احضار ۶ شهروند بهایی به شعبه اجرای احکام دادسرای استان همدان

حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱۸شهریورماه ۱۴۰۴، شش تن از شهروندان بهایی برای تحمل حبس به اجرای احکام احضار شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر، زرین دخت احدزاده، فریده ایوبی، ندا محبی، نورا ایوبی، ژاله رضایی و عاطفه زاهدی، شش تن از شهروندان بهایی، ساکن استان همدان، برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب آن استان، احضار شدند. 

براساس ابلاغیه های صادره در تاریخهای ۱۲ و ۱۳ شهریور ماه ۱۴۰۴، این شهروند بهایی، باید طی مدت ۱۰ روز، برای اجرای احکام حبس تعزیری خود به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب استان همدان، مراجعه کنند. 

لازم به ذکر است، ندا محبی، فریده ایوبی، عاطفه زاهدی، زرین دخت احدزاده، ژاله ایوبی و نورا ایوبی، پیش از این و در خرداد ماه ۱۴۰۴، توسط قاضی شعبه ۲دادگاه انقلاب استان همدان، به اتهام «تشکیل کلاس و گروه غیر قانونی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، محاکمه و بر همین اساس ندا محبی، در مجموع به تحمل ۷ سال و ۸ ماه حبس تعزیری و عاطفه زاهدی، فریده ایوبی، زرین‌دخت احدزاده، ژاله رضایی به همراه نورا ایوبی هم به تحمل ۶ سال و ۳ ماه حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیلی هم هر یک از این ۶ شهروند بهایی به ۲ سال منع خروج از کشور محکوم شدند اما میران ۳ سال از حبس تعزیری صادره بر علیه ندا محبی و ۲سال از حبس تعزیری لازم به اجرای زرین‌دخت احدزاده، ژاله رضایی و نورا ایوبی هم به به حبس تعلیقی تبدیل شده بود. 

در پی اعتراض و ارجاع پرونده زرین دخت احدزاده، فریده ایوبی، ندا محبی، نورا ایوبی، ژاله رضایی و عاطفه زاهدی، به شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر استان همدان، احکام بدوی صادره بر علیه جملگی این شهروندان بهایی، عینا تائید شده بود. 

ندا محبی، زرین دخت احدزاده، ژاله رضایی، فریده ایوبی، نورا ایوبی و عاطفه زاهدی، در تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران اداره کل اطلاعات استان همدان، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه آن نهاد امنیتی و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام به بند زنان در زندان الوند همدان، منتقل و در بلاتکلیفی بسر برده و در تاریخ ۱۶ آذر ماه ۱۴۰۲، با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند. 

شهروندان بهائی بر طبق به بخشنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مصوب ۶ اسفند ۱۳۶۹ از هرگونه حقوق شهروندی محروم و از سوی حکومت جمهوری اسلامی با انواع و اقسام موارد نقض حقوق بشر و اعمال رفتارهای قهرآمیز روبرو هستند. 

شهروندان بهایی در ایران از ابتدای شکل‌گیری این آیین در قرن نوزدهم تا امروز همواره با محدودیت‌ها، تبعیض‌ها و سرکوب‌های ساختاری روبه‌رو بوده‌اند. جمهوری اسلامی ایران آیین بهایی را به رسمیت نمی‌شناسد و بهاییان را فاقد حقوق اقلیت‌های دینی رسمی (مانند مسیحیان، یهودیان و زرتشتیان) می‌داند. در نتیجه، آن‌ها در بسیاری از عرصه‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حقوقی با مشکلات جدی مواجه‌اند. 

مهم‌ترین ابعاد وضعیت شهروندان بهایی در ایران

محرومیت از حق تحصیل در تمامی مقاطع و آموزش عالی

بهاییان به صورت سیستماتیک از ورود به دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی محروم می‌شوند. اگر هم پذیرفته شوند، معمولاً پس از شناسایی دینشان اخراج می‌گردند. به همین دلیل، جامعه بهایی «دانشگاه بهاییان» (BIHE) را به صورت غیررسمی ایجاد کرده است که خود آن هم بارها مورد یورش نیروهای امنیتی قرار گرفته است.

محرومیت‌های شغلی و اقتصادی

بهاییان اجازه استخدام در بخش دولتی را ندارند و در بخش خصوصی نیز اغلب با فشارهای امنیتی و قضایی مواجه می‌شوند. بسیاری از مغازه‌ها و کسب‌وکارهای آنان به بهانه‌های مختلف پلمب می‌شود.

بازداشت، پرونده سازی قضایی و صدور احکام حبس تعزیری و توقیف اموال در روند قضایی ناعادلانه 

هزاران تن از شهروند بهایی سالانه به اتهام‌هایی چون «تبلیغ علیه نظام»، «تشکیل گروه غیرقانونی» یا «جاسوسی» بازداشت و محاکمه می‌شوند. این اتهامات عمدتاً ماهیت امنیتی ساخته‌گی دارند و به دلیل باور دینی آنان مطرح می‌شود.

تخریب گورستان‌ها و اماکن مذهبی

در شهرهای مختلف، از جمله تهران، کرمان، اهواز و سنندج، گورستان‌ها و مکان‌های مذهبی بهاییان تخریب یا مصادره شده است.

محرومیت‌های اجتماعی و مدنی

عدم صدور مجوز برای فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی.

فشار برای انکار هویت دینی در فرم‌های رسمی (مثلاً در مدارس یا آزمون‌های سراسری).

عدم اجازه انتشار یا تدریس کتاب‌های بهایی.

فضای امنیتی و تبلیغات منفی حکومتی

رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی، بهاییان را اغلب با برچسب‌هایی مانند «جاسوس»، «فرقه ضاله» یا «عامل بیگانگان» معرفی می‌کنند. این امر به تقویت تبعیض و نفرت‌پراکنی در جامعه دامن می‌زند.

در مجموع، بهاییان در ایران با نقض سیستماتیک حقوق بشر روبه‌رو هستند و سازمان‌های بین‌المللی همچون عفو بین‌الملل و گزارشگران ویژه سازمان ملل بارها نسبت به وضعیت آنان هشدار داده‌اند. 

Please follow and like us: