By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Tf5
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۵ تیر ماه ۱۴۰۴، تعداد بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۳ تیر ماه ۱۴۰۴، سازمان زندانها و اقدامات تامینی کشور، اقدام به انتقال گسترده زندانیان محبوس در زندان اوین به سایر زندانها از جمله زندان تهران بزرگ کرد. این انتقال، بهویژه برای زندانیان سیاسی، با چالشها و نقضهای متعدد حقوق بشری همراه بوده است. این انتقال در پی حمله هوایی ارتش اسرائیل به زندان اوین در تاریخ ۲ تیرماه ۱۴۰۴، که منجر به تخریب بخش زیادی از ساختمانهای این زندان شده صورت گرفته است.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”وضعیت نگهداری زندانیان، در تیپ ۲ زندان تهران بزرگ واقعا ناعادلانه است چون زندانیان به حداقل امکانات از قبیل قاشق و چنگال غذاخوری هم دسترسی ندارند. هنگام انتقال زندانیان از زندان اوین، به هیچ یک از آنها اجازه همراه داشتن هیچ یک از لوازم شخصی شان داده نشده است.”
همچنین، فاطمه الوندی که فرزندش، مهدی محمودیان، از زندانیان سیاسی که به زندان تهران بزرگ متتقل شده در گفتگو با وبسایت امتداد تشریح کرد:”مهدی، در همان لحظات اولیه پس از حمله به زندان با ما تماس گرفت و گفت که میزان استرس در زندان بالاست و شماری از زندانیان دچار آسیب شدهاند. این تماس، صرفا به اعلام وضعیت و خبر سلامت او گذشت و باز ساعتی بعد با ما تماس گرفت و گفت که شرایط، بهتر شده است. پس از این حمله، مهدی به همراه چند تن دیگر از زندانیان حوالی ساعت ۱۰ با اتوبوس به زندان تهران بزرگ منتقل شده و اکنون در این محل نگهداری میشوند.”
مادر مهدی محمودیان در ادامه افزود:”متاسفانه، وضعیت سلامت و بهداشت زندانیان در زندان تهران بزرگ، اصلا مناسب نبوده و از محل نگهداری-چند ده زندانی در یک محل-گرفته تا شرایط نامناسب سرویسها و امکانات بهداشتی در مجموع، شرایط نگرانکنندهای را برای زندانیان ایجاد کرده است. ضمن اینکه، امکانات و لوازم شخصی مناسبی نیز در اختیار زندانیان نیست و ما نگران سلامتی فرزندان و عزیزانمان هستیم. مهدی در همان لحظات اولیه انتقال گفت که به سختی لوازم مورد نیاز حداقلی برای غذا خوردن را پیدا کردهاند. در چنین شرایطی که وضعیت نگهداری مناسب و امکان فراهم کردن ملزومات بهداشت و سلامت زندانیان فراهم نیست، درخواست من از مسئولان و رئیس قوه قضائیه، این است که با توجه به اختیارات قانونی خود، نسبت به اعطای مرخصی به زندانیان اقدام کند. فرزندان ما که مرتکب تهدیدی برای امنیت کشور نیستند و ما اینگونه درباره سلامتیشان در اضطراب و نگرانی به سر میبریم.”
هدف قرار گرفتن زندان اوین
با توجه به تصاویر منتشر شده در فضای مجازی و گزارشات رسانه های رسمی داخل ایران؛ ساختمان مربوط به دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران و سالن ملاقات زندان اوین به کلی تخریب شده و و در این میان حتی گیت ورودی این زندان هم در جریان حمله هوایی مورد اصابت قرار گرفت و کاملا تخریب شد. این حمله موجب کشته و زخمی شدن تعدادی از سربازان وظیفه، کارکنان زندان و زندانیان شاغل در بخش خدمات شد.
وضعیت زندانیان پس از انتقال
شماری از زندانیان سیاسی ـ عقیدتی محبوس در اندرزگاه ۴ زندان اوین به تیپ ۲زندان تهران بزرگ منتقل شدهاند و اسامی آنها به شرح ذیل است؛ مرتضی پروین، عبدالعزیز عظیمی قدیم، محمود اوجاقلو، طاهر نقوی، مهدی محمودیان، ابوالفضل قدیانی، محمدباقر بختیار و حسین شنبهزاده.
در این میان، با توجه به گزارشات پیشین متتشر شده توسط حقوق بشر در ایران؛ ابوالفضل قدیانی، از جمله زندانیانی است که در کهولت سن، قرار دارد و از چندین بیماری وخیم در رنج است و در وضعیت جسمانی نامساعدی قرار گرفته و از سوی دیگر با توجه به فقدان امکانات کافی پزشکی در زندان تهران بزرگ و محرومیت زندانیان از دسترسی به خداقل امکانات، این زندانی سیاسی در کنار سایر زندانیان در معرض هرگونه خطر جانی قرار گرفته است.
مشکلات گزارش شده به حقوق بشر در ایران توسط فعالان مدنی
۱. عدم رعایت اصل تفکیک جرائم: زندانیان سیاسی در کنار محکومان به جرایم عمومی نگهداری میشوند.
۲. تراکم بیش از حد جمعیت: بیش از ۱۲۰ زندانی در سالنی با ظرفیت حدود ۴۰ نفر اسکان داده شدهاند.
۳. کمبود آب آشامیدنی سالم: آب مصرفی زندان شور و غیرقابل آشامیدن است؛ به هر چهار زندانی تنها یک بطری آب معدنی داده میشود.
۴. فقدان وسایل شخصی و اولیه: زندانیان در زمان انتقال اجازه برداشتن وسایل خود را نداشتهاند.
۵. وضعیت وخیم بهداشتی: سرویسهای بهداشتی غیرقابل استفاده و نبود وسایل بهداشتی پایه گزارش شده است.
واکنشهای عمومی و بینالمللی
مایا ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، نسبت به وضعیت این زندانیان ابراز نگرانی کرده و اعلام کرده است که گزارشهایی مبنی بر بازداشتهای خودسرانه و دادرسیهای فاقد استانداردهای بینالمللی نیز دریافت کرده است.
جمعبندی
حمله نظامی به زندان اوین و انتقال فوری زندانیان، بدون رعایت حداقل استانداردهای حقوق بشری، مصداق بارز نقض حقوق زندانیان محسوب میشود. تراکم بالا، عدم تفکیک جرائم، عدم دسترسی به آب و وسایل بهداشتی و تضییع کرامت انسانی، ضرورت ورود نهادهای بینالمللی را برای نظارت فوری و بیطرفانه بر وضعیت زندانیان در ایران افزایش داده است.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید