیاسی در حال تحمل دوران حبس تعزیری خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۲۹ فروردین ماه ۱۴۰۴، آذر زنگویی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در حال تحمل دوران حبس تعزیری ۱ ساله خود است. اتهام او تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی است، که در چارچوب قوانین داخلی ایران و معیارهای بینالمللی، میتوان به بررسی صحت و انصاف چنین حکمی پرداخت. در این گزارش، به تحلیل حقوقی این پرونده، نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی و تطابق قوانین داخلی با معاهدات بینالمللی پرداخته میشود.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”خانم زنگویی، در تاریخ ۲۰ فروردین ۱۴۰۴، پس از حضور در شعبه اول اجرای احکام دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، دستگیر و برای تحمل دوران حبس تعزیری خود به زندان اوین، منتقل شد.”
لازم به ذکر است، آذر زنگویی، پیشتر توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
این شهروند، در سال ۱۴۰۱، با پرونده سازی قضایی مواجه و پس از طی مراحل بازپرسی و تفهیم اتهامبا تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود.
«محرومیت از حقوق دفاعی و روند قضائی غیابی: نقض حقوق اولیه متهم»
یکی از مهمترین نکات در پرونده آذر زنگویی، صدور حکم غیابی است که نقض جدی حقوق دفاعی متهم به شمار میرود. طبق قوانین کیفری بینالمللی، یک فرد باید از حق دفاع در برابر اتهامات خود برخوردار باشد. این حق شامل دسترسی به وکیل و امکان حضور در دادگاه است. با این حال، در این پرونده، به دلیل عدم دسترسی نیروهای امنیتی به زنگویی، حکم قضائی علیه او صادر شد، در حالی که وی هیچگونه فرصت دفاعی در برابر اتهامات خود نداشته است. این اقدام، نقض حقوق پایهای متهم و تخلف از استانداردهای دادرسی عادلانه است که در قوانین بینالمللی حقوق بشر نیز تصریح شده است.
«نقض حقوق بشر در زندان اوین: شرایط بازداشت آذر زنگویی»
زندان اوین، که به عنوان یکی از معروفترین زندانهای ایران شناخته میشود، همیشه محل اعتراضات حقوق بشری بوده است. این زندان، که برای نگهداری زندانیان سیاسی و معترضان به رژیم جمهوری اسلامی مورد استفاده قرار میگیرد، به علت شرایط سخت و غیرانسانیاش مورد انتقادهای گسترده قرار دارد. براساس گزارشها، زندانیان سیاسی در این زندان از شرایط بهداشتی ضعیف، فضای زندگی تنگ، محدودیت شدید دسترسی به خانواده و حقوق ابتدایی خود رنج میبرند. این موارد نه تنها مغایر با اصول حقوق بشر است، بلکه با کنوانسیونهای بینالمللی که ایران به آنها پیوسته نیز در تضاد است.
«آیا جمهوری اسلامی ایران به معاهدات بینالمللی خود پایبند است؟»
جمهوری اسلامی ایران، علیرغم امضای معاهدات بینالمللی چون میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)، در عمل بسیاری از حقوق بشر را نادیده میگیرد. بر اساس این میثاق، هر فردی که به اتهامی محکوم میشود، باید از حقوق قانونی برای دفاع از خود برخوردار باشد و هر نوع حکم غیابی باید با شرایط خاص و موجه صادر شود. علاوه بر این، بر اساس این معاهدات، زندانیان سیاسی باید از شرایط انسانی و مطابق با استانداردهای جهانی برخوردار باشند. در حالی که ایران به امضای این معاهدات افتخار میکند، اما در عمل، موارد زیادی از نقض این حقوق مشاهده میشود.
«آذر زنگویی و نسل جدید زندانیان سیاسی: صدای اعتراض و نیاز به تغییرات بنیادی»
آذر زنگویی به عنوان یکی از نمایندگان نسل جدید زندانیان سیاسی ایران، به نوعی نماد اعتراض و نارضایتی از سیستم قضائی جمهوری اسلامی است. در حالی که جمهوری اسلامی به شدت تلاش میکند تا اعتراضات مدنی و سیاسی را سرکوب کند، صدای نسل جدید از دل زندانها بلندتر از همیشه به گوش میرسد. اعتراض به نقض حقوق بشر، شرایط زندانیان و وضعیت آزادی بیان در ایران نه تنها در داخل کشور، بلکه در سطح بینالمللی نیز در حال افزایش است. این مسائل نشان میدهند که تغییرات بنیادی در سیستم قضائی و حقوق بشر در ایران اجتنابناپذیر است.
«آیا فشارهای بینالمللی میتواند در تغییر وضعیت حقوق بشر در ایران موثر باشد؟»
فشارهای بینالمللی و واکنشهای کشورهای دیگر به نقض حقوق بشر در ایران، از جمله زندانی شدن فعالان سیاسی مانند آذر زنگویی، همواره موضوعاتی بودهاند که در مجامع جهانی مطرح شده است. از سوی دیگر، جمهوری اسلامی ایران در بسیاری از موارد از این فشارها چشمپوشی کرده و سیاستهای سرکوبگرانه خود را ادامه داده است. با این حال، تحریمها و محکومیتهای بینالمللی میتوانند تأثیراتی بر تغییرات داخلی ایران داشته باشند.
در این راستا، جامعه جهانی باید از ابزارهای حقوقی و دیپلماتیک برای جلوگیری از نقض بیشتر حقوق بشر در ایران استفاده کند.
«لزوم اصلاحات اساسی در سیستم قضائی ایران»
محکومیت آذر زنگویی و شرایط زندگی او در زندان اوین نمونهای از چالشهای جدی در سیستم قضائی جمهوری اسلامی ایران است. به نظر میرسد که این سیستم همچنان برای سرکوب مخالفان سیاسی و نقض حقوق بشر فعال است. برای تحقق عدالت و رعایت حقوق اساسی شهروندان، نیاز به اصلاحات اساسی در قوانین داخلی ایران و همچنین پایبندی به تعهدات بینالمللی وجود دارد. این اصلاحات میتواند به تضمین دادرسی عادلانه، پایان دادن به حبسهای سیاسی و فراهم آوردن شرایط انسانی برای زندانیان کمک کند.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید